Η επικινδυνότητα του κτηρίου στην οδό Αισχύλου, στη Γερμασόγεια, που κατέρρευσε το Μεγάλο Σάββατο, παρασύροντας στον θάνατο δύο νεαρούς αλλοδαπούς, είχε διαπιστωθεί πριν από μία δεκαετία από τον τότε Δήμο Γερμασόγειας, ο οποίος απέστειλε σχετική επιστολή στους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Και τι έγινε από τότε; Απολύτως τίποτα. Έτσι, σήμερα θρηνούμε θύματα κάτω από τα μπάζα του κτηρίου.
Εδώ και ενάμιση χρόνο, αρμόδια Αρχή για τις επικίνδυνες οικοδομές είναι οι Επαρχιακοί Οργανισμοί Αυτοδιοίκησης (ΕΟΑ), οι οποίοι κληρονόμησαν από τους δήμους και τις επαρχιακές διοικήσεις έναν κατάλογο με 1.287 επικίνδυνες οικοδομές παγκύπρια. Οι περισσότερες από αυτές, που περιλαμβάνουν κατοικίες και πολυκατοικίες, βρίσκονται στη Λευκωσία και τη Λεμεσό. Ωστόσο, εκτιμάται ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, γι’ αυτό και αποφασίστηκε η διενέργεια ελέγχου από τους ΕΟΑ. Ο υπουργός Εσωτερικών, Κωνσταντίνος Ιωάννου, ζήτησε τη δημοσιοποίηση των επικίνδυνων κτηρίων, ώστε να ενημερωθούν τόσο οι ένοικοι όσο και το ευρύτερο κοινό για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα.
Δύο είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το κράτος δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να αντιμετωπίσει το ζήτημα των επικίνδυνων οικοδομών, το οποίο, δυστυχώς, επανέφερε στην επικαιρότητα ο άδικος χαμός δύο νεαρών αλλοδαπών:
1. Οι αδυναμίες της κείμενης νομοθεσίας και
2. Η απουσία αποφασιστικότητας από τις αρμόδιες Αρχές για τη λήψη μέτρων.
Οι ιδιοκτήτες των επικίνδυνων κατοικιών σφυρίζουν αδιάφορα στις υποδείξεις για βελτιωτικά έργα και, την ίδια ώρα, ενοικιάζουν τα επικίνδυνα και ακατάλληλα για χρήση υποστατικά τους σε μετανάστες, οι οποίοι, μην έχοντας την οικονομική δυνατότητα, αναγκάζονται να αναζητούν τις φθηνότερες επιλογές. Αυτούς τους επιτήδειους στοχεύει να εκθέσει ο Κωνσταντίνος Ιωάννου μέσω της πρακτικής «Name & Shame» που εισηγείται.
Οι βουλευτές της Επιτροπής Εσωτερικών, απαντώντας στις επικρίσεις των τελευταίων ημερών ότι δεν προώθησαν την τροποποίηση της κείμενης νομοθεσίας με στόχο την παροχή πρόσθετων εργαλείων στους ΕΟΑ για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του σοβαρού και χρόνιου προβλήματος των επικίνδυνων οικοδομών, δήλωσαν ότι το ζήτημα μπορεί να αντιμετωπιστεί και με βάση το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, εφόσον υπάρχει βούληση και αποφασιστικότητα. Σε έναν βαθμό έχουν δίκιο όσον αφορά την επάρκεια της νομοθεσίας, ενώ απόλυτο δίκιο έχουν ως προς την έλλειψη αποφασιστικότητας.
Τι ισχύει σήμερα
Το ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο για τη διαχείριση των επικίνδυνων οικοδομών, καθορίζεται από τον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο και ειδικότερα από τα άρθρα 15Α-15Ε, βάσει των οποίων η αρμόδια Αρχή μπορεί να ενεργήσει ως εξής σε περίπτωση επικίνδυνης οικοδομής:
* Με βάση το άρθρο 15Α, το οποίο αφορά οικοδομές που εμφανίζουν φθορές χωρίς να συνιστούν άμεσο κίνδυνο (δυνητικά επικίνδυνες οικοδομές), η αρμόδια Αρχή δύναται να εκδώσει σχετική ειδοποίηση προς τον ιδιοκτήτη. Με την ειδοποίηση αυτή, τον καλεί να διορίσει μελετητή για την ετοιμασία έκθεσης ή/και μελέτης επισκευής και να την υποβάλει άμεσα στην αρμόδια Αρχή. Παράλληλα, μπορεί να του ζητηθεί να επισκευάσει, να απομακρύνει, να προστατεύσει ή να περιφράξει την οικοδομή, καθώς και να λάβει όλα τα μέτρα που καθορίζονται στην ειδοποίηση, τα οποία, κατά την κρίση της αρμόδιας Αρχής είναι επαρκή για την αποκατάστασή της εντός καθορισμένης προθεσμίας.
* Βάσει του άρθρου 15Β, που αφορά επικίνδυνες οικοδομές, η αρμόδια Αρχή έχει την εξουσία να εισέρχεται αυτεπάγγελτα σε επικίνδυνη οικοδομή και να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την άρση του άμεσου κινδύνου. Επιπρόσθετα, με έγγραφη ειδοποίηση που επιδίδεται στον ιδιοκτήτη ή στα πρόσωπα που διαμένουν σε αυτήν, η αρμόδια Αρχή δύναται να ζητήσει την εγκατάλειψη ή εκκένωση της οικοδομής εντός καθορισμένης προθεσμίας. Σε περίπτωση άρνησης, η αρμόδια Αρχή μπορεί να αιτηθεί την έκδοση δικαστικού διατάγματος για την απομάκρυνση των προσώπων και την εκκένωση της οικοδομής.
Περαιτέρω, η αρμόδια Αρχή δύναται, με έγγραφη ειδοποίηση όπως αναφέρεται ανωτέρω, να καλέσει τον ιδιοκτήτη της οικοδομής να διορίσει εντός καθορισμένης προθεσμίας, μελετητή για την ετοιμασία σχετικής έκθεσης ή/και μελέτης για την άρση της επικινδυνότητας και την επισκευή της οικοδομής, καθώς και για την άμεση υποβολή της στην αρμόδια Αρχή. Επιπλέον, μπορεί να απαιτήσει την επισκευή, απομάκρυνση, προστασία ή περίφραξη της οικοδομής, καθώς και τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων που καθορίζονται στην ειδοποίηση για την άρση κάθε κινδύνου εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
Σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης αδυνατεί να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες που περιγράφονται στην ειδοποίηση, δύναται να ενημερώσει την αρμόδια Αρχή γραπτώς, εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης, για τους λόγους για τους οποίους δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Εάν δεν υπάρξει εμπρόθεσμη συμμόρφωση του ιδιοκτήτη, η αρμόδια Αρχή δύναται να αναλάβει η ίδια τις απαραίτητες εργασίες άρσης επικινδυνότητας, και τα έξοδα αυτών να καταβληθούν από τον ιδιοκτήτη, δυνάμενα να αναζητηθούν με αγωγή ως αστικό χρέος.
* Οποιοδήποτε πρόσωπο παραλαμβάνει ειδοποίηση εκδοθείσα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 15Β, αλλά δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για την εκτέλεση των αναγκαίων εργασιών εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, διαπράττει αδίκημα βάσει των άρθρων 15Δ και 15Ε του νόμου και υπόκειται σε ποινικές ή/και διοικητικές κυρώσεις.
* Το άρθρο 15Δ προβλέπει ποινικές κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση με σχετική ειδοποίηση. Σε περίπτωση καταδίκης, προβλέπεται ποινή φυλάκισης έως ένα έτος ή/και χρηματικό πρόστιμο έως €10.000, ενώ σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, η ποινή φυλάκισης μπορεί να ανέλθει έως δύο έτη και το χρηματικό πρόστιμο έως €20.000.
* Το άρθρο 15Ε θεσπίζει την επιβολή διοικητικού προστίμου ανεξάρτητα από τυχόν ποινικές ευθύνες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με ειδοποίηση που αφορά επικίνδυνη οικοδομή, η αρμόδια Αρχή δύναται να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο έως €20.000, ενώ σε περίπτωση συνέχισης της παράβασης, προβλέπεται επιπρόσθετο ημερήσιο πρόστιμο έως €200. Σε περίπτωση μη καταβολής του προστίμου, η αρμόδια Αρχή δύναται να λάβει δικαστικά μέτρα για την είσπραξη του οφειλόμενου ποσού ως αστικό χρέος.
Οι επικίνδυνες οικοδομές σε αριθμούς
Το έτος 2024, και με στόχο τη διαμόρφωση μιας πρώτης εικόνας της υφιστάμενης κατάστασης των επικίνδυνων οικοδομών, η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών, ζήτησε από τις τότε αρμόδιες Αρχές (επαρχιακές διοικήσεις και δήμους) να της διαβιβάσουν στοιχεία σχετικά με τις επικίνδυνες οικοδομές που εμπίπτουν στην περιοχή αρμοδιότητάς τους.
Από την κατάθεση των στοιχείων προέκυψαν τα εξής ενδιαφέροντα συμπεράσματα:
1. Ο συνολικός αριθμός των επικίνδυνων οικοδομών το 2024, ανά επαρχία, ανερχόταν σε 1.287, χωρίς να περιλαμβάνονται οι τουρκοκυπριακές κατοικίες και υποστατικά.
2. Ο μεγαλύτερος αριθμός επικίνδυνων οικοδομών, συνολικά ανά επαρχία, εντοπίζεται στην επαρχία Λευκωσίας (581) και στην επαρχία Λεμεσού (303). Από το σύνολο των 25 υφιστάμενων αρμόδιων Αρχών, εκείνες που διαχειρίζονται τον μεγαλύτερο αριθμό επικίνδυνων οικοδομών είναι η Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας (400), η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού (187), ο Δήμος Λευκωσίας (161), η Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου (152), ο Δήμος Λεμεσού (96) και ο Δήμος Λάρνακας (90), ενώ διαφάνηκε ότι στις υπόλοιπες αρμόδιες Αρχές ο αριθμός των επικίνδυνων οικοδομών δεν υπερβαίνει τις 35.
3. Ο μεγαλύτερος προϋπολογισμός για την επιδιόρθωση επικίνδυνων οικοδομών αφορούσε τον Δήμο Λευκωσίας και τον Δήμο Λεμεσού, όπου δαπανήθηκαν τα ποσά των €160.000 και €100.000 αντίστοιχα για τη λήψη μέτρων. Τονίζεται ότι το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε εντός του 2024 από επτά αρμόδιες Αρχές για τις επικίνδυνες οικοδομές δεν υπερβαίνει τις €13.000, ενώ οι υπόλοιπες 15, που αποτελούν την πλειοψηφία, δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε δαπάνη.
4. Απαιτείται εξαιρετικά υψηλό κόστος δαπάνης για τη λήψη μέτρων άρσης της επικινδυνότητας σε πολυκατοικίες, ποσά τα οποία δεν θα έπρεπε να επωμίζεται το κράτος εξαιτίας της αδράνειας ιδιοκτητών που αμελούν τη συντήρηση των οικοδομών τους. Σύμφωνα με εκτίμηση του Δήμου Λεμεσού, για τη λήψη μέτρων άρσης επικινδυνότητας σε μονοκατοικία, απαιτείται ποσό της τάξης των €10.000, ενώ για πολυκατοικία το κόστος ανέρχεται περίπου στις €250.000. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του Δήμου Λεμεσού, ο οποίος ανέφερε ότι υπήρχε πρόθεση για άρση επικινδυνότητας 9ώροφης πολυκατοικίας με εκτιμώμενη αξία σύμβασης τις €570.000 περίπου, η οποία, ωστόσο, λόγω του υψηλού κόστους δεν κατακυρώθηκε.
5. Δεν υπάρχει ομοιομορφία στον τρόπο χειρισμού των επικίνδυνων οικοδομών όσον αφορά τα μέτρα άρσης της επικινδυνότητας που λαμβάνονται από τις διάφορες αρμόδιες Αρχές. Το γεγονός αυτό προκύπτει από τη σύγκριση του αριθμού των επικίνδυνων οικοδομών που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα κάθε Αρχής με το ποσό που δηλώθηκε ότι απαιτείται ετησίως για τη διαχείρισή τους. Για παράδειγμα, η Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας δήλωσε 400 επικίνδυνες οικοδομές με εκτιμώμενη ετήσια δαπάνη €50.000, ο Δήμος Στροβόλου περίπου 35 οικοδομές με απαιτούμενη ετήσια δαπάνη €350.000, ενώ ο Δήμος Πάφου δήλωσε περίπου εννέα οικοδομές με εκτιμώμενη ετήσια δαπάνη €2.500.000.
Οι αδυναμίες του νόμου
Παρά τα πιο πάνω νομικά εργαλεία που παρέχονται στις αρμόδιες Αρχές μέσω του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου, εξακολουθούν να υφίστανται ζητήματα που επηρεάζουν την εφαρμογή του και κατ’ επέκταση τη διαχείριση των επικίνδυνων οικοδομών.
Συγκεκριμένα, έρευνα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών και Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών που διενεργήθηκε πριν από έναν χρόνο, ανέδειξε σοβαρές αδυναμίες στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, όπως η δυσχέρεια επίδοσης ειδοποιήσεων στους ιδιοκτήτες, καθώς και οι ιδιαίτερα χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες.
Η επίδοση ειδοποίησης στους ιδιοκτήτες, βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας, περιλαμβάνει την αποστολή διπλοσυστημένης επιστολής, η οποία σε πολλές περιπτώσεις δεν παραλαμβάνεται, καθώς οι παραλήπτες θεωρούν ότι είναι πρόστιμα από τροχαίες κάμερες (σύστημα φωτοεπισήμανσης). Παράλληλα, παρατηρούνται δυσκολίες στον εντοπισμό των ιδιοκτητών ή των κληρονόμων τους, καθώς αυτοί είτε διαμένουν στο εξωτερικό είτε έχουν αποβιώσει.
Ακόμη και όταν υλοποιούνται μέτρα για την άρση της επικινδυνότητας είτε από την αρμόδια Αρχή είτε από τον ιδιοκτήτη, η διάρκεια της αποκατάστασης δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι παρεμβάσεις έχουν προσωρινό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα οι οικοδομές να επανέρχονται σε κατάσταση επικινδυνότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ο μέχρι σήμερα χειρισμός των επικίνδυνων οικοδομών από τις αρμόδιες Αρχές δημιουργεί προβληματισμούς ως προς την αποτελεσματική διαχείριση της ασφάλειας των πολιτών και των κρατικών πόρων. Διαφαίνεται ότι, αντί οι παρεμβάσεις των αρμόδιων Αρχών να περιορίζονται σε άμεσα σωστικά μέτρα για την άρση της επικινδυνότητας, σε αρκετές περιπτώσεις καταλήγουν να μετατρέπονται σε… εργολάβους για την επισκευή οικοδομών που ανήκουν σε ιδιώτες, οι οποίοι αδιαφορούν να συντηρήσουν τις ιδιοκτησίες τους και ειδικότερα στις περιπτώσεις των πολυκατοικιών, όπου το κόστος είναι σημαντικά υψηλότερο.
Έλλειψη αποφασιστικότητας
Μέσα από την έρευνα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών και Ανάπτυξης του Υπουργείου Εσωτερικών, απαντάται και το ερώτημα πώς κληρονόμησαν οι νυν αρμόδιες Αρχές, δηλαδή οι ΕΟΑ, από τις προηγούμενες αρμόδιες Αρχές (δήμους και επαρχιακές διοικήσεις) τις 1.287 επικίνδυνες οικοδομές. Πέραν των πιο πάνω αδυναμιών που παρουσιάζει η κείμενη νομοθεσία, αδυναμία αποδίδεται και στην έλλειψη αποφασιστικότητας που επέδειξαν δήμοι και επαρχιακές διοικήσεις ως προς την ενεργοποίηση των προβλεπόμενων νομοθετικών εργαλείων και τη λήψη μέτρων έναντι των ιδιοκτητών επικίνδυνων οικοδομών.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με προφορική ενημέρωση που έλαβε η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και Ανάπτυξης από τον Δήμο Λεμεσού, είχε ληφθεί από προηγούμενα δημοτικά συμβούλια απόφαση μη επιβολής διοικητικών προστίμων. Αντίστοιχα, σύμφωνα με προφορική ενημέρωση από τον Δήμο Λευκωσίας, είχε υιοθετηθεί πρακτική μη καταχώρισης ποινικών διαδικασιών ενώπιον δικαστηρίου, κυρίως λόγω του χρόνου που απαιτείται για την εκδίκασή τους.
Ωστόσο, οι πρακτικές αυτές ενισχύουν την αίσθηση ατιμωρησίας και αποδυναμώνουν την ουσιαστική πρόληψη και αποκατάσταση των επικίνδυνων οικοδομών από τους ιδιοκτήτες τους.
Από τα στοιχεία που συνέλεξε η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και Ανάπτυξης για το έτος 2024, προκύπτει ότι από το σύνολο των 25 δήμων, μόνο δύο προχώρησαν σε επιβολή διοικητικών προστίμων, τρεις σε διαδικασίες ανάκτησης εξόδων από ιδιοκτήτες, ενώ άλλοι τρεις προώθησαν τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον ιδιοκτητών. Όπως προκύπτει από την ενημέρωση που παρείχαν οι Δήμοι Λευκωσίας και Λεμεσού, σημαντικό ποσοστό συμμόρφωσης των ιδιοκτητών επιτυγχάνεται με την κοινοποίηση της πρόθεσης της αρμόδιας Αρχής για λήψη μέτρων, είτε αυτά αφορούν την επιβολή διοικητικών προστίμων, είτε την προσφυγή στη δικαιοσύνη.
Σημαντικές αλλαγές στα σκαριά
Πριν από έναν χρόνο, και συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 2025, το Υπουργείο Εσωτερικών κατέθεσε στη Βουλή εισηγήσεις για τροποποίηση της κείμενης νομοθεσίας, με στόχο την παροχή πρόσθετων εργαλείων στους ΕΟΑ για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επικίνδυνων οικοδομών. Για εξοικονόμηση χρόνου, οι εισηγήσεις του υπουργείου, αντί να κατατεθούν υπό μορφή νομοσχεδίου στη Βουλή, ενσωματώθηκαν σε προτάσεις νόμου που ήταν ήδη κατατεθειμένες και συζητούνταν ενώπιον της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών. Οι προτάσεις αυτές έφεραν την υπογραφή του τότε βουλευτή της ΔΗΠΑ και νυν υπουργού Εργασίας, Μαρίνου Μουσιούττα. Ωστόσο, οι εν λόγω προτάσεις νόμου εξακολουθούν να εκκρεμούν προς εξέταση στη Βουλή. Μεταξύ άλλων, επιφέρουν τις ακόλουθες τροποποιήσεις στην κείμενη νομοθεσία:
* Απλοποίηση της διαδικασίας επίδοσης ειδοποίησης με τη διαγραφή από την κείμενη νομοθεσία της απαίτησης αποστολής διπλοσυστημένης επιστολής προς τον ιδιοκτήτη της επικίνδυνης οικοδομής. Παράλληλα, εισάγονται εναλλακτικοί τρόποι ενημέρωσης των ιδιοκτητών όπως π.χ. ανάρτηση στην ιστοσελίδα του αρμόδιου ΕΟΑ και ενημέρωση της τοπικής αρχής.
* Δυνατότητα κατεδάφισης επικίνδυνης οικοδομής ως μέτρο άρσης της επικινδυνότητας.
* Έκδοση μονομερούς δικαστικού διατάγματος (ex parte) για τη λήψη μέτρων σε επικίνδυνη κατοικία, καθώς και για την απομάκρυνση προσώπων που διαμένουν σε αυτήν. Με το εν λόγω διάταγμα εξοικονομείται πολύτιμος χρόνος, ο οποίος είναι καθοριστικός για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
* Απαγόρευση χρήσης και/ή ενοικίασης οικοδομής που έχει χαρακτηριστεί ως επικίνδυνη.
* Διακοπή ύδατος/ηλεκτρικής ενέργειας ως μοχλός πίεσης για σκοπούς εγκατάλειψης και εκκένωσης της επικίνδυνης οικοδομής.
* Σφράγιση επικίνδυνης οικοδομής ως άμεσο μέτρο για την παρεμπόδιση εισόδου προσώπων στην οικοδομή.
* Εγγραφή εμπράγματου βάρους επί του επηρεαζόμενου ακινήτου για την κάλυψη των δαπανών που διενήργησε ο ΕΟΑ για την άρση της επικινδυνότητάς του και ρύθμιση της οφειλής του ιδιοκτήτη σε μηνιαίες δόσεις.
* Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ιδιοκτήτη με ειδοποίηση που αφορά επικίνδυνη οικοδομή, το διοικητικό πρόστιμο αυξάνεται μέχρι €40.000 από τις €20.000 που ισχύει σήμερα. Σε περίπτωση συνέχισης της παράβασης, ο ΕΟΑ δύναται να επιβάλλει πρόστιμο μέχρι €200 για κάθε ημέρα συνέχισης της παράβασης.
* Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ιδιοκτήτη με ειδοποίηση που αφορά επικίνδυνη οικοδομή, τα δικαστήρια θα μπορούν να επιβάλλουν χρηματικό πρόστιμο μέχρι €20.000 από τις €10.000 που ισχύει σήμερα σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, και μέχρι €40.000 από τις €20.000 που ισχύει σήμερα σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης.
Ο θεσμός της περιοδικής επιθεώρησης
Στο τραπέζι προς συζήτηση βρίσκεται και η εισαγωγή του θεσμού της περιοδικής επιθεώρησης με σκοπό την αποφόρτιση των ΕΟΑ από τη διαδικασία αξιολόγησης και εντοπισμού των επικίνδυνων οικοδομών και τη μετακύλιση της ευθύνης στους ιδιοκτήτες, με εμπλοκή στη διαδικασία των μελών του ΕΤΕΚ. Σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, ο θεσμός της περιοδικής επιθεώρησης δεν θα προωθηθεί στο παρόν στάδιο λόγω του ότι σημαντικά ζητήματα δεν έχουν ακόμη επιλυθεί, όπως για παράδειγμα η ψήφιση της νέας νομοθεσίας για τις διαχειριστικές επιτροπές σε πολυκατοικίες και συγκροτήματα κατοικιών, η απουσία πλήρους μητρώου του κτηριακού αποθέματος κ.ά.
Name and shame….
Όπως δήλωσε στον «Π» ο υπουργός Εσωτερικών, Κωνσταντίνος Ιωάννου, στόχος της εισήγησής του προς τους ΕΟΑ για τη δημοσιοποίηση των επικίνδυνων οικοδομών είναι η διασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας και η προστασία της ανθρώπινης ζωής, μέσω της έγκαιρης και πλήρους ενημέρωσης των εμπλεκόμενων μερών.
Η δημοσιοποίηση των επικίνδυνων οικοδομών μπορεί να αποφέρει μόνο θετικά αποτελέσματα: αφενός θα ασκήσει ουσιαστική πίεση στους ιδιοκτήτες ώστε να αναλάβουν τις υποχρεώσεις που τους αναλογούν και, αφετέρου, θα συμβάλει καθοριστικά στην αποτροπή νέων τραγικών περιστατικών.
