Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η νομοθεσία και οι κρατικές υπηρεσίες αντιμετωπίζουν τις οικογένειες των αγνοουμένων του 1974 εγείρει η περίπτωση της Άλκηστις Βαρνάβα, κόρης του αγνοούμενου Βαρνάβα Βαρνάβα από το Τρίκωμο.
Το θέμα ανέδειξε στις 14 Ιουλίου, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Κώστας Χαμπιαούρης, δημοσιοποιώντας την περιπέτεια που βιώνει η κ. Βαρνάβα στην προσπάθειά της να διευθετήσει περιουσιακά ζητήματα μετά τον θάνατο της μητέρας της.
Μιλώντας στον Πολίτη 107.6 και 97.6 και στην εκπομπή «Πρωινή Επιθεώρηση», η κ. Βαρνάβα περιέγραψε τη δύσκολη απόφαση να ζητήσει την κήρυξη του πατέρα της ως άφαντου, αλλά και τη συνεχιζόμενη ταλαιπωρία που, όπως καταγγέλλει, αντιμετωπίζει από κρατικές υπηρεσίες.
Παραμένει αγνοούμενος 52 χρόνια μετά
Η Άλκηστις Βαρνάβα ανέφερε ότι οι πληροφορίες που διαθέτει η οικογένεια δείχνουν πως ο πατέρας της πιθανότατα βρίσκεται θαμμένος σε περιοχή της Κερύνειας, κοντά στο γήπεδο του Πραξάνδρου, η οποία σήμερα βρίσκεται εντός στρατιωτικής ζώνης.
Όπως εξήγησε, το γεγονός αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την εξασφάλιση άδειας για εκταφές και έρευνες, με αποτέλεσμα η υπόθεση να παραμένει σε εκκρεμότητα επί δεκαετίες.
«Δεν είχα άλλη επιλογή»
Η κ. Βαρνάβα εξήγησε ότι αναγκάστηκε να προχωρήσει στην κήρυξη του πατέρα της ως άφαντου μετά τον θάνατο της μητέρας της πριν από περίπου ενάμιση χρόνο.
Κατά τη διαδικασία διαχείρισης της περιουσίας της μητέρας της στην Πάφο, διαπίστωσε ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο πατέρας της εξακολουθούσε να θεωρείται κληρονόμος.
«Όταν το πληροφορήθηκα, πραγματικά σοκαρίστηκα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ως μοναχοπαίδι δεν είχε άλλη επιλογή αν ήθελε να προχωρήσει η διαδικασία.
Όπως εξήγησε, η νομοθεσία που ψηφίστηκε το 2003 προβλέπει ότι οι αγνοούμενοι του 1974 αντιμετωπίζονται όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που έχει εξαφανιστεί, γεγονός που υποχρεώνει τις οικογένειες να ζητούν κήρυξη σε αφάνεια για να μπορέσουν να διευθετήσουν περιουσιακά και κληρονομικά ζητήματα.
«Προσβλητική και ενοχλητική ορολογία»
Η ίδια εξέφρασε έντονη διαφωνία με τη συγκεκριμένη ρύθμιση.
«Δεν είναι εύκολο να κηρύσσεις άφαντο έναν άνθρωπο που πολέμησε και θυσιάστηκε για την πατρίδα του», ανέφερε.
Όπως είπε, όταν γνωρίζει κανείς ότι ο άνθρωπός του χάθηκε κατά την τουρκική εισβολή αλλά δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί τα λείψανά του, η χρήση του όρου «άφαντος» είναι ιδιαίτερα επώδυνη.
«Θεωρώ ότι είναι βαθιά προσβλητικό να κηρύσσεται άφαντος ένας άνθρωπος που αγνοείται από το 1974 λόγω της τουρκικής εισβολής», δήλωσε.
Η κ. Βαρνάβα σημείωσε ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη δική της περίπτωση αλλά εκατοντάδες οικογένειες αγνοουμένων που εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπες με ανάλογες διαδικασίες.
Νέα εμπλοκή με το Κτηματολόγιο
Παρά το γεγονός ότι εξασφάλισε δικαστικό διάταγμα που την αναγνωρίζει ως μοναδική κληρονόμο της μητέρας της, η υπόθεση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
Όπως ανέφερε, το Κτηματολόγιο ζήτησε επιπρόσθετες γνωματεύσεις προτού προχωρήσει η διαδικασία.
Ο φάκελός της μεταφέρθηκε από το Κτηματολόγιο Πάφου στα κεντρικά γραφεία στη Λευκωσία και στη συνέχεια στη Νομική Υπηρεσία στη Λεμεσό.
«Ουσιαστικά ο φάκελος μεταφέρεται από υπηρεσία σε υπηρεσία, μέχρι κάποιος να αποφασίσει αν πράγματι είμαι η μοναδική κληρονόμος της μητέρας μου», είπε.
Δύο μήνες χωρίς ουσιαστική ενημέρωση
Η κ. Βαρνάβα ανέφερε ότι ο φάκελός της παραμένει σε εκκρεμότητα εδώ και περίπου δύο μήνες, ενώ προηγουμένως χρειάστηκε να περάσει και τη χρονοβόρα διαδικασία της κήρυξης σε αφάνεια.
Εκείνο που την ενοχλεί περισσότερο, όπως είπε, είναι η απουσία επικοινωνίας από πλευράς των αρμόδιων υπηρεσιών.
«Το χειρότερο είναι ότι δεν υπήρξε καμία επίσημη ενημέρωση προς εμένα», ανέφερε, εξηγώντας ότι χρειάστηκε η ίδια και το δικηγορικό της γραφείο να πραγματοποιούν συνεχώς τηλεφωνήματα για να εντοπίσουν πού βρισκόταν κάθε φορά ο φάκελος.
«Αυτά δεν είναι σωστά πράγματα. Δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι το κράτος όταν πρόκειται για οικογένειες αγνοουμένων», πρόσθεσε.
Ζητά ξεχωριστή νομοθετική ρύθμιση
Η Άλκηστις Βαρνάβα υποστήριξε ότι οι αγνοούμενοι της κυπριακής τραγωδίας δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται νομοθετικά όπως οποιοσδήποτε άλλος εξαφανισμένος πολίτης.
Όπως ανέφερε, δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση, αλλά μια ειδική ρύθμιση που να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες των αγνοουμένων του 1974 και των οικογενειών τους, οι οποίες εξακολουθούν, μισό αιώνα μετά, να αναζητούν απαντήσεις και να έρχονται αντιμέτωπες με γραφειοκρατικά εμπόδια.
Ακούστε ολόκληρη την παρέμβαση στο Ραδιόφωνο του Πολίτη 107,6 και 97,6 και στην εκπομπή «Πρωινή Επιθεώρηση»:
