Πολύχρωμες στολές, πλατιά χαμόγελα, ιδιαίτερες μουσικές και κάρτες Pokémon… πολλές κάρτες Pokémon! Το φετινό Cyprus Comic Con, κατά την πρώτη του μέρα χθες, Σάββατο, έμοιαζε περισσότερο με μια πύλη σε δεκάδες διαφορετικούς κόσμους παρά με μια συνηθισμένη διοργάνωση στην κρατική έκθεση στη Λευκωσία. Μυθικά πλάσματα, υπερήρωες, χαρακτήρες από anime και σειρές, gamers, συλλέκτες, οικογένειες με παιδιά, ζευγάρια και φυσικά οι… περαστικοί που απλώς ήρθαν να δουν τι συμβαίνει, βρέθηκαν όλοι στον ίδιο χώρο.

Και ίσως αυτή να είναι τελικά η μεγαλύτερη επιτυχία του Comic Con, ότι δηλαδή, δεν χρειάζεται να είσαι geek ή nerd για να περάσεις καλά.
Από νωρίς, ο χώρος γέμισε κόσμο. Ανάμεσα στα περίπτερα, οι επισκέπτες σταματούσαν για να χαζέψουν συλλεκτικά αντικείμενα, φιγούρες, comics και χειροποίητες δημιουργίες, ενώ ιδιαίτερα έντονη ήταν η παρουσία μικρών επιχειρήσεων και δημιουργών. Αν κάτι πάντως φάνηκε να κλέβει την παράσταση στα καταστήματα, αυτό ήταν οι κάρτες Pokémon και τα Funko Pop, με τους συλλέκτες να ψάχνουν το επόμενο κομμάτι που θα προσθέσουν στη συλλογή τους.

Και μετά ήταν οι στολές. Άλλες εντυπωσιακές, άλλες περίτεχνες, άλλες αστείες και άλλες τόσο προσεγμένες που δύσκολα περνούσαν απαρατήρητες. Για κάποιους από τους συμμετέχοντες, ένα cosplay δεν είναι απλώς ένα κοστούμι που αγοράστηκε για μια ημέρα. Είναι μια κατασκευή που μπορεί να χρειαστεί μήνες δουλειάς, από την ιδέα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Στην παρουσίαση cosplay, αυτή η δουλειά έγινε εμφανής, καθώς οι χαρακτήρες που συνήθως υπάρχουν σε μια οθόνη απέκτησαν για λίγο ανθρώπινη μορφή μπροστά στο κοινό.
Η μουσική είχε τον δικό της ρόλο. Γνώριμες μελωδίες από ταινίες, anime και αγαπημένες σειρές διαδέχονταν η μία την άλλη, δημιουργώντας στιγμές αναγνώρισης ακόμη και για όσους δεν θα αποκαλούσαν τον εαυτό τους φανατικό της ποπ κουλτούρας.

Και κάπου εκεί ήρθαν οι αναμνήσεις. Το «Πρέπει και μπορώ», το ελληνικό intro του Dragon Ball που συνόδευσε τα παιδικά χρόνια μιας ολόκληρης γενιάς, ακούστηκε ξανά, αυτή τη φορά μέσα σε έναν χώρο γεμάτο ανθρώπους που μεγάλωσαν με τις ίδιες μελωδίες. Το ίδιο κομμάτι παρουσιάστηκε τόσο από τον Ασιάτη καλλιτέχνη όσο και από τον Έλληνα που το τραγούδησε στα ελληνικά, δημιουργώντας μία από εκείνες τις στιγμές που μετατρέπουν ένα μουσικό κομμάτι σε κοινή παιδική ανάμνηση.
Το βράδυ, η ατμόσφαιρα πέρασε από την έκθεση στο πάρτι. Οι στολές παρέμειναν, η μουσική δυνάμωσε και το Comic Con απέδειξε πως δεν είναι μόνο μια συνάντηση ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα. Είναι ένας χώρος όπου το διαφορετικό δεν χρειάζεται εξήγηση.

Μπορείς να είσαι υπερήρωας, μυθικό πλάσμα, συλλέκτης Pokémon, γονιός με το παιδί του, δημιουργός ή απλώς κάποιος που μπήκε από περιέργεια. Για μία ημέρα, όλοι χωρούν στον ίδιο κόσμο.
















