Σημαντικές αλλαγές στη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη φαίνεται να εξετάζει η Ουάσινγκτον, σε μια εξέλιξη που προκαλεί προβληματισμό στους κόλπους του ΝΑΤΟ και των ευρωπαϊκών συμμάχων.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, το οποίο επικαλείται δύο ανώτερους Ευρωπαίους αξιωματούχους, οι ΗΠΑ μελετούν τη μείωση μέρους των αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων που διαθέτουν σήμερα για τις επιχειρήσεις της Συμμαχίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Εάν οι σχεδιασμοί αυτοί προχωρήσουν, αναμένεται να επηρεάσουν κρίσιμες επιχειρησιακές δυνατότητες του ΝΑΤΟ, όπως η εναέρια επιτήρηση, η αεροπορική υποστήριξη, οι αποστολές αποτροπής και η ικανότητα διεξαγωγής πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η αμερικανική πλευρά εξετάζει τη μείωση του αριθμού των μαχητικών αεροσκαφών F-16 και F-15E που συμμετέχουν σε αποστολές της Συμμαχίας, περιορίζοντάς τα από περίπου 150 σε 100. Παράλληλα, υπό αξιολόγηση βρίσκεται η μείωση των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας σχεδόν στο μισό, ενώ εξετάζεται και η πλήρης αποχώρηση των αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού που επιχειρούν σήμερα από ευρωπαϊκές βάσεις.
Οι αλλαγές δεν περιορίζονται μόνο στην αεροπορία. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο τραπέζι βρίσκεται και η μετακίνηση ενός πυραυλοφόρου υποβρυχίου καθώς και ενός αεροπλανοφόρου με μέρος της ομάδας μάχης που το συνοδεύει, γεγονός που θα μείωνε αισθητά το αμερικανικό αποτύπωμα στις ναυτικές επιχειρήσεις της περιοχής.
Παράλληλα, εξετάζεται το ενδεχόμενο αποχώρησης ενός από τα δύο σμήνη στρατηγικών βομβαρδιστικών που έχουν αναπτυχθεί στην Ευρώπη για αποστολές αποτροπής, εξέλιξη που θα είχε ιδιαίτερο συμβολικό αλλά και επιχειρησιακό βάρος.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση των πληροφοριών. Το Reuters αναφέρει ότι δεν κατέστη δυνατό να επαληθεύσει ανεξάρτητα το περιεχόμενο του δημοσιεύματος, ενώ ούτε το ΝΑΤΟ ούτε το αμερικανικό Πεντάγωνο προχώρησαν σε δημόσιο σχόλιο.
Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Διοίκηση των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων (EUCOM) είχε προϊδεάσει για αλλαγές, ανακοινώνοντας πρόσφατα ότι προχωρά σε «αναδιάρθρωση» της συνεισφοράς της στις νατοϊκές δυνάμεις, χωρίς να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις.
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι πιθανές αυτές κινήσεις συνδέονται με τη συνολικότερη αναθεώρηση των αμερικανικών στρατηγικών προτεραιοτήτων. Η ένταση στη Μέση Ανατολή, η αντιπαράθεση με την Κίνα στον Ινδο-Ειρηνικό και οι αυξημένες επιχειρησιακές απαιτήσεις σε άλλες περιοχές φαίνεται να ωθούν την Ουάσινγκτον σε επαναξιολόγηση της στρατιωτικής της παρουσίας στην Ευρώπη, μεταφέροντας μέρος των πόρων της εκεί όπου θεωρεί ότι διαμορφώνονται οι επόμενες μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις.
