Η Ιρανή τραγουδίστρια Παραστού Αχμαντί και οκτώ μέλη της ομάδας παραγωγής της, μεταξύ των οποίων μουσικοί, καταδικάστηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες, σε 74 μαστιγώσεις για τη συμμετοχή τους σε συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά μέσω του καναλιού της στο YouTube το 2024, γράφει δημοσίευμα της Guardian.
Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, ποινικό δικαστήριο της επαρχίας Κομ επέβαλε στους καλλιτέχνες επίσης διετή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και διετή απαγόρευση άσκησης καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Οι κατηγορίες αφορούν προσβολή της δημόσιας αιδούς μέσω της παραγωγής και δημοσίευσης στο διαδίκτυο «χυδαίου και ανήθικου περιεχομένου».
Η συναυλία που προκάλεσε την αντίδραση των αρχών
Τον Δεκέμβριο του 2024, η 29χρονη τραγουδίστρια ερμήνευσε χωρίς χιτζάμπ το πατριωτικό τραγούδι Az Khoone Javanane Vatan («Από το αίμα της νεολαίας της πατρίδας») σε ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση, η οποία έγινε viral.
Λίγο μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο, η Αχμαντί συνελήφθη για σύντομο χρονικό διάστημα μαζί με αρκετούς μουσικούς, προτού αφεθούν ελεύθεροι. Στη συνέχεια οι αρχές άσκησαν επίσημη δίωξη για τη δημοσίευση του βίντεο, το οποίο έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές στο YouTube.
Αντιδράσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Η διευθύντρια συνηγορίας του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν, με έδρα τις ΗΠΑ, Μπαχάρ Γκαντεχαρί, δήλωσε ότι «η ποινή των 74 μαστιγώσεων που επιβλήθηκε στην Αχμαντί μόνο και μόνο επειδή τραγούδησε και εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν δεν έχει αλλάξει, παρά την προπαγανδιστική εκστρατεία των αρχών κατά τη διάρκεια του πολέμου για τη βελτίωση της εικόνας τους».
Όπως πρόσθεσε, η αντίθεση ανάμεσα στην επίσημη εικόνα που προβάλλει το καθεστώς και στη δίωξη καλλιτεχνών αποκαλύπτει «το χάσμα μεταξύ της προπαγάνδας του καθεστώτος και της πραγματικότητας».
«Η ποινή δεν έχει νομική βάση»
Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Μοεΐν Χαζαελί, από το νομικό κέντρο Dadban που παρέχει συμβουλευτική σε Ιρανούς ακτιβιστές, υποστήριξε ότι η απόφαση στερείται νομικής βάσης.
Όπως ανέφερε, το ιρανικό ποινικό δίκαιο δεν ποινικοποιεί το τραγούδι, τις μουσικές εμφανίσεις ή την παραγωγή και διάδοση μουσικών έργων από γυναίκες και, ως εκ τούτου, οι δραστηριότητες αυτές δεν μπορούν εύλογα να χαρακτηριστούν ως παραγωγή ή δημοσίευση άσεμνου περιεχομένου.
Παρότι η επίσημη ειδησεογραφική υπηρεσία της ιρανικής Δικαιοσύνης δεν έχει δημοσιεύσει ακόμη την απόφαση, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικοί που εξέτασαν τα δικαστικά έγγραφα εκτιμούν ότι η υπόθεση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο συλλήψεων και διώξεων καλλιτεχνών που αψηφούν δημόσια το καθεστώς.
Σύμφωνα με τους ίδιους, η επιβολή ποινής μαστίγωσης σε καλλιτέχνες, ακτιβιστές ή άλλους πολίτες εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς τις διεθνείς υποχρεώσεις του Ιράν για την απαγόρευση των βασανιστηρίων και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Για τον λόγο αυτό, πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούν τη μαστίγωση μορφή βασανιστηρίου και απάνθρωπης μεταχείρισης.
«Η μηχανή καταστολής παραμένει ίδια»
Η Ιρανοβρετανίδα ηθοποιός Ναζανίν Μπονιαντί δήλωσε ότι η καταδίκη της Αχμαντί σε μαστίγωση επειδή τραγούδησε δημόσια χωρίς χιτζάμπ αποτελεί σαφή υπενθύμιση ότι, παρά τις συζητήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες περί «νέου καθεστώτος» στο Ιράν, ο κατασταλτικός μηχανισμός της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αμετάβλητος.
Όπως ανέφερε, η ανοχή απέναντι σε ένα καθεστώς που μαστιγώνει γυναίκες επειδή τραγουδούν και σκοτώνει πολίτες επειδή διεκδικούν τα δικαιώματά τους, ενισχύει την αυταρχική του πορεία.
«Η αντίσταση συνεχίζεται»
Η Ιρανή ηθοποιός Σεταρέχ Μαλεκί, η οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα μετά τη συμμετοχή της στην υποψήφια για Όσκαρ ταινία The Seed of the Sacred Fig του Μοχαμάντ Ρασούλοφ, δήλωσε ότι η συναυλία της Αχμαντί είχε βαθιά συναισθηματική επίδραση πάνω της.
Όπως ανέφερε στην Guardian, παρακολουθώντας το βίντεο της συναυλίας ένιωσε να αναζωπυρώνεται το πνεύμα της αντίστασης και συνέχισε να το παρακολουθεί ξανά και ξανά, νιώθοντας υπερηφάνεια για την τραγουδίστρια.
«Γνωρίζοντας όλες τις συνέπειες που θα αντιμετώπιζε, αρνήθηκε να εγκαταλείψει το δικαίωμά της, ως γυναίκα, να ζει, να τραγουδά και να ακούγεται. Οι Ιρανές δεν σταματούν ποτέ να αγωνίζονται απέναντι στην τυραννία», είπε.
Πρόσθεσε ακόμη ότι για έναν Ιρανό καλλιτέχνη που αρνείται να συμμορφωθεί με τη λογοκρισία στο εσωτερικό της χώρας, η καθημερινότητα αποτελεί πράξη αντίστασης.
«Έχουμε διανύσει μεγάλη απόσταση, αλλά έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας. Κάθε μέρα ένας ακόμη αγαπημένος καλλιτέχνης μάς θυμίζει ξανά την ελπίδα και γίνεται φάρος για όλους μας», κατέληξε.
Με πληροφορίες από Guardian
