Του Στεφάν Σεζουρνέ*
Το 2026 ξημέρωσε σε έναν κόσμο που πιστεύαμε ότι ανήκε στο παρελθόν. Έναν κόσμο που διέπεται εκ νέου από ωμές σχέσεις ισχύος.
Δασμοί, μαζικές επιδοτήσεις, περιορισμοί στις εξαγωγές, παραβιάσεις δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας: ο διεθνής ανταγωνισμός δεν υπήρξε ποτέ τόσο άνισος. Καθώς οι κανόνες του παγκόσμιου εμπορίου επαναχαράσσονται, η Ευρώπη δεν έχει πλέον την πολυτέλεια της ουδετερότητας.
Χωρίς μια φιλόδοξη, αποτελεσματική και ρεαλιστική βιομηχανική πολιτική, η ευρωπαϊκή οικονομία κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο δράσης των ανταγωνιστών της. Οι κίνδυνοι είναι άμεσοι και απτοί: η αποδυνάμωση των εμβληματικών μας βιομηχανιών και της τεχνογνωσίας μας, η συρρίκνωση του παγκόσμιου βιομηχανικού αποτυπώματος της Ευρώπης, η σταδιακή υποβάθμιση της ηπείρου μας σε απλή γραμμή συναρμολόγησης για τρίτες δυνάμεις.
Αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε.
Γι’ αυτό, εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τους επιχειρηματικούς ηγέτες της Ευρώπης, έχει επαναφέρει την ανταγωνιστικότητα στο επίκεντρο της γεωπολιτικής ατζέντας της Ένωσης. Εργαζόμαστε συστηματικά για να βελτιώσουμε την πρόσβαση των ευρωπαϊκών βιομηχανιών στην ενέργεια, στις πρώτες ύλες, στις επενδύσεις, στις δεξιότητες και, φυσικά, στην ενιαία μας αγορά των 450 εκατομμυρίων καταναλωτών.
Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Μόνο το περασμένο έτος, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέγραψε εμπορικό έλλειμμα-ρεκόρ ύψους 350 δισεκατομμυρίων ευρώ έναντι της Κίνας.
Τι μπορούμε, λοιπόν, να πράξουμε;
Η απάντηση συνοψίζεται σε τρεις λέξεις, απολύτως κατανοητές σε κάθε γωνιά του κόσμου: «Made in Europe». Η Κίνα έχει το «Made in China». Οι Ηνωμένες Πολιτείες το «Buy American». Οι περισσότερες μεγάλες οικονομικές δυνάμεις εφαρμόζουν πολιτικές που προτάσσουν τα δικά τους στρατηγικά πλεονεκτήματα. Γιατί όχι και η Ευρώπη;
Τώρα είναι η στιγμή η Ευρώπη να παράγει περισσότερο — και, κυρίως, να παράγει πιο στρατηγικά. Για να διασφαλίσουμε την οικονομική μας ασφάλεια, οφείλουμε να στηρίξουμε και να θωρακίσουμε τις κρίσιμες αλυσίδες αξίας μας.
Εμείς, ως οικονομικοί και πολιτικοί ηγέτες, καλούμαστε συλλογικά να κάνουμε κάτι που μέχρι σήμερα αποφεύγαμε — συχνά από φόβο, ιδεολογικές αγκυλώσεις ή απλή συνήθεια. Πρέπει να θεσπίσουμε, οριστικά, μια γνήσια ευρωπαϊκή προτίμηση στους πλέον στρατηγικούς τομείς της οικονομίας μας. Η αρχή είναι απλή και σαφής: κάθε φορά που αξιοποιούνται ευρωπαϊκοί δημόσιοι πόροι, αυτοί πρέπει να στηρίζουν την ευρωπαϊκή παραγωγή και τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας.
Είτε πρόκειται για δημόσιους διαγωνισμούς, είτε για κρατικές ενισχύσεις, είτε για οποιαδήποτε άλλη μορφή χρηματοδοτικής στήριξης, οι επιχειρήσεις που επωφελούνται θα πρέπει να παράγουν ουσιαστικό μέρος της δραστηριότητάς τους σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η ίδια λογική οφείλει να ισχύει και για τις άμεσες ξένες επενδύσεις.
Και αυτό θα γίνει «με τον ευρωπαϊκό τρόπο»: χωρίς περιττή γραφειοκρατία, με προσεκτική εκ των προτέρων αξιολόγηση των οικονομικών επιπτώσεων, με τη συμμετοχή των αξιόπιστων διεθνών μας εταίρων και με πλήρη συμμόρφωση προς το διεθνές δίκαιο.
Πιστοί στο ευρωπαϊκό μας DNA, θα διασφαλίσουμε την αναγκαία ισορροπία ανάμεσα στη διατήρηση του ανοίγματος της Ευρώπης και στην προάσπιση των συμφερόντων της. Εξασφαλίζοντας ισότιμους όρους ανταγωνισμού, στηρίζοντας και προστατεύοντας τη βιομηχανία μας, το πνευματικό μας κεφάλαιο, το ανθρώπινο δυναμικό μας και τις αξίες μας.
Αυτή είναι η στρατηγική που θα υπερασπιστούμε σε κάθε πρωτοβουλία.
Πρόκειται για μια πράξη οικονομικής ανεξαρτησίας, για έμπρακτη εφαρμογή της έκθεσης Ντράγκι, για μια ξεκάθαρη επιλογή υπέρ της ευρωπαϊκής προτίμησης — υπέρ όλων όσοι επιλέγουν την Ευρώπη.
*Εκτελεστικού Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρμόδιου για την Ευημερία και Βιομηχανική Στρατηγική.
Το άρθρο προσυπογράφουν 1141 εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου από όλη την Ευρώπη.
