Κατέρρευσε πολυκατοικία με αποτέλεσμα να σκοτωθούν συμπολίτες μας. Πώς να αποφύγουμε νέες καταρρεύσεις; ΜΟΤ και για κτήρια.
Διερωτώμαι. Όταν εισηγούμαστε ΜΟΤ και για κτήρια, υποθέτω, ότι εννοούμε κάτι ανάλογο με τα ΜΟΤ για τα οχήματα. Οχήματα που βλέπουμε κάθε μέρα να κυκλοφορούν και να είναι εντελώς ακατάλληλα. Οχήματα – φορτηγά με ακατάλληλα ελαστικά, που κάθε λίγο και λιγάκι εκρήγνυνται, χωρίς να καίγεται καρφί σε κανένα, ενώ όλοι γνωρίζουν τι γίνεται. Φορτηγά να σε προσπερνούν σαν να είσαι σταματημένος, ενώ εσύ κινείσαι με 95 χιλιόμετρα την ώρα. Φορτηγά να κινούνται με ταχύτητα κάτω από 65 χιλιόμετρα την ώρα και να τα προσπερνά ανέμελα η αστυνομία (που σίγουρα δεν έχει ιδέα, ότι υπάρχει και κατώτατο όριο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο)… και πολλά άλλα.
Το πρόβλημά μας δεν είναι η απουσία εξουσιών, νομοθεσίας, διαδικασιών ή αποτρεπτικών ποινών. Το κύριο πρόβλημά μας είναι ότι δεν υπάρχει έλεγχος και επιβολή. Δεν υπάρχει τιμωρία. Ποιος ο λόγος να αυξήσεις το πρόστιμο, αν αυτό δεν επιβάλλεται; €1 πρόστιμο επί 0 φορές επιβολής έχει ακριβώς την ίδια αποτρεπτική επίπτωση με €1.000 πρόστιμο επί 0 φορές επιβολής. Ποιος, λοιπόν, ο λόγος να επιβάλεις διαδικασία ΜΟΤ και στα κτήρια, αν (ΔΕΝ) θα εφαρμόζεται όπως και στα οχήματα;
Για να μην έχω παρεξηγήσεις, δεν ισχυρίζομαι πως όλοι οι οδηγοί φορτηγών και όλοι οι ιδιοκτήτες συνεργείων ΜΟΤ και ακινήτων είναι παράνομοι. Αντίθετα, η μάζα συμμορφώνεται πλήρως και αυτό εύκολα το διαπιστώνει κάποιος. Όμως οι νομοθεσίες αποσκοπούν στην «τιμωρία» των λίγων για την προστασία των πολλών (μαζί και των παρανομούντων).
Εκτός από το πιο πάνω επιχείρημα – δικαιολογητικό, ακούμε συχνά από τους αρμόδιους να επικαλούνται την έλλειψη προσωπικού. Δεν υπάρχει κρατική υπηρεσία, που να μην έχει έλλειψη προσωπικού. Ακόμη και αν ισχύει αυτό το επιχείρημα, όταν έχεις περιορισμένους πόρους, επιλέγεις το πως θα τους κατανέμεις. Αν έχεις να επιλέξεις μεταξύ ελέγχων για οικοδομές, που πρόκειται να καταρρεύσουν και χώρων πρασίνου, όπου πρόκειται να ξεραθεί το γρασίδι, δεν επιλέγεις το δεύτερο. Όμως η ανθρώπινη φύση (και πάλι λόγω απουσίας ελέγχου, επιβολής και τιμωρίας/επιβράβευσης) αυτό ακριβώς επιλέγει: το εύκολο.
Αυτή η νοοτροπία έχει και άλλες παράπλευρες επιπτώσεις. Η πειρατεία αποτελεί αθέμιτο ανταγωνισμό και δυσφήμηση για τους υπόλοιπους νομοταγείς πολίτες. Σκεφτείτε τη ζημιά, που θα γίνει στην Κύπρο, αν έχουμε 2-3 δυστυχήματα σε τέτοιου τύπου βραχυχρόνιες μισθώσεις ή και άλλα πειρατικά τουριστικά καταλύματα.
Όταν όμως κάθε χρόνο οι βουλευτές μας ψηφίζουν παρατάσεις για την ανανέωση των αδειών κυκλοφορίας, την αναστολή της απαγόρευσης του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους, τη μείωση των προστίμων, εκεί όπου γίνονται παρανομίες… ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Κτήρια θα καταρρέουν, πυρκαγιές θα «δολοφονούν» συμπολίτες μας και θα καταστρέφουν περιουσίες, ελικόπτερα θα πέφτουν και πολλά άλλα. Χειρότερα, το μήνυμα που στέλνεται στους υπόλοιπους είναι: «παρανόμησε και εσύ, μπορείς! Θα γλιτώσεις και το κόστος».
