Η συλλογική μας ευθύνη είναι να μη συνηθίσουμε ποτέ το άδικο, αναφέρει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης σε ανάρτησή του στο Χ με αφορμή τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο.
Προσθέτει πως σήμερα, που βρίσκεται ξανά σε εξέλιξη μια προσπάθεια υπό τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, αναφέρει στην ανάρτησή του ο κ. Λετυμπιώτης, «η δική μας απάντηση είναι ξεκάθαρη: ακόμη περισσότερη επιμονή στη διπλωματία, στο διεθνές δίκαιο, στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, στο συμφωνημένο πλαίσιο και στις συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί».
Κάνοντας αναφορά στην 14η Αυγούστου, ο Εκπρόσωπος αναφέρει ότι, ενώ στη Γενεύη βρίσκονταν σε εξέλιξη συνομιλίες, «ενώ η διπλωματία αναζητούσε διέξοδο, η Τουρκία επέλεξε ξανά τα όπλα, να ολοκληρώσει το έγκλημα».
«Καταπάτησε μια από τις πλέον θεμελιώδεις αρχές στη σύγχρονη ιστορία: τον σεβασμό στη διπλωματική διαδικασία, στην εκεχειρία και στην κατάπαυση του πυρός. Εξαπέλυσε τον «Αττίλα 2». Η Αμμόχωστος, η Μόρφου και δεκάδες χωριά καταλήφθηκαν», προσθέτει.
Η κατοχή επεκτάθηκε στο 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναφέρει. «Και με αυτή την απαράδεκτη ενέργεια κατέρριψε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο κάθε τουρκικό πρόσχημα για τις πραγματικές προθέσεις και επιδιώξεις της κατοχικής Τουρκίας», σημειώνει.
Εκείνη την ημέρα, αναφέρει, «δεν ποδοπατήθηκε μόνο το έδαφος της πατρίδας μας. Ποδοπατήθηκε το διεθνές δίκαιο. Η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα ενός ανεξάρτητου κράτους».
«Σήμερα, που βρίσκεται ξανά σε εξέλιξη μια προσπάθεια υπό τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, η δική μας απάντηση είναι ξεκάθαρη: ακόμη περισσότερη επιμονή στη διπλωματία, στο διεθνές δίκαιο, στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, στο συμφωνημένο πλαίσιο και στις συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί», αναφέρει ο κ. Λετυμπιώτης. «Γιατί γνωρίζουμε, τι συμβαίνει όταν το δίκαιο υποχωρεί μπροστά στην ισχύ. Και γνωρίζουμε ακόμη καλύτερα ότι ο χρόνος δεν μετατρέπει την παρανομία σε νομιμότητα, ούτε την κατοχή σε αποδεκτή πραγματικότητα», προσθέτει.
Σημειώνοντας ότι, υπάρχουν άνθρωποι που έφυγαν με την πεποίθηση ότι θα επέστρεφαν σε λίγες μέρες και πέθαναν περιμένοντας, αναφέρει ότι, «αυτός είναι ο πόνος μας, αυτή και η συλλογική μας ευθύνη. Να μη συνηθίσουμε ποτέ το άδικο. Να μην αποδεχθούμε ποτέ ως μέλλον όσα με βία επέβαλαν τα όπλα. Μέχρι την απελευθέρωση και την επανένωση της πατρίδας μας».
Πηγή: ΚΥΠΕ
