Οι αντιδράσεις της κυβέρνησης, του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας, των συνεργατών του αλλά και θεσμών, που θα έπρεπε χωρίς υπεκφυγές και κωλυσιεργία να έθεταν το ζήτημα στις βασικές τους προτεραιότητες και δράσεις, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η κυπριακή κοινωνία βαδίζει εκ νέου σε μια προσπάθεια πλήρους αλλοίωσης της πραγματικότητας.
Για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους συνεργάτες του δεν τίθεται ζήτημα ανάληψης οποιασδήποτε πολιτικής ευθύνης για τα όσα βιώνει εκ νέου η κυπριακή κοινωνία και το γεγονός ότι γίνεται μάρτυρας ενός σκανδάλου που αγγίζει αμέσως την Εκτελεστική Εξουσία.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, 24 ώρες μετά την εμφάνιση του βίντεο που προκάλεσε πολιτικό σεισμό στη Λευκωσία, παρουσιάζεται περίπου σαν θύμα μιας προσπάθειας σπίλωσης του ονόματός του.
- «Προκαλώ οποιονδήποτε έχει στοιχεία που αφορούν άμεσο ή έμμεσο χρηματισμό μου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, αλλά και κατά τη διάρκεια που είμαι Πρόεδρος της Δημοκρατίας, να τα καταθέσει αμέσως στις αρμόδιες Αρχές του κράτους»,
δήλωνε χθες το απόγευμα ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Προκαλεί μάλιστα με το ύφος ενός αμόλυντου πολιτευτή ότι «σε κανέναν δεν θα δώσω το δικαίωμα να κατηγορηθώ για θέματα διαφθοράς».
Στη βάση αυτών των δηλώσεών του ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν βλέπει λόγους παραίτησης ούτε του στενού συνεργάτη και συγγενούς του, ενώ συνεχίζει να λέει πως ο ίδιος και η κυβέρνησή του θα συνεχίσουν το επενδυτικό πρόγραμμά τους, όπως το έχουν σχεδιάσει.
Ενδεικτική της αντίληψης ότι δεν χρειάζονται παραιτήσεις είναι και η ξεκάθαρη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη, ο οποίος κληθείς από τον «Π» να διευκρινίσει αν υπάρχει θέμα απομάκρυνσης του διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας απάντησε αρνητικά. Δεν υπάρχει κανένα θέμα απομάκρυνσης, υποστήριξε.
Καμία παρατυπία..!
Η τοποθέτηση αυτή επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση δεν βλέπει κάποια παρατυπία ή επιλήψιμη δραστηριότητα εκ μέρους του κ. Χαράλαμπου Χαραλάμπους. Δηλαδή, με αυτή τη λογική, το Προεδρικό ταυτοχρόνως θεωρεί ότι δεν έχει κανέναν λόγο να απαντήσει στα ζητήματα ηθικής και πολιτικών ευθυνών, απέναντι σε στοιχεία εξόφθαλμα και πραγματικά.
Από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του βίντεο στα προεδρικά δώματα ακολουθείται, με βάση και τις δηλώσεις των κυβερνώντων, μια γραμμή η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία παραδοχή για το περιεχόμενο και τους διαλόγους που διανθίζουν το περιλάλητο βίντεο.
Υποτίμηση της λογικής
Το Προεδρικό επιχειρεί, κατά τρόπο άγαρμπο και με μια σαφή υποτίμηση της κοινής λογικής, να αναποδογυρίσει την υφιστάμενη καθολική εντύπωση:
- Ότι αυτή η υπόθεση είναι ένα σκάνδαλο αλλά όχι μόνο αυτό. Είναι ένα κραυγαλέο παράδειγμα πολιτικής άρνησης της πραγματικότητας. Ένα επεισόδιο στο οποίο το ίδιο το Προεδρικό Μέγαρο βρίσκεται στο επίκεντρο σοβαρών καταγγελιών για διαπλοκή, άτυπες συναλλαγές και αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις και παρ’ όλα αυτά οι κυβερνώντες επιμένουν ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα το μεμπτό. Εν ολίγοις, σύμφωνα με τη χαραχθείσα από την πρώτη στιγμή γραμμή της κυβέρνησης, δεν υπάρχει ούτε διαφθορά αλλά ούτε και διαπλοκή. Τούτου αναφερόμενου δεν υφίσταται καν λόγος για πολιτικό προβληματισμό. Δεν υπάρχει, κατά την άποψή τους, ούτε ένα γεγονός που να δικαιολογεί παραιτήσεις.
Οι πραγματικότητες ενός βίντεο
Το βίντεο, που έχει δει το φως της δημοσιότητας, δεν προέρχεται από φήμες ή ανώνυμες καταγγελίες. Καταγράφει πρόσωπα με πραγματική εξουσία, πρόσωπα του στενού πυρήνα στο Προεδρικό, να μιλούν για χρηματοδοτήσεις, παρεμβάσεις, «διευθετήσεις» και σχέσεις με επιχειρηματικά και άλλα συμφέροντα. Και όμως, η κυβέρνηση επιλέγει να μας πει ότι όλα αυτά είναι απλώς «εταιρικές συνδρομές» και παρεξηγημένες συζητήσεις και ότι ποσώς ελέγχεται για οτιδήποτε.
Το κύρος της Προεδρίας
Το μεγαλύτερο πολιτικό ατόπημα δεν είναι μόνο όσα ακούγονται στο βίντεο. Είναι το γεγονός πως οι σημερινοί κυβερνώντες αρνούνται πεισματικά να αναγνωρίσουν ότι έχουν πρόβλημα. Ότι έχουν αποτύχει να προστατεύσουν το κύρος της Προεδρίας. Ότι έχουν επιτρέψει να δημιουργηθεί η εντύπωση –πλέον όχι αβάσιμη– πως στο ανώτατο επίπεδο της εξουσίας λειτουργεί ένα σύστημα άτυπης επιρροής, οικογενειοκρατίας και ημετεροκρατίας, ως αποτέλεσμα ενός αδιαμφισβήτητου νεποτισμού και πολιτικής συναλλαγής.
Η παραμονή του δευθυντή του Γραφείου του Προέδρου στη θέση του θα αποτελέσει κατάφωρη πρόκληση προς την κοινωνία. Γιατί είναι αδιανόητο, σε μια στοιχειωδώς ευνομούμενη δημοκρατία, να παραμένει στη θέση του ο στενότερος συνεργάτης του Προέδρου, συγγενής του, την ώρα που το Προεδρικό βρίσκεται στο επίκεντρο ενός τέτοιου σκανδάλου.
Απουσιάζει η ευθύνη
Η κυβέρνηση επιμένει ότι «δεν συντρέχει λόγος παραίτησης». Στην πραγματικότητα, αυτό που λέει είναι ότι η πολιτική ευθύνη δεν υπάρχει ως έννοια. Ότι μόνο τα δικαστήρια μετρούν. Ότι, μέχρι να υπάρξει ποινική καταδίκη, όλα επιτρέπονται. Αυτή η αντίληψη είναι λανθασμένη αλλά κυρίως επικίνδυνη για τη δημοκρατία. Και είναι ακριβώς η ίδια τακτική που ακολούθησε και η προηγούμενη κυβέρνηση, της οποίας ο Νίκος Χριστοδουλίδης ήταν επίσης σημαίνον στέλεχος, όταν έσκασε η άλλη μεγάλη υπόθεση με το βίντεο του Al Jazeera, που τόσο πολύ παρομοιάζει με τη σημερινή, κάτι που αποδεικνύει ότι σε αυτόν τον τόπο παθαίνουμε αλλά δεν μαθαίνουμε!
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζητά από τους ασκούντες κριτική μετά την εμφάνιση του βίντεο να φέρουν στοιχεία που να αποκαλύπτουν δική του διαφθορά. Κάνει πως δεν αντιλαμβάνεται ότι πρωταγωνιστής τη δεδομένη στιγμή είναι ο δικός του στενότατος συνεργάτης. Όταν, επομένως, ο επικεφαλής μιας εξουσίας αρνείται να απομακρύνει τον συνεργάτη του μετά από ένα τέτοιο σκάνδαλο στην ουσία ο ίδιος θέτει τον εαυτό του στη μέγκενη μιας έντονης κριτικής από την κοινωνία. Ταυτόχρονα δεν αντιλαμβάνεται πως με αυτή την αντίδραση, δηλαδή να επιλέγει τη συγκάλυψη αντί της κάθαρσης, υποτιμά ευθέως τους ίδιους τους πολίτες και την κοινωνία.
