Νομίζετε ότι τέλειωσε; Τέλειωσαν όλα; Λέτε πέθαναν όσοι πέθαναν, σώθηκαν όσοι σώθηκαν; Γκρεμίστηκε ό,τι γκρεμίστηκε και μας έμεινε ό,τι δεν γκρεμίστηκε; Γι’ αυτό αρχίσατε πάλι τους πατριδοκάπηλους λόγους σας; Σταθείτε λίγο να δούμε. Ακόμα τώρα μόλις αρχίζουν όλα. Τώρα είναι η ώρα της λογοδοσίας. Αν πείτε τέλειωσε, θα πάει χαμένη η κατάρα εκείνων των παιδιών. Δεν θα χαρούν οι ψυχές δεκάδων χιλιάδων που θάφτηκαν χωρίς σάβανο. Αυτοί δεν είναι τάφοι. Είναι λάκκοι δολοφονικοί. Όπως σκοτώσατε εκείνους τους ανθρώπους εδώ και τους θάψατε σε λάκκους το 1974, έτσι τους θάβετε και αυτούς τώρα εκεί. Ε, δολοφόνοι. Ε, εσείς που περιμένετε έλεος και δικαιοσύνη από αυτούς τους δολοφόνους. Μήπως δεν ξέρετε γιατί δεν έχει συλληφθεί ακόμα ο ιδιοκτήτης εκείνου του ξενοδοχείου που έγινε ο τάφος των παιδιών μας; Δεν το πιστεύω. Πείτε αλήθεια. Πράγματι δεν ξέρετε; Δεν ξέρετε και ότι είναι ένας από τους ευνοούμενους του Ταγίπ Ερντογάν; Τι θα γίνει άλλωστε έστω και αν συλληφθεί; Ποιος κατηγορούμενος για σεισμό τιμωρήθηκε μέχρι σήμερα και θα τιμωρηθεί και αυτός; Ποια υπόθεση για σεισμό έκλεισε με βαριά τιμωρία; Είτε παραγράφηκαν λόγω παρόδου του χρόνου, είτε αθωώθηκαν όσοι δικάστηκαν. Είναι και αυτοί ποταποί νόμοι ενός ποταπού συστήματος.
Λέγατε ότι τίποτα δεν θα είναι όπως παλιά. Πού είναι; Άρχισαν κιόλας να γίνονται όπως παλιά. Όμως, τώρα είναι η ώρα να ανοίξουμε τα πανιά και να κωπηλατήσουμε. Μάλιστα, τώρα είναι η ώρα να λύσουμε και το Κυπριακό. Είδατε το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης στην Τουρκία. Ακόμα και στην πιο κρίσιμη στιγμή μας, άφησε και εμάς μόνους όπως αφήνει τους άλλους ανθρώπους της. Δεν πήγε καν να κοιτάξει τα παιδιά μας που έμειναν κάτω από τα ερείπια του ξενοδοχείου. Αν δεν πηγαίναμε εμείς από την Κύπρο, ίσως να ήταν ακόμα κάτω από εκείνα τα ερείπια τα παιδιά. Επιπλέον, επειδή άργησε και η εδώ διοίκηση, δεν μπορέσαμε να σώσουμε κανένα από αυτά. Δεν μπορούν να αποφασίζουν πλέον για εμάς εκείνοι στην Άγκυρα που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτό το έγκλημα. Δεν πρέπει να αποφασίζουν. Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την μοίρα μας σε μια τέτοια κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση θα είναι μόνο ο νεκροθάφτης μας, όχι η ασφάλειά μας. Θα σκάψει τον τάφο μας. Πρέπει όλοι να πάρουν μαθήματα από όσα συμβαίνουν στην Τουρκία αυτή τη στιγμή. Κοιτάξτε πώς συμπεριφέρεται ακόμα και στον ίδιο τον λαό της. Λέγοντας τέλειωσε η έρευνα και διάσωση, οδηγεί τα μηχανήματά της στα ερείπια. Εγκατέλειψε την Τουρκία ακόμα και η ισπανική ομάδα διάσωσης που το είδε αυτό. «Αυτό είναι ένα έγκλημα και εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε μέρος αυτού του εγκλήματος», λένε. Άδικο έχουν; Ακόμα μπορεί να υπάρχουν ζωντανοί κάτω από τα ερείπια. Άτομα που αναπνέουν ακόμα. Απομάκρυνση των ερειπίων με μηχανήματα σημαίνει να κάνεις κομμάτια τους ζωντανούς ή τους νεκρούς. Άρχισαν κιόλας να βιώνονται τέτοια γεγονότα. Όταν ένας χειριστής που καθάριζε τα ερείπια με μπουλντόζα έκανε κομμάτια μια σορό, τον χτύπησαν οι συγγενείς του ατόμου στο οποίο ανήκε η σορός. Ακόμα σώζονται ζωντανοί κάτω από τα ερείπια. Προς τι αυτή η βιασύνη για να καθαριστούν τα ερείπια;
Μετατρέπεται σε οργή το σοκ από τον σεισμό στην Τουρκία. Ακόμα και δημοσιογράφοι που βρίσκονται κάτω από μεγάλη πίεση, δεν διστάζουν να φωνάζουν «δολοφόνοι» πλέον σε αυτή την κυβέρνηση. Σίγουρα εμείς σε αυτή την αποικία δεν μπορέσαμε να γίνουμε όπως αυτοί. Ακόμα κανείς σε εμάς δεν κατηγορεί τη συμμορία του Ταγίπ Ερντογάν. Όλη η οργή κατευθύνθηκε προς τους εργολάβους. Όμως, η ουσιαστική οργή πρέπει να είναι προς εκείνους που τους εκτρέφουν, έτσι δεν είναι; Εκείνοι επωφελούνται. Έκαναν και εργολάβους.
Μέχρι σήμερα θεωρούσατε την Τουρκία ως εγγυήτριά μας και τη μοναδική μας ασφάλεια. Όμως, κατέρρευσε και αυτό με την τραγωδία του αιώνα. Τώρα είναι η ώρα να πάρουμε στα χέρια μας την πολιτική μας βούληση. Η στάση της κυβέρνησης στην Άγκυρα έναντι του σεισμού, μοιάζει με τη στάση της στο Κυπριακό. Δεν τη νοιάζει ο λαός. Δεν σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα. Μήπως διαφέρει πολύ η υπακοή στις αποφάσεις αυτής της κυβέρνησης με την υπακοή στις διαταγές μιας συμμορίας μαφίας; Ο δρόμος τους είναι γνωστός. Πρέπει να είναι και ο δικός μας δρόμος γνωστός!
