Την ώρα που υπερπροβάλλουμε ήλιο και θάλασσα, γαλάζιες σημαίες και κρυστάλλινα νερά, αναζητώντας τουρίστες και πανηγυρίζοντας για πληρότητες και τουριστική αναπτυξη, η ίδια η θάλασσα έρχεται να μας χαλάσει το αφήγημα. Η ρύπανση στη θάλασσα της Λεμεσού αναδεικνύει αναλγησία αλλά και ανεπάρκεια ελέγχων και πρόληψης. Δεν γίνεται από τη μια να φωτογραφιζόμαστε με γαλάζιες σημαίες και να περηφανευόμαστε για βιώσιμο τουρισμό και από την άλλη να αντιμετωπίζουμε τη θάλασσα σαν έναν απέραντο κάδο απορριμμάτων, με κάποιους να κάνουν πλάτες στους ρυπαίνοντες. Και η υποκρισία περισσεύει, όταν σταματήσαμε να διεκδικούμε γαλάζια σημαία, στρουθοκαμηλίζοντας στις κακές πρακτικές που θα μας στερήσουν την επιβράβευση. Είναι αδιανόητο να καταστρέφουμε οι ίδιοι τον φυσικό μας πλούτο και μετά να διαφημίζουμε την καταστροφή ως προορισμό. Η ευθύνη βαραίνει τον καθένα για να παραμείνει η Κύπρος ποιοτικός προορισμός.
ΑνΔ
