Ένα πράγμα δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει για τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Ο άνθρωπος ξέρει να βάζει τον πήχη ψηλά. Τόσο ψηλά, μάλιστα, που σε λίγο θα χρειαζόμαστε άδεια από την Πολιτική Αεροπορία για να τον υπερβούμε.
Ο Πρόεδρος δεν καταδέχεται μικρούς στόχους. Δεν είναι άνθρωπος να σου πει «θα φτιάξουμε ένα πεζοδρόμιο» ή «θα κλείσουμε μια λακκούβα» ή τέλος πάντων «θα βάλουμε πασσαλάκια έξω από το Προεδρικό». Αυτά είναι για κυβερνήσεις περιορισμένων δυνατοτήτων και οριζόντων. Εδώ μιλάμε για οράματα που ξεκινούν από τις Βρυξέλλες, περνούν από το Μουντιάλ, φτάνουν με μια μικρή στάση στο μικρό Παρισάκι, δηλαδή τα Αγρίδια και καταλήγουν στον πλανήτη Άρη.
Η τελευταία επιτυχία ήταν, όπως πληροφορηθήκαμε, η καλύτερη προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγινε ποτέ. Όχι απλώς καλή. Όχι πολύ καλή. Η καλύτερη. Από τότε που ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι προηγούμενες προεδρίες ήταν, προφανώς, κάτι σαν δοκιμαστικά επεισόδια. Η Ευρώπη περίμενε την Κύπρο για να δει πώς γίνεται σωστά η δουλειά. Ήταν μάλιστα πολύ καλύτερη και από αυτήν που κάναμε ως Κύπρος το 2012 επί Χριστόφια και Μαυρογιάννη. Τότε εκπρόσωπος Τύπου της προεδρίας μας ήταν ο Χριστοδουλίδης, οπότε κουτσοπερνούσε σε σχέση με αυτήν που κάναμε προχθές ενώ ήταν Πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας και πάσης Κύπρου.
Λέγεται μάλιστα ότι στις Βρυξέλλες οι Ευρωπαίοι ηγέτες σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκροτούσαν επί δεκαπέντε λεπτά (the longest standing ovation ever) ενώ κάποιοι πιο ευσυγκίνητοι αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλο ψιθυρίζοντας: «Επιτέλους, βρέθηκε η χώρα που θα μας πάει sky high». Από το πολύ χειροκρότημα είδαμε ότι τα χέρια της φον ντε Λάιεν και του Κόστα κοκκίνισαν και σορρόπιασαν ένα πράμα όπως τον κωνσταντινοπολίτικο μπακλαβά.
Για πρώτη φορά, μας είπε ο Πρόεδρος, έγινε στην Κύπρο Σύνοδος Κορυφής Ευρωπαίων ηγετών. Και μόνο αυτό αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι ο τόπος άλλαξε επίπεδο. Μέχρι τώρα οι ξένοι έρχονταν για ήλιο, λίγο κρασί λίγο θάλασσα, λίγο χαλλούμι... και τ' αγόρι μου. Τώρα έρχονται και για γεωπολιτική. Αύριο μπορεί να έρχονται για να ζητούν συμβουλές περί παγκόσμιας διακυβέρνησης, ενώ μεθαύριο δεν αποκλείεται να μεταφερθεί προσωρινά στη Λευκωσία και η έδρα του ΟΗΕ, μέχρι να τελειώσουν κάτι έργα στη Νέα Υόρκη και τη Γενεύη.
To drone
Βεβαίως τα κοσμοϊστορικά για την Κύπρο, δεν ήρθαν μόνο με την προεδρία της ΕΕ. Ξεκίνησαν όταν μας ήρθε ουρανοκατέβατο το drone και έπεσε πάνω σε μια παράγκα με τσίγκους στις Βρετανικές Βάσεις. Τι ακολούθησε; Για πρώτη φορά, κατέφθασαν από την Ευρώπη αεροπλάνα και βαπόρια για να μας σώσουν. Η κινητοποίηση ήταν τέτοια που, αν έπεφτε και δεύτερο drone πάνω σε υπόστεγο, πιθανότατα θα ενεργοποιείτο το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.
Όπως όλοι αντιλαμβάνονται η Κύπρος δεν είναι πια μια μικρή χώρα στην άκρη της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι το αεροπλανοφόρο σταθερότητας, ο φάρος της Ευρώπης, το κέντρο του κόσμου και, με λίγη καλή θέληση, αντικατοπτρίζει ένα ολόκληρο ηλιακό σύστημα.
Έπεται και συνέχεια επειδή ο Νίκος Χριστοδουλίδης σκέφτεται σαν αετός και μάλιστα με φτερά. Οπότε ο επόμενος στόχος δεν θα μπορούσε να είναι κάτι ταπεινό, όπως ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα τάβλι. Θα οργανώσουμε Μουντιάλ. Όπως το έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και ο Καναδάς. Όπως θα το κάνουν η Ισπανία, η Πορτογαλία και το Μαρόκο. Εμείς θα το κάνουμε με την Αίγυπτο, τον Λίβανο και το Ισραήλ, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι μέχρι τότε θα έχει απομείνει στην περιοχή κανένα αεροδρόμιο όρθιο και ότι οι φίλαθλοι θα μπορούν να μετακινούνται χωρίς αντιαεροπορική συνοδεία. Θα πρέπει επίσης ο Μπίμπι να έχει ολοκληρώσει τις εκκρεμότητές του με τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι, ώστε να μπορέσει να ασχοληθεί απερίσπαστος με τα τηλεοπτικά δικαιώματα.
Το σχέδιο είναι απλό. Ο τελικός θα γίνει στο ΓΣΠ, αφού πρώτα επεκταθεί μέχρι την Αθαλάσσα, για να χωράει 120.000 θεατές. Οι ημιτελικοί θα γίνουν στο Κάιρο και στο Τελ Αβίβ, ενώ ο αγώνας για την τρίτη θέση θα διεξαχθεί στη Βηρυτό, με την ευγενική χορηγία της κυπριακής διπλωματίας.
Για τις μετακινήσεις των φιλάθλων θα χρησιμοποιηθούν τα νέα θαλάσσια ταξί, τα οποία θα ξεκινούν από τη Λάρνακα, θα περνούν από τη Χάιφα και θα καταλήγουν στην Αλεξάνδρεια. Εκτός κι αν φυσάει δυτικός άνεμος, οπότε θα τερματίζουν στον Πρωταρά.
Στα Αγρίδια
Αλλά οι φιλοδοξίες του Προέδρου δεν εξαντλούνται στο ποδόσφαιρο. Στο Τρόοδος, δίπλα από το αστεροσκοπείο στα Αγρίδια, ετοιμάζεται νέο κοσμοδρόμιο για την έναρξη πτήσεων προς τη Σελήνη και τον Άρη. Η επιλογή της τοποθεσίας δεν είναι τυχαία. Από εκεί το φεγγάρι φαίνεται πιο κοντά, άρα εξοικονομούνται καύσιμα. Επιπλέον, το υψόμετρο βοηθά ώστε τα διαστημόπλοια να ξεκινούν ήδη με ένα μικρό πλεονέκτημα έναντι της βαρύτητας.
Ο Πρόεδρος έχει ήδη χρίσει τον Φειδία Παναγιώτου πρέσβη του Διαστήματος και του ανέθεσε να ξεκινήσει επαφές με τον φίλο του, τον Έλον Μασκ, για την κατασκευή του πρώτου κυπριακού διαστημοπλοίου.
Το όνομα εξετάζεται ακόμη. Μεταξύ των προτάσεων είναι «Απόλλων Χαλλούμας», «Starship Koupepia» και «Ζήνων 1». Το πλήρωμα θα αποτελείται από δύο αστροναύτες, έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο και τρεις συμβούλους επικοινωνίας, ώστε, σε περίπτωση που η αποστολή χαθεί στο Διάστημα, να μπορεί τουλάχιστον να παρουσιαστεί ως ιστορική επιτυχία.
Και μικρά πρότζεκτ
Επειδή όμως κάθε μεγάλη δύναμη χρειάζεται προπόνηση, αποφασίστηκε να αρχίσουμε από πιο μικρά και διαχειρίσιμα πρότζεκτ. Ύστερα από ειδική σύσκεψη στη Γεροσκήπου, στην παρουσία του Προέδρου και του κυβερνητικού εκπροσώπου Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη, συστάθηκαν ομάδες εργασίας για το σπάσιμο όλων των ρεκόρ Γκίνες.
Η φιλοσοφία είναι απλή: πριν κατακτήσουμε το Διάστημα, πρέπει να γίνουμε γνωστοί στις πλατιές μάζες του πλανήτη γαργαλώντας την περιέργεια όλων των κοιλιόδουλων.
Πρώτος στόχος είναι η κατασκευή του μεγαλύτερου σε μήκος σιουτζούκου, στον κόσμο. Θα ξεκινά από τη Σωτήρα, θα περνά από την Ορόκλινη και θα τερματίζει στη Γεροσκήπου, όπου θα κοπεί πανηγυρικά από τον Πρόεδρο. Δεύτερος στόχος, το μεγαλύτερο καττιμέρι, διαμέτρου 80 μέτρων, το οποίο θα απλωθεί στην πλατεία Ελευθερίας και θα γυρίζει με γερανό, διότι δεν υπάρχει τηγάνι τέτοιου μεγέθους.
Ακολουθεί παγκόσμιος διαγωνισμός για το γρηγορότερο βάκλισμα τερατσιάς, φορτωμένης τεράτσια. Για το εγχείρημα θα δημιουργηθεί ειδική επιστημονική επιτροπή από γεωπόνους, μηχανικούς, έναν παλιό κοινοτάρχη και δύο θείους που «ξέρουν που τούτα».
Παράλληλα, θα επιχειρηθεί η κατάποση εκατό λουκουμάδων σε χρόνο ρεκόρ, καθώς και η καταβρόχθιση πέντε κιλών κλέφτικου χωρίς νερό. Ο αθλητής που θα το πετύχει θα τιμηθεί με το Μετάλλιο Εξαίρετης Προσφοράς και ένα οικογενειακό πακέτο αντιόξινων.
Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται ακόμη η μεγαλύτερη λούντζα, η μακρύτερη ποσυρτή και το βαρύτερο κρασάτο λουκάνικο. Η λούντζα θα εκτεθεί στο Προεδρικό, η ποσυρτή θα ενώνει συμβολικά τις ελεύθερες περιοχές με τον Απόστολο Ανδρέα και το λουκάνικο θα χρησιμοποιηθεί, σε περίπτωση ανάγκης, ως εναλλακτικός αγωγός φυσικού αερίου.
Κάπως έτσι η Κύπρος θα μπει επιτέλους στον παγκόσμιο χάρτη. Θα γίνει η χώρα των ρεκόρ, των συνόδων, των Μουντιάλ και των διαστημικών αποστολών. Εκατομμύρια τουρίστες θα συρρέουν για να φωτογραφηθούν δίπλα στον σιουτζούκο, να δουν το κοσμοδρόμιο και να παρακολουθήσουν τον πρώτο Κύπριο να εκτοξεύεται προς τον Άρη κρατώντας μια σεφταλιά.
Και τότε κανείς δεν θα μπορεί να πει ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν έβαλε τον πήχη ψηλά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι, έτσι όπως ανεβαίνει συνεχώς, σε λίγο ο πήχης θα βρίσκεται στη Σελήνη.
Ευτυχώς, μέχρι τότε θα έχουμε απευθείας πτήση από τα Αγρίδια.
