Το κλίμα της Κύπρου δεν προσφέρεται για ελέφαντες. Οι ελέφαντες χρειάζονται απέραντες εκτάσεις, άφθονο νερό και το φυσικό τους περιβάλλον για να επιβιώσουν. Κι όμως, στην Κύπρο έχουμε πολλούς ελέφαντες, οι οποίοι δεν κυκλοφορούν στους δρόμους ούτε στις σαβάνες. Κατοικούν στα δωμάτια της πολιτικής μας ζωής. Είναι οι ελέφαντες που όλοι βλέπουν, όλοι γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν θέλει να κατονομάσει. Αυτή η κλισεδιάρικη φράση για τον ελέφαντα στο δωμάτιο του ΔΗΣΥ, του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, των άλλων κομμάτων, έχει γίνει καραμέλα. Στον ΔΗΣΥ ψάχνουν αν είναι ο ίδιος ο Αναστασιάδης ή οι πολιτικές του, αν είναι η σχέση τους με την ακροδεξιά, το παρελθόν τους και από πού ξεκινάει και πού καταλήγει. Στο ΑΚΕΛ, ο «ελέφαντας» αν δεν είναι το Μαρί, ή οι πολιτικές άλλης εποχής, είναι η εμμονική επιλογή να μην λειάνουν περισσότερο τις γραμμές της Αριστεράς, μήπως σηκωθεί κανένας αριστερός ηγέτης και τους πλακώσει. Για το ΔΗΚΟ, «ελέφαντας» έγινε η εμμονή να είναι πάντα κυβέρνηση, να θεωρούνται πάντα ρυθμιστές και εντέλει τρέχουν πίσω από κόμματα και πρόσωπα ψάχνοντας πολιτική επιβίωση. Για την ΕΔΕΚ δεν μοιάζει να είναι κάποιο πρόσωπο, αλλά η ίδια η ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος, η οποία χάθηκε στην εμμονή των θέσεων στο Κυπριακό που έφερε την απαξίωση.
Ελέφαντες σε κομματικά δωμάτια
Όσο κι αν ψάξει κανείς σε κάποιο κόμμα, πάντα θα βρίσκει έναν ελέφαντα, ο οποίος έγινε εντέλει ο βολεψάκιας για να δικαιολογήσουν τις αδυναμίες τους. Την ανάγκη να ανασυγκροτηθούν τα κόμματα, να αναζητήσουν πολιτικές που θα τους ξεκλειδώσουν και θα ορίσουν τη μελλοντική τους επιβίωση. Δεν είναι ούτε ο Αναστασιάδης, ούτε το Μαρί, ούτε οι παλιές πολιτικές διαφωνίες. Η αδυναμία να παράγουν νέα ηγεσία, να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους, να σπάσουν τις εσωτερικές τους ισορροπίες και να αντιληφθούν ότι η κοινωνία έξω από τα κομματικά γραφεία έχει προχωρήσει, δείχνει να είναι η μεγαλύτερη πληγή όλων των κομμάτων. Έχουν εγκλωβίσει τον ελέφαντα στο δωμάτιο που οι ίδιοι κατασκεύασαν και όσο και αν συζητούν ποιος φταίει ή όσο αναλώνονται σε αυτήν την παρελθοντολαγνεία (ο Κληρίδης τα έκανε καλύτερα, ο Χριστόφιας θα έπαιρνε άλλες αποφάσεις, ο Βάσος θα είχε διαφορετικές θέσεις, ο Τάσσος θα είχε μια διαφορετική προσέγγιση), τόσο απομακρύνονται από εκείνους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Τα τελευταία χρόνια, έχουμε δει τα κόμματα να χάνουν τη δυναμική τους και το κοινό να ψάχνει είτε εναλλακτικές που θεωρεί πως θα αλλάξει κάτι, είτε εξευτελίζοντας το σύστημα με αμφιλεγόμενες επιλογές. Και έτσι δημιουργήθηκε ο φόβος στα κόμματα πως θα χάσουν τα κεκτημένα τους. Όμως, για να αμφισβητήσεις πραγματικά τον εαυτό σου, να σπάσεις κατεστημένες ισορροπίες και να τολμήσεις να αλλάξεις πορεία, χρειάζεσαι ηγέτη. Έναν άνθρωπο που θα εμπνεύσει, θα ανοίξει δρόμους, θα αναλάβει το κόστος της σύγκρουσης. Και όπως φαίνεται αυτός είναι τελικά ο μεγαλύτερος ελέφαντας στο δωμάτιο όλων των κομμάτων. Η απουσία ενός ηγέτη, ή ενός ανθρώπου που θα συμπεριφέρεται ως τέτοιος. Που εμπνέει εμπιστοσύνη, δημιουργεί προσδοκίες και μπορεί να οδηγήσει την αλλαγή αντί απλώς να την εξαγγέλλει. Χωρίς μια τέτοια ηγεσία, ο ελέφαντας θα παραμένει στο δωμάτιο. Και το πολιτικό σύστημα θα συνεχίσει να αυτοεγκλωβίζεται, την ώρα που η κοινωνία έχει ήδη αλλάξει σελίδα.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
