Έχω ένα όνειρο. Όχι το όνειρο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, αλλά το δικό μου. Ένα όνειρο στο οποίο η ελευθερία δεν διστάζει να διασχίσει στο κατώφλι του σπιτιού της κόρης μου. Ένα όνειρο στο οποίο η ελευθερία δεν προσπερνά μια γενιά προτού φτάσει στην εγγονή μου. Ένα όνειρο στο οποίο το φύλο χαρακτηρίζει, αλλά δεν περιορίζει ποτέ. Ένα όνειρο στο οποίο το να γεννηθείς κορίτσι δεν αποτελεί παράγοντα κινδύνου. Αυτό είναι το όνειρό μου και αρνούμαι να το διηγούμαι ψιθυριστά. Είμαι αποφασισμένη να το κάνω πραγματικότητα.
Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή, διότι ζούμε σε μια περίοδο εναντίωσης στα δικαιώματα των γυναικών. Μας λένε ότι σημειώνουμε πρόοδο. Ωστόσο, πολύ συχνά, η πρόοδος αυτή χρησιμοποιείται ως όπλο κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Η τεχνολογία που θα έπρεπε να μας ενώνει τώρα μας διχάζει. Τα διαδικτυακά μποτ μεγεθύνουν το μίσος. Τα προϊόντα βαθυπαραποίησης κλέβουν πρόσωπα και φωνές των γυναικών, στερώντας τους την αξιοπρέπεια και μετατρέποντας την καινοτομία σε εκφοβισμό.
Επειδή στην πολιτική και στις επιχειρήσεις, τα παλαιά στερεότυπα φορούν νέα ενδυμασία. Η μεροληψία δεν είναι πλέον κραυγαλέα· κωδικοποιεί, υπολογίζει, αποκλείει αθόρυβα. Και καθώς η αντιπαράθεση λαμβάνει χώρα σε ψηφιακούς θαλάμους αντήχησης, το βαθύτερο ρήγμα διευρύνεται. Η απόσταση ανάμεσα στα κορίτσια και τα αγόρια μεγαλώνει, η δυσπιστία αντικαθιστά την κατανόηση και η πόλωση τη συνεργασία.
Δεν είναι αυτό το μέλλον που μας υποσχέθηκαν. Δεν είναι το μέλλον που θέλω για την εγγονή μου.
Όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου πριν από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, συνειδητοποίησα ότι δεν αρκούν οι ευσεβείς πόθοι. Το όραμα πρέπει να γίνει νόμος. Η ελπίδα πρέπει να μετουσιωθεί σε πολιτική. Τα λόγια πρέπει να γίνουν προστασία.
Δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Από τη στρατηγική του 2020 για την ισότητα των φύλων, η Ευρώπη έχει περάσει από τις υποσχέσεις στην πρόοδο. Θεσπίσαμε ιστορικούς νόμους για τον τερματισμό της έμφυλης βίας, τη διασφάλιση της μισθολογικής διαφάνειας, την ενίσχυση της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και την αύξηση του αριθμού των γυναικών σε ηγετικές θέσεις. Αυτό δείχνει τι μπορεί να επιτύχει η ΕΕ όταν είμαστε αποφασισμένοι.
Το 2023 πραγματοποιήσαμε ένα ιστορικό βήμα με την προσχώρησή μας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, γεγονός το οποίο κατέστησε σαφές ένα πράγμα: ότι η προστασία των γυναικών δεν αποτελεί μόνο εθνική ευθύνη αλλά ευρωπαϊκή υποχρέωση. Πέρυσι, κάθε κράτος μέλος και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προσυπέγραψαν τις οκτώ θεμελιώδεις αρχές που περιέχονται στον χάρτη πορείας για τα δικαιώματα των γυναικών, μια κοινή δέσμευση για την προστασία, την ενδυνάμωση και την παροχή σε όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια της δυνατότητας να αξιοποιήσουν πλήρως το δυναμικό τους.
Βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο, αλλά η πρόοδος δεν πρέπει ποτέ να οδηγεί σε εφησυχασμό. Δεν θα πρέπει ποτέ να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για αδράνεια. Τα εναπομένοντα κενά μπορούν και πρέπει να γεφυρωθούν, και δεσμεύομαι να τα καλύψω.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα παρουσιάσαμε τη νέα στρατηγική για την ισότητα των φύλων. Η στρατηγική είναι ρεαλιστική όσον αφορά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Εξετάζει τις αυξανόμενες απειλές που επηρεάζουν δυσανάλογα τις γυναίκες και τα κορίτσια, όπως η βία στο διαδίκτυο ή τα προϊόντα βαθυπαραποίησης που παράγονται από την τεχνητή νοημοσύνη. Αντιμετωπίζει επίσης τα επιβλαβή διαδικτυακά αφηγήματα που δημιουργούν ρήγμα μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, αποδυναμώνουν τις κοινωνίες μας και διαβρώνουν την εμπιστοσύνη στις δημοκρατίες μας.
Ο στόχος μας είναι απλός αλλά φιλόδοξος. Επιδιώκουμε την ισότητα των φύλων σε κάθε τομέα της ζωής: εντός και εκτός διαδικτύου, στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης, με την οικονομική χειραφέτηση των γυναικών και με τη διασφάλιση ότι έχουν φωνή στη λήψη αποφάσεων. Όλοι επωφελούνται από την ισότητα των φύλων, και η επίτευξή της είναι υπόθεση όλων. Άνδρες και γυναίκες, αγόρια και κορίτσια, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, το κοινωνικό ή πολιτιστικό τους υπόβαθρο και τις πεποιθήσεις τους πρέπει να συμμετέχουν στην προσπάθεια.
Η ισότητα είναι κέρδος για όλους μας. Μόνο το χάσμα μεταξύ των φύλων στην απασχόληση εκτιμάται ότι κοστίζει στην ΕΕ 390 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Πρόκειται για ταλέντα που παραμένουν αναξιοποίητα, για καινοτομία που παραμένει ανεκμετάλλευτη. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει το οικονομικό κόστος αυτής της αναποτελεσματικότητας.
Σήμερα, τολμώ να ελπίζω γιατί εργαζόμαστε για να οικοδομήσουμε μια ανταγωνιστική Ένωση στην οποία όλα τα άτομα θα μπορούν να είναι αυτό που θέλουν, ανεξάρτητα από το φύλο τους: ως επιστήμονες ή ως νοσηλευτές, ως μαθηματικοί ή πιλότοι, ως επιχειρηματίες ή ως φροντιστές, ως διευθυντικά στελέχη ή ως πολιτικοί. Μια πραγματική Ένωση ισότητας. Ως Ευρωπαία επίτροπος Ισότητας, θα έχω αυτόν τον στόχο κατά νου σε κάθε απόφαση που θα λαμβάνω.
Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Γυναικών είναι μια ευκαιρία για εορτασμό. Παράλληλα, όμως, μας υπενθυμίζει ότι τα δικαιώματα των γυναικών δεν δωρίστηκαν. Κερδήθηκαν μέσα από σκληρή δουλειά, επιμονή και αλληλεγγύη, στην Ευρώπη και πέραν αυτής. Δεν θα αποποιηθούμε αυτή την κληρονομιά. Θα προστατεύσουμε τα δικαιώματα που κερδίσαμε με κόπο, θα αναζωπυρώσουμε την πρόοδο που παραμένει στάσιμη και θα αντισταθούμε στις προσπάθειες να γυρίσουμε πίσω το ρολόι.
Γιατί οι εγγονές μας αξίζουν κάτι περισσότερο από ένα όνειρο. Αξίζουν έναν κόσμο που στέκεται σταθερά στο πλευρό τους.
Τώρα είναι η στιγμή.
