Σε μια εποχή που οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου ποδοπατούνται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ με τις επιθέσεις τους στο Ιράν και από τη Ρωσία στην Ουκρανία. Σε μια περίοδο που εξ αιτίας των πιο πάνω και πολλών άλλων το κύρος του ΟΗΕ βρίσκεται στο ναδίρ, ο Πρόεδρός μας αποφάσισε να ανακινήσει το θέμα των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Ασφαλώς οι βρετανικές βάσεις είναι ένα αποικιακό κατάλοιπο, το οποίο ως τέτοιο αποτελεί αναχρονισμό που πρέπει να εκλείψει. Όμως ως βάση των επιχειρημάτων μας για απομάκρυνση των βάσεων, δεν μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο από το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο σήμερα οι ισχυροί της γης αλλά και όλοι οι άλλοι που έχουν κάλυψη από τους ισχυρούς, παραβιάζουν κατά το δοκούν. Συνεπώς αυτή η εποχή είναι η πλέον ακατάλληλη, να θέσει κανείς θέμα απομάκρυνσης των βάσεων.
Επικίνδυνο εγχείρημα
Το να τεθεί την περίοδο αυτή ένα τέτοιο θέμα είναι και εξαιρετικά επικίνδυνο. Γιατί αν οι Βρετανοί αποφασίσουν να μας πουν «αντίο», καθόλου δεν αποκλείεται να μας πουν «καλημέρα» οι Τούρκοι, που δεν θα διστάσουν να διεκδικήσουν τις βάσεις στη Δεκέλεια για την «ασφάλεια» των Τ/Κυπρίων. Αλλά και για την «ισότιμη» μεταχείριση των δύο κοινοτήτων. Δυστυχώς, επειδή η κυβέρνηση έθεσε το θέμα αυτό στα μέσα της προεκλογικής περιόδου, κανένα κόμμα δεν τόλμησε να διαφωνήσει και να πει τα αυτονόητα. Να πει δηλαδή, ότι η ανακίνηση θέματος βρετανικών βάσεων τώρα είναι επιπολαιότητα του χειρίστου είδους. Από την οποία μπορούν να προκύψουν ανεπανόρθωτες ζημιές. Ούτε στις τάξεις των δημοσιογράφων και των ηγετικών παραγόντων της κοινωνίας μας υπήρξε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίδραση προς την επικίνδυνη αυτή ενέργεια του Προέδρου Χριστοδουλίδη και της κυβέρνησης του.
Υπεύθυνη συμπεριφορά
Και ύστερα περιμένουμε από τους απλούς πολίτες να συμπεριφερθούν υπεύθυνα στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές και να μην παρασυρθούν από τους κάθε λογής Φειδίες. Δεν σας κρύβω ότι ακούω πολλούς συμπατριώτες μας να μιλούν για τις επιλογές, που θα κάνουν για τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές και δυσκολεύομαι να πιστέψω αυτά που ακούω. Ας δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό είναι το κυρίαρχο σύνθημα. Να «δοκιμάσουμε» λες και ζούμε δύο ζωές και αυτή που διατρέχουμε τώρα είναι η πρώτη μας ζωή σαν πρόβα, σαν δοκιμή, για να μάθουμε, πως να ζήσουμε τη δεύτερη. Μακάρι να ήταν έτσι.
Μια ζωή έχουμε
Η ζωή μας δυστυχώς είναι μόνο μια και μικρής διάρκειας. Σ’ αυτή τη σύντομη ζωή δεν υπάρχουν πρόβες ούτε δοκιμές. Μπορεί η ζωή να έχει ομοιότητες με το θέατρο. Έχει όμως και τεράστιες διαφορές. Στη ζωή εμείς παίζουμε τον πρώτο ρόλο. Εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές και οι θεατές. Εμείς γράφουμε το σενάριο, που μας αξίζει. Στο τέλος, εμείς θα το απολαύσουμε ή δεν θα το απολαύσουμε. Εμείς θα το χειροκροτήσουμε ή θα το γιουχαΐσουμε. Αν αυτή η σκέψη είναι περίπου αλήθεια, διότι δεν πιστεύω ότι υπάρχουν απόλυτες αλήθειες, τότε οι επιλογές μας είναι που καθορίζουν, το αν θα ζήσουμε τη ζωή που θέλουμε.
Οι επιλογές μας
Αυτές καθορίζουν το αν θα φύγουμε έχοντας πραγματώσει τις δυνατότητες μας ή με την πικρία των ανεκπλήρωτων ονείρων. Δεδομένων των περιορισμών και της τυχαιότητας, πιστεύω ότι το είναι μας, ή πιο απλά, το τι και το πώς σκεφτόμαστε, το τι αισθανόμαστε, το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο, το τι κάνουμε, το ποιοι είμαστε, το τι θα γίνουμε, το πού θα πάμε, το πώς θα πάμε, το πώς θα φύγουμε και το τι θα αφήσουμε πίσω μας, όλα είναι ουσιαστικά αποτελέσματα των δικών μας επιλογών. Λίγο ή πολύ, όλοι μας, είμαστε αποτέλεσμα των επιλογών μας. Συνεπώς, η κατανόηση της ελευθερίας επιλογής είναι η προϋπόθεση, για να ζήσουμε τη ζωή μας και να μην αφήσουμε να μας ζήσει αυτή.
Το πεπρωμένο μας
Για να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας και να μην αφήσουμε να μας το δημιουργήσουν οι άλλοι. Για να ζήσουμε μια ζωή που, αν ήταν να ξαναζήσουμε για δεύτερη φορά, θα θέλαμε να ζήσουμε την ίδια. Προχθές τιμήσαμε την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821. Μεγάλος προάγγελος της υπήρξε ο Ρήγας Φεραίος. Στις πολλές σοφές κουβέντες του συγκαταλέγεται το περίφημο «συλλογάται καλά, όπως συλλογάται ελεύθερα». Ασφαλώς είχε δίκιο. Όμως, για να συλλογάται κανείς ελεύθερα, πρέπει να διαθέτει γνώση. Αυτή είναι που προσδιορίζει κυρίως την ποσότητα και την ποιότητα των εναλλακτικών που διαθέτουμε, όπως και την ορθότητα των επιλογών που κάνουμε.
Ελευθερία και γνώση
Άρα, η γνώση είναι που προσδιορίζει την ίδια την ελευθερία μας. Όσο περισσότερη γνώση, τόσο περισσότερες εναλλακτικές επιλογές, τόσο πιο σωστή η αξιολόγηση για αυτές και τόσο πιο επιτυχημένες οι πράξεις μας στο θέατρο της ζωής. Θεωρώ, ότι θεμελιώδεις προϋποθέσεις για να αξιοποιήσουμε την ελευθερία μας και να ζήσουμε όσο μπορούμε καλύτερα είναι η αυτογνωσία, η κατανόηση του εαυτού μας, του χαρακτήρα μας, των αναγκών μας, των συναισθημάτων, των δυνατοτήτων και των αδυναμιών μας, του ποιοι είμαστε και από που ερχόμαστε, το πού και πώς θέλουμε να πάμε. Αναμφισβήτητα, στον πολύπλοκο, χαοτικό και αβέβαιο κόσμο που ζούμε, δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων τα αποτελέσματα, τα κόστη και τα οφέλη των επιλογών μας. Εκτός αυτού, στη ζωή έχουμε, συχνά, αντιφάσεις και διλήμματα.
Πυξίδα αξιών
Γι’ αυτό, επίσης αναγκαία προϋπόθεση θεωρώ την ύπαρξη μιας πυξίδας, ώστε να πορευτούμε στη διαδρομή που εμείς θέλουμε. Αυτή συνίσταται σε έναν πυρήνα διαχρονικών αξιών, ικανών να καθοδηγούν τη σκέψη και τη συμπεριφορά, τις επιλογές και τις πράξεις μας. Αυτές οι αξίες πρέπει να είναι σαφείς. Αν υπάρχει σύγχυση ως προς αυτές, μόνο κατά τύχη δεν θα μετανιώσουμε για τις επιλογές που κάνουμε. Οι αξίες, βεβαίως, είναι προσωπικό ζήτημα του καθενός μας. Αλλά, αν θέλουμε να πορευτούμε και να ζήσουμε σε μια ανθρώπινη και πολιτισμένη κοινωνία, πιστεύω ότι βασικές αξίες για όλους είναι η ακεραιότητα, η εντιμότητα, η ελευθερία, ο αυτοσεβασμός, ο σεβασμός των βασικών δικαιωμάτων των άλλων, η υπευθυνότητα, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η ταπεινότητα, η συνεργασία, η αγάπη, η γενναιοδωρία και η συμπόνοια.
Όνειρο και νόημα ζωής
Πέραν, αυτών, για να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας και να μην αφεθούμε στο μοιραίο, χρειαζόμαστε όνειρο και νόημα ζωής, στόχους, υπομονή, επιμονή και εστίαση σε αυτούς, πειθαρχία και μέθοδο σκέψης και δράσης. Χρειαζόμαστε πρωτότυπη και δημιουργική σκέψη, σφαιρική αντίληψη της μικρής και μεγάλης εικόνας, θέαση των πραγμάτων από το μπαλκόνι, έξω από τα στερεότυπα, αποφεύγοντας τις νοητικές παγίδες, τις συνήθειες, τις έμμονες ιδέες και όποια άλλα εμπόδια φυλακίζουν τη σκέψη μας και δεν μας αφήνουν να αξιοποιούμε το μυαλό μας. Με το να ανακινούμε τώρα θέμα βάσεων και να βλέπουμε τις βουλευτικές εκλογές σαν μια ευκαιρία να κάνουμε πλάκα, διερωτώμαι ειλικρινά αν έχουμε τις δυνατότητες να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας.
