…γιατί το διαίρει και βασίλευε (άτιμοι Άγγλοι) έχει μετατραπεί στο απόλυτο εθνικό μας σπορ και καταφέρνουμε να μετατρέπουμε κάθε σοβαρή υπόθεση σε εθνικό debate, χωρίς να ξέρουμε ακριβώς ακόμη ποιο είναι το ερώτημα. Αν δεν είσαι της μίας ή της άλλης πλευράς δεν μπορείς να ζήσεις σε αυτόν τον τόπο. Πρέπει να διαλέξεις πλευρά. Με τον Μακάριο ή όχι; Με την Αστυνομία ή με τους αντιδρώντες; Το να περιμένεις απλώς αν θα καταλήξει κάπου η έρευνα και μετά να εκφράσεις τα συμπεράσματά σου δεν παίζει ως σενάριο!
…γιατί για να βρεις την αλήθεια σε μια υπόθεση δεν σου χρειάζεται μόνο η Αστυνομία. Πρέπει να κατέβουν εδώ FBI και Europol, θέλεις πέντε αναλύσεις, τρεις ειδικούς, έναν πανελίστα και δύο διαιτητές που έχουν επιβιώσει από τρία ντέρμπι ΑΠΟΕΛ - Ομόνοια.
…γιατί ο Πρόεδρός μας μετέτρεψε το κράτος και τους θεσμούς σε… outsourcing υπηρεσία. Δηλαδή, αν αύριο χάσει ένα κατσαβίδι ο Προύντζος δεν θα ρωτήσει τα κύματα (αν το 'πιασες, τσέκαρε πίεση), αλλά θα του κατεβάσει ο Χριστοδουλίδης τη CIA για να ψάξει στα σοκάκια της παλιάς Λευκωσίας, ενώ θα το βρει μολυσμένο γιατί πέρασε από τα κατεχόμενα και δεν θα βρει τρόπο να συνεννοηθεί.
…γιατί η κοινή γνώμη μαθαίνει πολλά, καθημερινά και αποσπασματικά, αλλά παραμένει στο τέλος με την αίσθηση ότι της λείπει πάντα εκείνο το κομμάτι που θα έκανε την εικόνα να δέσει. Πώς κάνουμε με το Κυπριακό που πάμε να το λύσουμε και μένουμε μεσόστρατα; Κάπως έτσι. Για να κρατήσουμε το μυστήριο!
…γιατί νομίζεις πως παίζεις στη «Γη της ελιάς» και βλέπεις ένα σίριαλ να μην τελειώνει ποτέ. Να αλλάζουν οι τίτλοι, να συνεχίζονται πάντα οι έρευνες και γιατί κάθε πρωί ανοίγεις ειδήσεις όχι για ενημέρωση, αλλά για να δεις αν βγήκε νέο επεισόδιο στο πιο δυνατό κυπριακό thriller. Τη μία να καταλήγεις πως όλα είναι ψεύτικα, την επομένη να βλέπεις για νοσηλείες και περίεργες αναφορές και όλα μπερδεμένα.
…γιατί η φράση «βρισκόμαστε σε προχωρημένο στάδιο των ερευνών» στην Κύπρο συνήθως σημαίνει πως τώρα αρχίζει το πραγματικό δράμα και πως η Αστυνομία είναι μεταξύ έρευνας και αφασίας.
…γιατί ακόμα και όταν όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να φανεί η αλήθεια, κανένας δεν φαίνεται να βιάζεται να τη συναντήσει προτού σιγουρευτεί ότι το έδαφος είναι σταθερό και οι λέξεις σωστά τοποθετημένες.
…γιατί αν δεν είσαι… κατά την κυπριακήν μεσοδότζιν δεν μπορείς να προχωρήσεις μπροστά. Είτε λέγεσαι Αστυνομία και μπουκάρεις με τον πιο περίεργο τρόπο στο σπίτι ενός δικηγόρου είτε λέγεσαι ερευνητής και αναρτάς φωτογραφίες που την επόμενη ημέρα οι Σέρλοκ Χολμς του διαδικτύου σου της βγάζουν ψεύτικες.
…γιατί στην Κύπρο δεν χρειάζεσαι στοιχεία για να βγάλεις συμπέρασμα, χρειάζεσαι WiFi και άποψη. Τα στοιχεία είναι για μετά, άμα περισσέψει χρόνος.
…γιατί ως κοινωνία μετατρέπουμε την περιέργεια σε πολιτική θέση, το κουτσομπολιό σε ανάλυση και την αίσθηση σε βεβαιότητα, και μετά απορούμε πώς γίνεται να έχουμε τόσο θόρυβο και τόσο λίγη κατανόηση του τι πραγματικά συμβαίνει.
…γιατί όσο συνεχίζεις να βάζεις τα λουκούμια του γάμου στην πόρτα του ψυγείου, άλλο τόσο θα θεωρείς πως έν' ούλλα σε τούντον τόπο μαύρα τζαι γέρημα, χωρίς να ξέρεις ποια είναι τα μαύρα και ποια τα γέρημα.
Και τελικά, όντως σαν την Κύπρο δεν έχει. Γιατί είναι ο μόνος τόπος που μπορεί να ψάχνει την αλήθεια με τόση ένταση, να τη συζητά με τόση σιγουριά και στο τέλος να μένει με τόση απορία.
