Της Δήμητρας Κυρανούδη
Οι διακοπές των Γερμανών είναι κάτι σαν τοτέμ. Ιερές, αδιαπραγμάτευτες, κοινωνικό κεκτημένο, ισχυρά θεμελιωμένο εργασιακό δικαίωμα. Μεταπολεμικά στην πρώην Ανατολική Γερμανία το δικαίωμα διακοπών για όλους ήταν συνταγματικά κατοχυρωμένο και μάλιστα το «Η Ελεύθερη Ένωση Γερμανικών Συνδικάτων», το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο στην DDR, είχε καθιερώσει τις κρατικά πληρωμένες διακοπές μέσω «διακοπικών κουπονιών». Στην εύρωστη μεταπολεμική Δυτική Γερμανία του «οικονομικού θαύματος» οι Γερμανοί άρχισαν να ταξιδεύουν μαζικά στο εξωτερικό, με αγαπημένους προορισμούς την Ιταλία, την Ισπανία αλλά και μακριά εξωτικά ταξίδια.
Τα τελευταία χρόνια, η πανδημία διατάραξε τη διακοπική ρουτίνα των καλά προγραμματισμένων σαν ρολόι διακοπών των Γερμανών. Ακυρώσεις πτήσεων, έλεγχοι, υποχρεωτικός εμβολιασμός, νοσηλείες. Έπειτα επανήλθε η «κανονικότητα», όμως είναι γεγονός ότι πολλές αεροπορικές εταιρείες δύσκολα ανέκαμψαν μετά την πανδημία. Έπειτα επηρεάστηκαν από την ενεργειακή κρίση εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία και το καλοκαίρι του 2026 που πλησιάζει, όλα δείχνουν ότι θα περάσουν άλλη μια δοκιμασία. Οι αεροπορικές αλλά και οι επιβάτες.
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας και αρμόδιοι φορείς στη Γερμανία εκτιμούν ότι μπορεί να διαταραχθούν και πάλι οι αερομεταφορές από αυξήσεις στις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων, από αλλαγές ή ακυρώσεις πτήσεων και από τις ήδη υψηλές τιμές στα καύσιμα. Ήδη η Lufthansa ανάστειλε πρόωρα τη λειτουργία 27 αεροσκαφών της θυγατρικής της Cityline και θα αναγκαστεί να ακυρώσει 20.000 δρομολόγια μέχρι το φθινόπωρο για να εξοικονομήσει κηροζίνη. Ταυτόχρονα από το φθινόπωρο θα θέσει εκτός λειτουργίας επιπλέον αεροσκάφη παλαιού τύπου. Αντίστοιχη τροχιά ακολουθεί και η ολλανδική KLM.
H γερμανική κυβέρνηση και συγκεκριμένα ο καγκελάριος Μερτς καθησυχάζει ότι η Γερμανία δεν έχει ελλείψεις αλλά επαρκή αποθέματα κηροζίνης. Η υπ. Οικονομίας και Ενέργειας Κατερίνα Ράιχε από τους Χριστιανοδημοκράτες, λέει ότι η «κινδυνολογία» δεν βοηθάει. O αντικαγκελάριος και υπ. Οικονομικών Λαρς Κλινγκμπάιλ από τους Σοσιαλδημοκράτες, λέει ότι πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψιν οι προειδοποιήσεις για ελλείψεις σε κηροζίνη τις επόμενες εβδομάδες και να ληφθούν άμεσα μέτρα. Εκπρόσωποι του κλάδου τον αερομεταφορών, αν και διαμηνύουν ότι προς το παρόν υπάρχει επάρκεια, θα υπάρξει πρόβλημα εάν συνεχιστεί ο πόλεμος στο Ιράν και ο αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ.
Η Καταρίνα Ράιχε παραπέμπει επίσης στα γερμανικά διυλιστήρια. Εξειδικευμένες όμως εφημερίδες όπως η οικονομική Handelsblatt επισημαίνουν ότι τα γερμανικά διυλιστήρια είναι παρηκμασμένα και δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες. Άλλη μια οικονομική συνέπεια της πράσινης μετάβασης, που ίσως δεν είχε υπολογιστεί ορθά.
Εκπρόσωποι του τουριστικού κλάδου όπως η Γερμανική Ταξιδιωτική Ένωση και η TUI, εξήγησαν στην DW ότι αν και δεν αναμένονται ακυρώσεις πακέτων διακοπών μαζικά, ωστόσο οι Γερμανοί ταξιδιώτες θα πρέπει να αναμένουν αυξήσεις σε τιμές, ακόμη και προπληρωμένα πακέτα εξαιτίας των έκτακτων ανατιμήσεων.
Η Γερμανία βαδίζει ξανά προς ένα δύσκολο καλοκαίρι. Τουλάχιστον για τις τσέπες όσων θα ταξιδέψουν με αεροπλάνα αλλά και όσων επιλέξουν το αυτοκίνητο. Και οι τιμές σε βενζίνη και ντίζελ δεν έχουν συγκρατηθεί παρά τα κυβερνητικά μέτρα. Η αμφιλεγόμενη ρήση του Γερμανού στρατιωτικού ιστορικού Zένκε Νάιτζελ το 2025 περί «τελευταίου ειρηνικού καλοκαιριού στην Ευρώπη» δεν επιβεβαιώθηκε και αυτό είναι ευοίωνο. Όπως όλα δείχνουν όμως και φέτος δεν θα είναι ένα ειρηνικό καλοκαίρι για την Ουκρανία αλλά και τη Μέση Ανατολή . Και αυτό επηρεάζει και την Ευρώπη και τη Γερμανία. Η γερμανική κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί άλλη μια μεγάλη κρίση, τη δεύτερη ενεργειακή κρίση μέσα σε λίγα χρόνια, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Υπάρχει ήδη κόπωση, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Οι διακοπές παραμένουν σημαντικές και αναγκαίες, ειδικά μετά από έναν δύσκολο χειμώνα και στη Γερμανία. Όμως, το αυξημένο κόστος φέρνει γκρίνια. Και αυτό αποτυπώνεται και πολιτικά, με τη δυσαρέσκεια των πολιτών να αυξάνεται, όσο κάθε ένα από τα μεταπολεμικά κεκτημένα, συνυφασμένα με τη γερμανική ευημερία, κλονίζονται οδηγώντας σε εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής. Το μεγάλο πολιτικό κόστος και η φθορά μιας κυβέρνησης ξεκινά συνήθως από την αδυναμία διασφάλισης κεκτημένων των πολιτών: εν προκειμένω και των διακοπών.
