Το πράγμα που νοσταλγήσατε πιο πολύ
Είναι πολύ φυσιολογικό να ψηφίζεται στις εκλογές ένα κόμμα το οποίο υπόσχεται να ζητήσει λογοδοσία για την αδικία και τη διαφθορά σε μια κοινότητα στην οποία ισοπεδώνεται η δικαιοσύνη. Αν μια κοινωνία δίψασε τόσο για δικαιοσύνη, να ξέρετε ότι οι άνθρωποι που αδικούνται είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι υπολογίζεται. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το πιο βαθύ αίσθημα που ενώνει τους ανθρώπους και στα δύο μισά του νησιού που είναι μοιρασμένο στα δυο, εδώ και 52 χρόνια. Το αίσθημα της δικαιοσύνης. Αυτό είναι το πράγμα που νοστάλγησαν πιο πολύ τόσο οι διαμένοντες στον νότο όσο και οι διαμένοντες στον βορρά. Εκείνοι που έπαψαν να ελπίζουν στη λύση του Κυπριακού θέλουν τουλάχιστον να ζήσουν ανθρώπινα στην κοινότητα στην οποία ζουν. Δεν οφείλονται όλα στη διαίρεση. Δηλαδή δεν θα αποκτήσουμε δικαιοσύνη στο τέλος μόλις λυθεί το Κυπριακό. Όμως πάρα πολλοί, καταφεύγοντας στην ευκολία της υπόθεσης, αποδίδουν πάντα στη μη λύση τις ατασθαλίες και τη δικαιοσύνη που ζούμε. Φυσικά, συγκρίνοντας και τις δύο πλευρές δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι ο βορράς είναι κατεχόμενη και ο νότος ελεύθερη περιοχή. Μήπως υπάρχει τρόπος να ζει κανείς ανθρώπινα στον βορρά; Δεν υπάρχει! Αφού το μέρος αυτό βρίσκεται κάτω από την ντε φάκτο κατοχή της Τουρκίας, πώς μπορεί να υπάρξει ανθρώπινη ζωή εδώ; Επικεφαλής της Τουρκίας είναι μια συμμορία που μοιάζει με μαφία. Κοιτάξτε, το έγραψα αυτό, αλλά να προσθέσω και το εξής. Να μην τις αδικήσω, υπάρχουν και συμμορίες μαφίας που είναι πιο ελεήμονες από αυτή την κυβέρνηση. Για παράδειγμα, ήταν πιο ελεήμων από την παρέα του Ταγίπ Έρντογαν η μαφία του Δον Κορλεόνε, που αρνήθηκε να δηλητηριάσει τον λαό πουλώντας του ναρκωτικά. Ενώ στην Τουρκία υπάρχει μια τέτοια κυβέρνηση, πώς μπορεί να υπάρχει ζωή στο βόρειο τμήμα της Κύπρου; Η Άγκυρα πάντα επιλέγει τους εδώ συνεργάτες της με την αντίληψη «θα βάλεις το σκυλί να κάνει τη δουλειά του σκυλιού». Αν υπάρχουν κλέφτες στην εκεί διοίκηση, θα υπάρχουν κλέφτες και στην Κύπρο. Αν παίρνουν ρουσφέτι εκεί, θα παίρνουν ρουσφέτι και εδώ. Αν υπάρχει διαφθορά εκεί, θα υπάρχει διαφθορά και εδώ. Αν εκεί οι εθνικοί πόροι της χώρας δίδονται πεσκέσι στους ξένους, θα δίδονται πεσκέσι και εδώ. Η εξουσία εκεί δεν επιλέγει τους εδώ συνεργάτες της ανάμεσα από τους έντιμους, ειλικρινείς και πραγματικούς πατριώτες. Τους επιλέγει ανάμεσα από τους ποταπούς, τους πλαστογράφους και τους αχόρταγους. Όταν εκμεταλλεύεται αυτό το μέρος, παίρνει τη μερίδα του λέοντος για τον εαυτό της και τους αφήνει τόσο μερίδιο ώστε να μπορούν να ζήσουν μέσα σε ευημερία. Μήπως άδικα οι βουλευτές μας παίρνουν μισθό 8 χιλιάδες 500 στερλίνες; Είναι το τίμημα της αφοσίωσης στην Άγκυρα! Είναι πάνω ακόμα και από τα πρότυπα της Ευρώπης. Εκπλήττομαι πώς δείχνουν την βλακεία να εκλέγουν βουλευτές των 8 χιλιάδων 500 στερλινών, εκείνοι που ψηφίζουν στις εκλογές.
Στον βορρά τα πάντα σχεδιάστηκαν σύμφωνα με την αντίληψη «προδότη» και «πατριώτη». Οι προδότες δεν είναι εκείνοι που ονειρεύονται μια ενωμένη Κύπρο με τους Ελληνοκύπριους. Είναι αλήθεια πως κάποιοι τους αποκαλούν και αυτούς προδότες, αλλά οι πραγματικοί προδότες είναι οι «εχθροί της Τουρκίας». Εκείνοι που αποκαλούν την Τουρκία κατακτητή στην Κύπρο ή στη Συρία. Εκείνοι που αρνούνται να δηλώσουν υποταγή στον Ταγίπ Έρντογαν. Οι άλλοι, εκτός αυτών, θεωρούνται «λογική αντιπολίτευση». Δηλαδή, αποδεχτή αντιπολίτευση. Επέκρινε το σύστημα υγείας. Κάνε επίθεση στο σύστημα εκπαίδευσης. Παραπονέσου για τον πληθυσμό. Φώναξε για τις αυξήσεις. Πήγαινε μέχρι τους τοίχους του κτηριακού συγκροτήματος διαμαρτυρόμενος για την καταβολή της αύξησης για το κόστος ζωής. Επέκρινε έντονα τα ναρκωτικά. Υπερασπίσου τα δικαιώματα των LGBT που λένε «αγάπη στην πατρίδα αγάπη στον κόσμο». Κατέδειξε τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Καταδίωξε τους δολοφόνους ζώων. Υπερασπίσου τις εκτάσεις που δίνονται πεσκέσι. Κάνε ό,τι θες. Αλλά μην αγγίξεις την Άγκυρα. Μην αναφέρει ότι είναι κατακτητής!
Όταν πριν χρόνια ήρθε η ώρα προαγωγής για τον αγαπητό φίλο μου Τζεμ Καραμάν, ο οποίος επέδειξε μεγάλη επιτυχία στο αστυνομικό επάγγελμα, του είχαν πει το εξής: «Η μητέρα και ο πατέρας σου γράφουν στην εφημερίδα Αβρούπα. Δώσε αγγελία στην εφημερίδα και αποκήρυξε τους ως γονείς και θα σε κάνουμε διευθυντή»! Και ο γιος ενός βουλευτή του CTP είχε πει το εξής στην κόρη μου, που γύριζε ταινίες μικρού μήκους: «Το CTP μπορεί να σου διασφαλίσει όλες τις δυνατότητες για να γυρίσετε ταινία. Αλλά πρέπει να κόψεις όλες τις σχέσεις σου με τον πατέρα σου»! Αυτή η αντίληψη δεν άλλαξε καθόλου εδώ. Ξέρετε ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα σε αυτή την κοινότητα; Το ψέμα περί νόμου και δικαιοσύνης!
