«Που την γράψανε παιδιά…», όπως λέει το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι. Θα σας πω μιαν ιστορία που είναι πέρα για πέρα αληθινή. Μακριά από εκλογικά αποτελέσματα, συμμαχίες, ψηφοφορίες και άλλα της κάλπης, που είχαμε αυτόν τον καιρό. Η αλήθεια είναι πως κι αυτά έχουν το ενδιαφέρον τους, αφού το κουτσομπολιό ανάβει με μια λέξη. Η ιστορία είναι γεγονός και πιστεύω πως χάθηκε μέσα στον τζερτζελέ των εκλογών.
Ακούστε λοιπόν: «Η Χριστιάνα Χριστοφόρου ήρθε στο δημοτικό σχολείο Κάμπου πριν από επτά χρόνια. Ήξερε τι την περίμενε: λίγοι μαθητές, απόσταση από τις πόλεις, γεωγραφική μοναξιά. Αυτό που δεν ήξερε ήταν πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένα σχολείο αν αρνηθεί να συμβιβαστεί με την απομόνωσή του. Από την πρώτη χρονιά, η δουλειά της είχε έναν σαφή άξονα: να φέρει τον κόσμο στα παιδιά - επιστήμονες, ειδικούς, συμμαθητές από άλλα σχολεία - αφού τα παιδιά δεν μπορούσαν εύκολα να πάνε στον κόσμο. Κάθε συνεργασία, κάθε πρόγραμμα, κάθε πρόσκληση που έστελνε ήταν ένα μικρό σπάσιμο της απομόνωσης. 'Είμαστε ένα σχολείο όπου τα παιδιά δεν έχουν την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν με άτομα της ηλικίας τους. Ο στόχος από την αρχή ήταν να δημιουργήσουμε συνεργασίες με επιστήμονες, με ειδικούς, να γίνουμε ένα ανοικτό σχολείο, έτσι ώστε τα παιδιά να έχουν βιωματική και αυθεντική μάθηση', δήλωσε η Χριστιάνα Χριστοφόρου, δασκάλα και διευθύντρια του δημοτικού σχολείου Κάμπου.
Τον Φεβρουάριο του 2025, τα δύο παιδιά του σχολείου, ο Παναγιώτης και η Δήμητρα, κατέβηκαν στη Λεμεσό για το Youth Tech Festival. Είχαν σχηματίσει ομάδα με τη Νεφέλη από άλλο σχολείο. Το όνομά τους: 'Next Gen Martians'. Το project τους ήταν για επιβίωση στον Άρη. Ένα ρομπότ ονόματι W.I.S.E. Roby, Water Ice Spy Expert, που ανιχνεύει υγρασία, λιώνει πάγο με θερμαινόμενο τρυπάνι και παράγει νερό μέσω ηλεκτρόλυσης. Δίπλα του, ένας ανεμόμυλος για ενέργεια από τους ανέμους του Άρη και ένα φωτοβολταϊκό για ηλιακή ενέργεια. Κώδικας γραμμένος από τα ίδια τα παιδιά, από ένα σχολείο με δύο μαθητές. Πήραν την πρώτη θέση. Ανάμεσα σε σχολεία και σχολές ρομποτικής από όλη την Κύπρο. Και τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς ταξίδεψαν στην Ελλάδα για να εκπροσωπήσουν την Κύπρο σε διεθνή διαγωνισμό με 12 χώρες. Δεν ήταν η πρώτη τους διάκριση. Το 2024 είχαν πάρει την 3η θέση στο sCyence Fair της Λευκωσίας, ανάμεσα σε 62 σχολεία, με ένα project για τα βότανα του χωριού τους που κατέληξε σε σπιτικά σαπούνια, φτιαγμένα με γνώσεις από παππούδες και γιαγιάδες».
Από εβδομάδας αυτήν την ιστορία θα τη διηγηθούμε σε πλήρη έκταση. Την ιστορία υπογράφει η Μαρία Γεωργίου, επικοινωνιολόγος.
