Συναντηθήκαμε σε μια κηδεία με τον κύριο Ιλκάι Τσιραλί. Ξέρω πως δεν γίνεται να κουβεντιάζεις πάνω από το φέρετρο. Μόνο σιωπή γίνεται. Όμως, αυτό ήταν διαφορετικό, δεν ήταν κουβέντα. Ο κύριος Ιλκάι άρχισε να μου διηγείται εκείνο το βράδυ. Το βράδυ που δολοφονήθηκε ο Αλπάι στον αστυνομικό σταθμό στο Σαράι. Διότι ήταν εκεί. Ήταν η χρονιά 1967. Και είχαμε μάθει όλα όσα συνέβησαν εκείνο το βράδυ από το Κυπριακό Ραδιόφωνο στον νότο. Είχαμε εκπλαγεί πώς τα ήξεραν όλα αυτά. «Είχαν βγάλει όλους από τον αστυνομικό σταθμό, μόνο εγώ και ένας φίλος μείναμε εκεί», είπε ο κύριος Ιλκάι. Ήταν αστυνομικός. «Ύστερα έφεραν τον Αλπάι», είπε. «Ποιος τον έφερε;» «Μου φαίνεται πως ήταν κάποιος από την Τουρκία». «Του είχαν περάσει χειροπέδες;» «Όχι». «Τον έβαλαν στο κελί στο υπόγειο;» «Όχι, στο κελί στον πρώτο όροφο. Ύστερα ήταν και ο Κενάν Τζοϊγκούν μαζί με ένα άλλο πρόσωπο. Ανοίξαμε την πόρτα, μπήκαν μέσα. Ύστερα έκλεισαν την πόρτα. Ακούστηκαν φωνές και ουρλιαχτά από μέσα. Ξαφνικά ακούστηκε ένας πυροβολισμός. Μόλις άκουσε τον πυροβολισμό ο φίλος που ήταν δίπλα μου είπε "φαίνεται πως ο Αλπάι τους καθάρισε και τους δύο"» «Ύστερα τι έγινε;» «Άνοιξαν την πόρτα, βγήκαν και έφυγαν. Πρώτος μπήκα μέσα εγώ. Ο Αλπάι κειτόταν νεκρός στο έδαφος μέσα στα αίματα. Τον είχε πυροβολήσει ακριβώς κάτω από το μάτι. Ύστερα ήρθαν, τον τύλιξαν, τον έβαλαν σε ένα Land Rover και τον μετέφεραν».
Κάποιοι ακόμα δεν πιστεύουν ότι ο Κενάν Τζοϊγκούν σκότωσε τον Αλπάι. Μια μέρα μου διηγήθηκε κάτι η σύζυγος του Αλπάι, η κυρία Χουριγιέ. Όταν οδηγούσε το αυτοκίνητό της μια μέρα συναντήθηκε με τον Κενάν Τζοϊγκούν, λέει. Ο Τζοϊγκούν περπατούσε στο πεζοδρόμιο. Η κυρία Χουριγιέ οδήγησε το αυτοκίνητο κατά πάνω του. Δύσκολα γλύτωσε ο Τζοϊγκούν, λέει. Ήταν ο ηγέτης της ΤΜΤ κατά τη δεκαετία του 1960. Όλοι τον γνώριζαν ως «Γκρίζο Λύκο». Ύστερα έγινε γνωστός ως Κεμάλ Τζοϊγκούν. Τον αποκάλυψε μια ελληνοκυπριακή εφημερίδα μια μέρα. Μετά που δολοφόνησε τον Αλπάι, αποσύρθηκε εκ μέρους της Τουρκίας. Η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν τον άγγιξε όταν έβγαινε από το Αεροδρόμιο Λευκωσίας, παρά το γεγονός ότι γνώριζε πως ήταν ο ηγέτης της ΤΜΤ. Δεν περνούσε καθόλου καλά με τον Ραούφ Ντενκτάς. Δεν αγαπούσε τον Ντενκτάς. Τον ήξερε ως τον «κατάσκοπο του Γιωρκάτζη».
Ο αγαπητός μου φίλος Αχμέτ Ερτάτς υπέβαλε το κρίσιμο ερώτημα στον Κενάν Τζοϊγκούν διστάζοντας, σε μια ειλικρινή συνομιλία που είχαν κατά τα χρόνια της συνταξιοδότησής του: «Εσείς σκοτώσατε τον Αλπάι;» «Ναι, εγώ τον σκότωσα», είπε ο Τζοϊγκούν. Και χάθηκε στις σκέψεις του. Άρχισε να διηγείται με δάκρυα στα μάτια. «Ακόμα νιώθω τύψεις στη συνείδησή μου και βλέπω εφιάλτες. Ήμουν πιωμένος, μεθυσμένος, με προκάλεσαν αυτά που μου λέχθηκαν αλλά ύστερα έμαθα ότι δεν ήταν αλήθεια, λέει, όλα αυτά που μου λέχθηκαν. Θα υποφέρει για αυτή την αμαρτία οπωσδήποτε μια μέρα εκείνος που έγινε η αιτία να διαπράξω αυτή τη δολοφονία. Με έβαλαν να σκοτώσω άδικα ένα αθώο παιδί».
Ο Κενάν Τζοϊγκούν έφυγε από αυτό τον κόσμο το 2005. Σε ηλικία 85 χρόνων. Πέρασε στην Κύπρο τα τελευταία του χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή του. Έμενε σε ένα σπίτι στη συνοικία Κιζίλμπας στη Λευκωσία, απέναντι από το σπίτι του Κουτλού Ανταλί. Πήγα και εγώ σε εκείνο το σπίτι μια μέρα. Χτύπησα την πόρτα. Αλλά δεν μου άνοιξε κανείς. Η γειτόνισσα από απέναντι μού είπε ότι «έφυγε χθες από εδώ». Και πέταξα κάτω από την πόρτα τη δικαστική κλήση που του είχα πάρει. Ήθελα να δώσει μαρτυρία στη δίκη μας με τον Ντενκτάς. Είτε θα επαλήθευε είτε θα διέψευδε όσα έγραψα στην εφημερίδα. Το θέμα αφορούσε την ιδιότητα του Ντενκτάς ως κατάσκοπου του Γιωρκάζη. Φαίνεται ότι έμαθε ότι θα εξέδιδε κλήση το δικαστήριο και έφυγε. Δεν ήρθε στο δικαστήριο.
Ο Αλπάι ήταν ο πιο δεινός εκτελεστής της ΤΜΤ και από τους πιο ατρόμητους άντρες της. Λάτρευε τον Ντενκτάς. Εκτελούσε τα καθήκοντα που του ανέθετε. Έτσι διέπραξε εκείνες τις δολοφονίες. Ήταν παιδί φτωχής οικογένειας ο Αλπάι. Οι μανάδες μας ήταν γειτόνισσες στη γειτονιά Γενίτζαμι και αγαπούσαν πολύ η μία την άλλη. Και ο ίδιος μπορεί να αφαίρεσε κάποιες ζωές με εντολή της οργάνωσης, μάλιστα μπορεί να συζητείται κατά πόσον ήταν παρών σε εκείνη τη δολοφονία στην μπανιέρα, μπορεί να λέγεται ότι είπε «με κάνατε δολοφόνο παιδιών» αλλά υπήρξε και εκείνος θύμα μιας δολοφονίας που δεν θα ξεχαστεί ποτέ στην ιστορία μας. Έσκαψαν τον τελευταίο τόπο ανάπαυσής του στον δρόμο, στην είσοδο του κοιμητηρίου Λευκωσίας…
