Ήρθε από τη Λιθουανία, λέει. Ίδρυσε μιαν εταιρεία εδώ. Πούλησε ελληνοκυπριακές περιουσίες λάφυρα. Τι νιώθετε όταν διαβάζετε μια τέτοια είδηση; Πείτε την αλήθεια. Δεν νιώθετε τον εαυτό σας ανόητο; Η Ράσα Ζιλεβίτζε. Μια ελκυστική και ωραία γυναίκα. Όπως φαίνεται, είναι πολύ επιτυχημένη και στην επιχειρηματική της ζωή! Έπιασε από τη μακρινή Λιθουανία, στις ακτές τις Βαλτικής Θάλασσας, τη μυρωδιά του πλιάτσικου και της λεηλασίας. Μπήκε στο αεροπλάνο και ήρθε. Απέκτησε κύκλο εδώ. Η Λιθουανία είναι μικρή χώρα. Διαθέτει πληθυσμό περίπου τριών εκατομμυρίων. Είναι μια από τις τρεις βαλτικές δημοκρατίες μαζί με την Εσθονία και τη Λετονία. Ήταν και οι τρεις σοβιετικές δημοκρατίες μέχρι το 1990. Ύστερα αποκόπηκαν από τη Σοβιετική Ένωση και έγιναν ανεξάρτητες. Μισούσαν τους Ρώσους. Και ακόμα τους μισούν. Τώρα η Λιθουανία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Ενός τέτοιου κράτους είναι πολίτης η Ράσα. Όμως, η τύχη της άνοιξε στην Κύπρο, όχι εκεί. Κέρδισε στην Κύπρο τα χρήματα που δεν μπόρεσε να κερδίσει στη Λιθουανία.
Βλέπετε, ενώ οι Κύπριοι εγκαταλείπουν τη χώρα τους επειδή δεν υπάρχουν δουλειές στην Κύπρο και τρέχουν στο εξωτερικό για να βγάλουν το ψωμί τους, οι ξένοι βρίσκουν δουλειά εδώ! Υπάρχει πολύ ψωμί εδώ! Φάε φάε δεν τελειώνει η Κύπρος! Έφαγε ο Σιμόν. Να μη φάει η Ράσα; Πριν μερικούς μήνες μάς σταμάτησε μια νεαρή γυναίκα με οτοστόπ καθώς ταξιδεύαμε στην Αμμόχωστο. Ήταν Ρωσίδα. «Πού πηγαίνεις», της είπαμε. «Σε επιχειρηματική συνάντηση», είπε. Δούλευε, λέει, σε μια ρωσική κτηματική εταιρεία. Πήγαινε σε συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου, λέει. Την πήραμε μέχρι τον προορισμό της! Νιώσαμε σαν ανόητοι. Έτσι είναι, να έχουμε και εμείς συμβολή με πιπέρι και αλάτι σε αυτή τη σούπα, σε αυτή τη λεηλασία!
Έρχονται ξένοι. Εμείς φεύγουμε. Βγες ρε αδελφέ στην πλατεία και φώναξε: Αυτή η χώρα είναι δική μας!
Η Ράσα συνελήφθη στη Γαλλία. Οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Και το δικαστήριο αποφάσισε την έκδοσή της στην Κύπρο, για να δικαστεί. Δεν το περιμένατε καθόλου, έτσι δεν είναι; Το γαλλικό δικαστήριο δεν έκανε στη Ράσα τη χάρη που έκανε στον Μπεχντάντ Τζαφέρι. Δεν εξέδωσε τον Τζαφέρι. Αλλά εκδίδει τη Ράσα. Μήπως διορθώνει το προηγούμενο λάθος του το γαλλικό δικαστήριο; Τότε είχατε χαρεί πολύ. Χειροκροτήσατε τη Γαλλία. Βάλατε πρωτοσέλιδους τίτλους που έλεγαν «Χαστούκι στους Ελληνοκυπρίους από τη Γαλλία». Είπατε πως τέλειωσε πια αυτή η δουλειά. Ανακουφιστήκατε. Πήρατε βαθιά ανάσα. Να που δεν τέλειωσε. Πάλι χάσατε τον ύπνο σας. Δεν μπορείτε να περάσετε στον νότο, δεν μπορείτε να πάτε στο εξωτερικό. Σώσατε τον Σιμόν. Πώς θα σώσετε τώρα τη Ράσα;
Κοιτάξτε τι λέει τώρα ο Τουφάν Έρχουρμαν, ο οποίος κράτησε ασφυκτικά κλειστό το στόμα του για τους Ελληνοκυπρίους, οι οποίοι είχαν συλληφθεί επειδή ήρθαν να δουν την περιουσία τους: «Να μην μετατρέπεται ο νόμος σε εργαλείο της πολιτικής». Τι έγινε νομικέ αδελφέ; Δεν θες τον νόμο; Πού είναι το που ο νόμος ήταν υπεράνω των πάντων και δεν μπορεί ποτέ να γίνει αντικείμενο συζήτησης η ανωτερότητα του νόμου; Τώρα σε ενοχλεί ο νόμος; Έδωσες ψεύτικους τίτλους ιδιοκτησίας για τις ελληνοκυπριακές περιουσίες που κατέκτησες με τη βία των όπλων. Αυτή η μεγάλη κλοπή δεν είναι νομικό ζήτημα αλλά πολιτικό ζήτημα; Έτσι; Θυμώνεις με όσους σε αποκαλούν κατακτητή. Καυχιέσαι με την κατάκτησή σου. Δεν δίδονται στο τραπέζι όσα έχουν παρθεί με αίμα, έτσι δεν είναι; Έφαγες και τέλειωσες το ωραίο Βαρώσι και ακόμα ψελλίζεις δικαιολογίες, λέγοντας πως «ο νόμος δεν μπορεί να γίνει όργανο της πολιτικής»; Δεν ήταν νομικό και όχι πολιτικό ζήτημα η σύλληψη των Ελληνοκυπρίων που ήρθαν να δουν τις περιουσίες τους; Άσε τα αυτά, προσπέρασέ τα. Και μην ξαναμιλήσεις για νόμο σε αυτή την υπόθεση. Ο νόμος είναι μια πύρινη σφαίρα για εσένα. Μην την αγγίξεις. Θα καείς!
