Είμαστε και πάλι εδώ στη μέγιστη προδοσία του 1974 για ακόμα μία χρονιά. Αλλά, φευ, με προοπτική επανάληψης της τραγωδίας από τους άτσαλους και προδοτικούς χειρισμούς στο Κυπριακό να μας ξυπνούν συνειρμούς ακόμη μιας προδοσίας με την εξαφάνιση του κυπριακού ελληνισμού από τα πάτρια εδάφη στο μέλλον.
Τι να περιμένεις με αυτόν τον Πρόεδρο ο οποίος μας τρέλανε με την εμπλοκή της Ευρώπης στο Κυπριακό και τη δήθεν επερχόμενη λύση του ΓΓ ΟΗΕ με win-win σχέδιο της Ολγκίν χωρίς ο ίδιος να δηλώνει ευθαρσώς ότι αποδέχεται τη ΔΔΟ με πολιτική ισότητα. Πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε στο μηδέν και στα πρόθυρα νέας προδοσίας του status quo και διχοτόμησης με το μέλλον για τον ελληνοκυπριακό λαό να είναι αβέβαιο με έναν τουρίστα Πρόεδρο της λιποταξίας, εν δυνάμει διοργανωτή Μουντιάλ -δοξάστε τον- τον καλύτερο μέχρι τώρα διοργανωτή της προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρώπης -όλες οι ευρωπαϊκές χώρες αναλαμβάνουν την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης με θετικά αποτελέσματα χωρίς φανφάρες και «φουμίσια» με γελοιότητες- ο οποίος το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η ψυχοεμμονική του τάση για δεύτερη πενταετία. Πώς να μην απορούμε γιατί βρισκόμαστε στο μηδέν.
Μαύρες μνήμες
Αλλά ας επανέλθουμε στη μεγάλη συμφορά που προκάλεσαν η προδοτική χούντα και τα εδώ της ΕΟΚΑ Β΄ ανδρείκελά της. Προσπάθησα πολύ να μην επανέλθω στα του πραξικοπήματος αλλά δεν τα κατάφερα να μην μνημονεύσω τη χείριστη μέρα προδοσίας που έχει ζήσει η Κύπρος από τα «γεννοφάσκια» της και η οποία έφερε τους βάρβαρους στην πατρίδα μας. 15 Ιουλίου 1974. Μνήμες του «άθλου» της χούντας και των ανδρείκελων της ΕΟΚΑ Β΄. Προδοσία! Τι άλλο μπορεί να είναι όταν πραξικοπηματίες καταλύουν το κράτος ανοίγοντας την κερκόπορτα για την έλευση των βαρβάρων οι οποίοι κατέχουν τη μισή μας πατρίδα εδώ και 52 χρόνια. Η 15η Ιουλίου είναι ημέρα που «γιορτάζουμε» το πρελούδιο της καταστροφής με μια σημαντική μερίδα του λαού μας να μην γνωρίζει τι πραγματικά έγινε εκείνη τη μαύρη μέρα του Ιούλη. Πιστεύω ότι είναι χρέος μας χωρίς μισόλογα και γενικότητες να κάνουμε γνωστή όλη την αλήθεια με λεπτομερή ανάλυση του χρονικού της προδοσίας γιατί ας μην ξεχνάμε ότι λαοί που αγνοούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι σε αφάνεια. Το ξεκίνημα άρχισε την αποφράδα εκείνη μέρα και η μισή σχεδόν Κύπρος βρίσκεται κάτω από την μπότα του κατακτητή.
Πενήντα δύο ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τότε και ο λαός απελπισμένος -ιδίως ο προσφυγικός κόσμος- από την αποτυχία για έναν έντιμο συμβιβασμό μέσα από μία σειρά σχεδίων που πάντοτε απορρίπταμε πριν καν τα «διαβάσουμε» ανέπτυξε μια παθητική στάση ωχαδελφικών συνδρόμων με την αδιαφορία του να φτάνει στο ζενίθ. Και φτάσαμε στο 2004 με τη μη διαπραγμάτευση του σχεδίου Ανάν και τα «κλαψουρίσματα» για απόρριψή του ως κα τη λιποταξία του Κραν Μοντανά με αποτέλεσμα την απομόνωση των δύο κοινοτήτων.
Έφτασε η ώρα
Όπως και να έχουν τα πράγματα, πολλές φορές και μέσα από πικρές εμπειρίες, είμαι σίγουρος ότι οι πολίτες στη μεγάλη τους πλειοψηφία έχουν αντιληφθεί ότι η διαιώνιση της παρούσας απαράδεκτης κατάστασης οδηγεί σε λύση τη μόνιμη διχοτόμηση. Έφτασε, λοιπόν, η ώρα για το μεγάλο «ναι» ή το μεγάλο «όχι» για επανένωση με έναν λαό ενωμένο - όχι έρμαιο αποφάσεων της όποιας «πάλι με χρόνια με καιρούς» κλίκας διχοτόμων, ψευτοπατριωτών και εραστών της μη λύσης- που πρέπει να απαλλαγεί από τα σύνδρομα της προδοσίας στο Κραν Μοντανά και του δημοψηφίσματος κάνοντας μια καινούργια αρχή με γνώμονα το συμφέρον της Κύπρου πάντα σε ρεαλιστικά πλαίσια μην αγνοώντας την ευρωπαϊκή «περιρρέουσα» κατάσταση που δεν πρέπει ο καθένας να ερμηνεύει κατά το δοκούν. Είμαστε σίγουροι ότι με μια συμβιβαστική φόρμουλα μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά για μια νέα φρέσκια προσπάθεια επανένωσης της πατρίδας μας. Δυστυχώς, όπως αναφέραμε πιο πάνω ο βίος του Προέδρου δεν μας ενθαρρύνει για λύση.
Τα περιθώρια στενεύουν. Η διχοτόμηση καραδοκεί με απρόβλεπτες συνέπειες. Επιτέλους ας κλείσουμε τα αφτιά μας στις σειρήνες της διχοτόμησης με ένα μικροσκοπικό ελληνικό κρατίδιο που ουσιαστικά προτείνει καμουφλαρισμένα ο δήθεν ενδιάμεσος χώρος και οι ακραίοι Ελληναράδες, απόγονοι της ηττημένης σποράς των ναζιστών. Είναι λοιπόν επιτακτικό όλες οι προοδευτικές δυνάμεις να πορευτούμε για την επανένωση της πατρίδας μας με μια win-win λύση στο πλαίσιο της ΔΔΟ με πολιτική ισότητα.
