Όταν πριν λίγους μήνες ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποκάλυπτε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη πρωτοβουλία του ΓΓ που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υποβολή σχεδίου λύσης του Κυπριακού, η στήλη, όπως και πολύς κόσμος, υποδέχθηκε τη δήλωση του Προέδρου με πολλή επιφύλαξη θεωρώντας ότι επρόκειτο για ένα επικοινωνιακό τέχνασμα. Ωστόσο τα γεγονότα τον επιβεβαιώνουν και ομολογουμένως τον αδικήσαμε. Η προγραμματισμένη τριήμερη παρουσία του κ. Γκουτέρες στο νησί μας αποτελεί μιαν ισχυρή ένδειξη της συνεχούς και επίμονης έγνοιας του για την Κύπρο. Είναι άγνωστο επί του παρόντος πού θα καταλήξει η νέα πρωτοβουλία αλλά είναι βέβαιο το αδιάλειπτο ενδιαφέρον των ΗΕ για το θέμα μας. Είναι γεγονός ότι υπάρχει κινητικότητα υπό την αιγίδα των ΗΕ με την προσωπική εμπλοκή του ΓΓ.
Όμως πρέπει να πούμε ότι η όποια δραστηριοποίηση παρατηρείται δεν οφείλεται στις άμεσα επηρεαζόμενες κοινότητες, τους Ε/Κ και τους Τ/Κ αλλά στην ηγεσία του διεθνούς οργανισμού. Σε ένα τέτοιο χρονίζον διεθνές ζήτημα, όση βούληση και να υπάρχει από τρίτους που έχουν δύναμη και εξουσία για την επίλυσή του, τίποτε δεν μπορεί να γίνει αν δεν το θέλουν και δεν κινηθούν οι ενδιαφερόμενοι. Και μέχρι τώρα πρέπει να λεχθεί ότι ο λαός, τον οποίον αφορά το πρόβλημα, όχι μόνο δεν εμπλέκεται στην όλη διαδικασία αλλά αγνοεί τα όσα τεκταίνονται γι’ αυτόν ερήμην του. Γίνονται κάποιες αόριστες αναφορές από διαρροές στον Τύπο αλλά είναι ακόμη άγνωστο κατά πόσο πρόκειται για Σχέδιο κάποιας μορφής ομοσπονδίας χαλαρής, αποκεντρωμένης ή άλλης ή για συνομοσπονδία ή για σχέδιο δύο χωριστών οντοτήτων ή οτιδήποτε άλλο. Ακόμη ο κόσμος δεν ξέρει πάνω σε ποια βάση δομείται το Σχέδιο, πώς ξεπεράστηκαν οι κόκκινες γραμμές που θέτουν οι δύο κοινότητες, πώς ικανοποιείται στην πράξη η πολιτική ισότητα και πλήθος άλλων ουσιωδών πτυχών. Δεν υπάρχει τίποτε σίγουρο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν καταβλήθηκε από την κυβέρνηση καμιά προσπάθεια να ετοιμαστεί ο κόσμος να δεχτεί τη λύση και αυτό εμβάλλει σε υποψίες. Η πλήρης ενημέρωση του λαού είναι εκ των ων ουκ άνευ για να περάσει ένα σχέδιο. Μέχρι τώρα δεν έγινε απολύτως τίποτε προς αυτή την κατεύθυνση, κάτι που οδηγεί μαθηματικά στην απόρριψη του Σχεδίου σε ένα νέο δημοψήφισμα και στο ναυάγιο και αυτής της προσπάθειας. Η κυβέρνηση δείχνει να μην ευνοεί την ανάπτυξη συνθηκών που θα καλλιεργήσουν κλίμα λύσης όπως την προσέγγιση των δύο κοινοτήτων, απεναντίας κάνει ό,τι είναι δυνατό για να την εμποδίσει. Παράδειγμα οι συνθήκες στα οδοφράγματα.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αναμένει από τον κόσμο να ψηφίσει ένα Σχέδιο που αφορά τη ζωή του και το μέλλον των παιδιών του που δεν το ξέρει. Εάν διαθέτει πραγματική πολιτική βούληση για επανένωση, τότε ας ξεκινήσει συστηματική πληροφόρηση για να ενημερώσει τον κόσμο για τα πλεονεκτήματα μιας λύσης και τα δεινά που θα προκύψουν από τη μη λύση. Μπορεί αυτή τη στιγμή να μην είναι γνωστά τα πάντα στο Σχέδιο σε όλες τους τις λεπτομέρειες, όμως οι γενικές γραμμές που είναι συμφωνημένες μπορούν να αναλυθούν στον λαό.
Πώς αναμένει ο Πρόεδρος να περάσει οποιοδήποτε σχέδιο όταν οι πολιτικές δυνάμεις έχουν συγκρουόμενες θέσεις πάνω στη φιλοσοφία της λύσης; Άλλοι θέλουν ΔΔΟ άλλοι θέλουν ενιαίο κράτος άλλοι ομοσπονδία με «σωστό περιεχόμενο», ό,τι και αν σημαίνει αυτό! Και τι θα γίνει με τους μονίμως απορριπτικούς όταν μάλιστα οι πιο αντιδραστικοί στη λύση είναι τα κόμματα που τον στηρίζουν στην κυβέρνηση;
Η επικείμενη επίσκεψη Γκουτέρες μάς προσφέρει μια άλλη ευκαιρία που δεν ξέρω αν είναι η τελευταία αλλά αν παρουσιαστεί επόμενη θα είναι σίγουρα υπό πολύ δυσμενέστερες συνθήκες. Ο χρόνος δεν είναι καταλύτης λύσης αλλά μονιμοποιεί τη διχοτόμηση. Ας δεχτούμε επιτέλους κάτι το οποίο ουδέποτε έχουμε αποδεχτεί και αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος: ότι έχουν και οι Τ/Κ δικαιώματα τα οποία εμείς θέλουμε να μονοπωλούμε. Ότι είναι ισότιμοι πολίτες σε μια κοινή πατρίδα που είναι ολόκληρη η Κύπρος. Όσο ο διαχωρισμός θα διαιωνίζεται, η λύση θα απομακρύνεται
Καλές διακοπές, πάλι μαζί τον Σεπτέμβριο.
