Το κινητό τηλέφωνο κάποιου είναι σαν ο «ιδιωτικός του ναός». Όσα μυστικά έχει, είναι όλα εκεί. Πάρα πολλά πράγματα που αφορούν και άλλους, όχι μόνο τον ίδιο. Γι’ αυτό το Facebook έχει πολύ αυστηρά μέτρα ασφάλειας. Κωδικοί πρόσβασης. Μυστικές λέξεις. Κωδικοί και λοιπά. Κανένας να μην μπορεί να μπει σε αυτό τον ιδιωτικό ναό και να μην ανακατεύει. Παρά ταύτα, η αστυνομία εξαιρείται από αυτή την απαγόρευση. Όποιον συλλάβει, η πρώτη της δουλειά είναι να κατάσχει αμέσως το τηλέφωνό του! Δεν έχει σημασία αν έχετε ή αν δεν έχετε διαπράξει κάποιο σοβαρό αδίκημα. Η αστυνομία θα το πάρει. Και θα μπει σε εκείνο τον ιερό ναό σας. Είστε ανήμποροι. Δεν υπάρχει απολύτως κανένας νόμος που σας προστατεύει σε αυτό το θέμα. Πώς διευθετούσε αυτές τις υποθέσεις η αστυνομία όταν δεν υπήρχαν τα έξυπνα τηλέφωνα; Πώς ξεχώριζε τον ένοχο από τον αθώο; Τώρα δεν γίνεται χωρίς αυτά. Η αστυνομία δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα χωρίς τηλέφωνο. Διαθέτει μια αποθήκη η αστυνομία. Γεμάτη με κινητά τηλέφωνα. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι των οποίων τα τηλέφωνα έχουν κατασχεθεί και δεν τους έχουν επιστραφεί. Δεν υπάρχει κανείς να θέσει τέρμα σε αυτή την αυθαιρεσία;
Έκανα αυτή την εισαγωγή στο άρθρο, όμως ουσιαστικά άλλο θέλω να γράψω. Ακριβώς την ώρα που άρχισα να γράφω, χτύπησε το τηλέφωνό μου. Το σταθερό μου τηλέφωνο. Δεν χρησιμοποιώ κινητό τηλέφωνο. Χάλασαν για τα καλά οι σχέσεις μου με το τηλέφωνο αφότου η αστυνομία μου έβαλε να ακούσω μια τηλεφωνική μου συνομιλία στο αστυνομικό τμήμα όταν με συνέλαβε και επιχείρησε να με κατηγορήσει μέσω εκείνης της συνομιλίας. Δεν υπάρχει τίποτα το μυστικό. Όμως, δεν μπορώ να στείλω και φιλάκια στον αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών που παρακολουθούσε τα τηλέφωνά μας! Λάτρευε τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις ο Edgar Hoover, ο οποίος διετέλεσε αρχηγός του FBI στις ΗΠΑ. Κάποτε τρελαινόταν από ικανοποίηση και αυνανιζόταν. Η αστυνομία κατάσχεσε το τηλέφωνο του αγαπητού φίλου μου. Τον κάλεσε στο αστυνομικό τμήμα. Και του είπε «θα πάρουμε το τηλέφωνό σας». Γιατί; Τι έκανε; Δήθεν πρόσβαλε την ΤΔΒΚ και την κυβέρνηση σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που δημοσιεύσαμε και στην εφημερίδα μας. Τους αποκάλεσε «ΕΟΚΑ-Γ». Τι ωραία! Δεν μπόρεσε να μας καταστρέψει η ΕΟΚΑ-Β. Όμως, θα μας καταστρέψει οπωσδήποτε η ΕΟΚΑ-Γ! Είδατε; Τι σοβαρός λόγος για κατάσχεση του τηλεφώνου!
Θέσπισαν έναν νόμο που ονομάζεται «παραβίαση της μυστικότητας της ιδιωτικής ζωής». Αρχίσαμε να μην μπορούμε να γράφουμε τίποτε! Έπρεπε τουλάχιστον οι δημοσιογράφοι να εξαιρούνται από αυτόν. Ούτε αυτό έκαναν. Η δημοσιογραφία ψυχορραγεί! Έχει πιάσει πάτο. Οι πολιτικοί σχεδιάζουν τους νόμους, όπως οι ίδιοι επιθυμούν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τους σιγοντάρουν, δυστυχώς, και κύκλοι που είναι γνωστοί ως αντιπολίτευση! Άλλωστε, πρώτα έβαλαν μπροστά μας κάτι το οποίο ονομάζεται «δημοσιογραφία της ειρήνης». Δεν μπορούν να δουν φωτογραφία με αίμα! Ο κόσμος είναι μέσα στο αίμα, αλλά εκείνοι δεν μπορούν να το βλέπουν! Ε, πώς θα περιγράψουμε σε όλους αυτή τη θηριωδία; Μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις! Δεν μπορούν να το καταλάβουν. Μια μέρα ήρθε κοντά μου τρέχοντας ένας νέος. «Δεν μπορείς να δημοσιεύεις την φωτογραφία του θείου μου που πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε», είπε. Έβαλε μπροστά μου την εφημερίδα. Ποιος είναι ο θείος του; Ο Αχμέτ Μουζαφέρ Γκιουρκάν, ο οποίος πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε εκ μέρους εκτελεστών της ΤΜΤ μέσα στο αυτοκίνητό του στο γκαράζ του σπιτιού του το 1962! Αντίκειται στη «δημοσιογραφία της ειρήνης» η δημοσίευση και αυτής της φωτογραφίας! Αν ούτε αυτήν μπορώ να δημοσιεύω, τότε γιατί εκδίδω εφημερίδα εδώ; Αμάν, να μην δημιουργούμε μίσος, λέει! Ποιος μπορεί να με εμποδίσει να μισώ τον ηγέτη μιας χούντας, έναν βασανιστή, έναν βιαστή; Εσείς οι δημοσιογράφοι της ειρήνης. Είναι πολύ κρίμα αν δεν μισείτε εκείνους που διαπράττουν κακό στην ανθρωπότητα!
Πού ήμασταν και πού φτάσαμε. Δεν οδηγώ εγώ την πέννα, η πέννα οδηγεί εμένα. Άντε, πάρε με ένα τηλέφωνο. Πες μου «σ’ αγαπώ». Να είναι και αυτός ένας χαιρετισμός στα κοράκια των μυστικών υπηρεσιών!
