Ένα συρρικνωμένο κόμμα του 10% επιθυμεί να έχει το μισό και βάλε Υπουργικό Συμβούλιο. Το ΔΗΚΟ δεν επιβιώνει μόνο γιατί επιμένει να συμμετέχει σε ένα κυβερνητικό σχήμα, με αριθμό υπουργών, αντιστρόφως ανάλογο με το πραγματικό του εύρος στην κοινωνία. Ούτε επιβιώνει γιατί διακατέχεται από μια μοναδική και ανερμήνευτη δόση πολιτικής αμετροέπειας. Επιβιώνει και κυρίως λαθροβιεί στο κομματικό σύστημα επειδή οι κατα καιρούς συνεταίροι του, ανέχονται να ρυθμίζει την εσωτερική πολιτική δομή. Επειδή δεν τολμούν να θέσουν φραγμό στην πολιτική ασυδοσία ενός συνεργάτη τους. Με αποτέλεσμα να γίνονται έρμαιο στις πρακτικές του. Έστω και αν πχ ο σημερινός Πρόεδρος έταζε στην κοινωνία φούρνους παξιμάδια για την ανάδειξη ενός κυβερνητικού σχηματισμού χωρίς κομματικά βαρίδια και κομματικούς ταγούς.
ΧΡγ
