Τι σημαίνουν και σε τι αποσκοπούν οι λεγόμενες «παγκόσμιες μέρες», όπου κάθε μια μέρα αφιερώνεται σε κάτι; Χθες ήταν η «παγκόσμια μέρα για τους σκύλους».
Νομίζετε πως κάποιος σκύλος μπορεί να δώσει την παραμικρή σημασία σ αυτήν την προσέγγιση; Τα αφεντικά των σκύλων, ίσως να προσέξουν την παγκόσμια αυτή μέρα, αλλά και πάλι η μέρα θα περάσει μέσα στην καθημερινή ρουτίνα, μέχρι την επόμενη μέρα που μπορεί να είναι αφιερωμένη σε μια σαχλαμάρα, έτσι για να γεμίζει η ατζέντα των παγκόσμιων ημερών ολόχρονα…
Η χθεσινή παγκόσμια μέρα, ήταν αφιερωμένη στα σκυλιά. Αυτά που όταν το απόγευμα φτάσει, βγαίνουν στο σεργιάνι με τα αφεντικά τους. Δεμένα πάντα με λουρί για την ασφάλεια όλων. Και δίποδων και τετράποδων να λέμε την αλήθεια χωρίς φόβο.
Είμαι «ιδιοκτήτης» δυο σκυλιών. Τι σημαίνει ιδιοκτήτης; Φροντιστής πρώτα και μετά φίλος. Δεν μπορείς να είσαι φίλος με ένα σκυλί αν δεν το φροντίζεις. Σε όλα. Στην υγεία του, στη διατροφή του και ιδιαίτερα στην ευημερία του. Εισπράττεις πολύ περισσότερα από όσα προσφέρεις, αν είσαι βέβαια νοήμων πλάσμα και ευγενικών προθέσεων. Όσο μπορείς, λέει και το ποιήμα…
Στην ταινία του Νόλαν, «Οδύσσεια», πολλά ήταν τα στιγμιότυπα που ανέμενα να δω πως θα τα χειριστεί ο Νόλαν. Πως θα τα παρουσιάσει, από ποια οπτική γωνία θα δώσει την προσωπική του ματιά. Θα γράψω, λόγω της…παγκόσμιας μέρας σήμερα, για την συνάντηση του μεταμφιεσμένου ζητιάνου Οδυσσέα, με τον σκύλο του τον Άργο, που άφησε πίσω του για είκοσι χρόνια. Αμείλικτο ερώτημα: Αγαπάς ένα σκύλο που τον εγκαταλείπεις για είκοσι χρόνια; Η απάντηση δική σας, την δική μου την γράφω αμέσως! Όχι δεν μπορεί να αγαπάς ότι εγκαταλείπεις. Άλλο αν σου επιβληθεί ο αποχωρισμός…Ο Αγαμέμνωνας δεν αγαπούσε τους ανθρώπους τον Άργο θα έπαιρνε μαζί του στην Τρωάδα; Πάμε στην ταινία.
Ο Άργος παρουσιάζεται να ξαπλώνει πάνω σε ένα σωρό από σκουπίδια. Είναι εξαντλημένος κι αδύνατος. Δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του. Μοιάζει σχεδόν, όπως τον ζητιάνο που τον πλησιάζει για να τον χαιρετήσει…Ο Οδυσσέας χωρίς να αποκαλυφθεί, πλησιάζει με την κουκούλα να του κρύβει το πρόσωπο τον εξασθενημένο σκύλο. Ο Άργος δείχνει να τον καταλαβαίνει, σηκώνει κουρασμένα λίγο το κεφάλι του, ρίχνει μια ματιά, κουνάει ελάχιστα την ουρά του και αφήνει την τελευταία του πνοή. Το μόνο που κάνει ο Νόλαν, είναι να παρουσιάσει για δυο δευτερόλεπτα το συγκινημένο πρόσωπο του Οδυσσέα και να προχωρήσει αμέσως στην μνηστηροκτονία.
Βλέποντας αυτή τη σκηνή με τον πεθαμένο Άργο σε κλάσματα του δευτερολέπτου το μυαλό μου σκίρτησε ένα άλλο σκυλί, κι αυτό από ταινία της ζωής. Το Χάτσικο, που κι αυτό περίμενε το αφεντικό του κάθε μέρα στο σταθμό του τρένου να επιστρέψει από την δουλειά. Όταν το αφεντικό (Ρίτσαρντ Γκήρ) πεθαίνει από ανακοπή, ο Χάτσικο επιμένει για χρόνια να πηγαίνει στο σταθμό και να τον περιμένει στο ίδιο ακριβώς σημείο. Όποιος είδε αυτήν ταινία, πολύ δύσκολα θα κάτσει να την ξαναδεί χωρίς να βουρκώσει…Οι Ιάπωνες έστησαν την προτομή του στη θέση που περίμενε πάντα…
Οι παγκόσμιες μέρες για τα σκυλιά είναι περιττές. Όποιος νιώθει μέσα του αυτό που γράφει ο συγγραφέας Κωστής Παπαγιώργης στο κείμενο του για τη σκυλοφιλία, θα συμφωνήσει μαζί μου. Σημειώνει ο Κ.Π.
«Η σκυλοφιλία είναι απόλυτη και σώψυχη ταύτιση. Όποιος πενθεί για το σκύλο του, πενθεί για την προαπώλεια του εαυτού του. Xάνει ένα μύχιο στοιχείο του εαυτού του το οποίο ασυνειδήτως είχε επενδυθεί στη σκυλίσια παρουσία».
