Κηδεύεται σήμερα ο Πάπας Φραγκίσκος, ο θάνατος του οποίου σκόρπισε θλίψη σε όλη την οικουμένη. Ο Πάπας της αγάπης, της ελπίδας, ο υποστηρικτής των καταπιεσμένων, των αποδιωγμένων, των ρακένδυτων, των φτωχών και των απόκληρων… Ο Πάπας που δεν δίστασε να μπει σε φυλακές και να πλύνει τα πόδια πιστών και απίστων, που βρέθηκε στο πλευρό αρρώστων και ετοιμοθάνατων, δεν φοβήθηκε να αγκαλιάσει ομοφυλόφιλους και να ταχθεί υπέρ της ευλογίας των ομόφυλων ζευγαριών από τους καθολικούς ιερείς, να πει την αδικία με το όνομά της, να καυτηριάσει τον πόλεμο και να καταδικάσει τη γενοκτονία...
Ο εκκλησιαστικός ηγέτης της σύνθεσης στην επίλυση των προβλημάτων, ο ιεράρχης που επέλεξε τον απλό τρόπο ζωής και διακίνησης, ο ιερωμένος της παρηγοριάς και της δοτικότητας. Ό,τι πρόσφερε, σε λόγια και πράξεις, ήταν μέσα από την καρδιά του. Ο αλτρουισμός του απαράμιλλος και η σφραγίδα που άφησε ανεξίτηλη. Μαρτυρίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας σήμερα, μετά το θάνατό του, κάνουν τον κόσμο να πιστεύει πως τέτοιοι παπάδες, τέτοιοι ιεράρχες, γεννιούνται σπάνια.
Την ώρα που διασώστες στη θάλασσα πάλευαν με τα κύματα για να σώσουν πρόσφυγες και μετανάστες από πνιγμό και μισάνθρωποι στα πέριξ της Μεσογείου τους απαγόρευαν την είσοδο στα λιμάνια τους, ο Πάπας ήταν δίπλα τους: «Προσεύχομαι για εσάς. Σας ευχαριστώ βαθιά για όσα κάνετε», έγραψε στους διασώστες. Όταν η Ελλάδα και τα νησιά της «βούλιαζαν» από τις χιλιάδες των προσφύγων το 2015, ο Πάπας Φραγκίσκος παρομοίωσε τα προσφυγικά στρατόπεδα της Μόριας και των ελληνικών νησιών με εκείνα των Ναζί, τασσόμενος έτσι καθαρά και με σαφήνεια υπέρ των αδικημένων. Μη μας διαφεύγει το γεγονός πως μια από τις πρώτες πράξεις του ως νέος Ποντίφικας ήταν το ταξίδι του στη Λαμπεντούζα. Το νησί που έγινε ο τάφος μεταναστών που διέσχιζαν τη θάλασσα αναζητώντας νέα πατρίδα, ασφάλεια και υγιείς συνθήκες διαβίωσης. Πήγε στο νησί της Λαμπεντούζα της Ιταλίας, τιμώντας με ένα στεφάνι που έριξε στη θάλασσα, όλους τους μετανάστες που πνίγηκαν στα νερά της Μεσογείου.
Ο Πάπας Φραγκίσκος δεν στρουθοκαμήλισε ποτέ. Μίλησε για τα εγκλήματα καθολικών παπάδων σε βάρος παιδιών και όχι μόνο, καταδικάζοντας τη σεξουαλική βία και αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα όλα όσα έμεναν επτασφράγιστα μυστικά στους τοίχους του Βατικανού.
Ο Πάπας Φραγκίσκος, ο Αργεντίνος Ποντίφικας, μακράν ο πιο προοδευτικός ιεράρχης της Καθολικής Εκκλησίας, αφήνει μνήμη αγαθή ως παρακαταθήκη. Κι ένα παράδειγμα που δεν είναι εύκολο να βρει μιμητές, αν και αυτό θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο για όλους τους εκπροσώπους της Εκκλησίας του Χριστού στη Γη. Καθολικούς, Διαμαρτυρόμενους, Ορθόδοξους και όλους.
