Αυτή τη φορά συνέβη στη Λάρνακα. Απόγευμα, ακόμη δεν είχε πέσει το σκοτάδι, σε πολυσύχναστο δρόμο και το χειρότερο 100 μέτρα από την Αστυνομική Διεύθυνση της πόλης. Έβγαλαν όπλα, τσεκούρια, λοστούς και ξύλα. Από τύχη δεν υπήρξαν παράπλευρες απώλειες αθώων πολιτών.
Τι ακολούθησε της άγριας συμπλοκής; Το θέατρο του παραλόγου. Πέσαμε, ξανά, όλοι από τα σύννεφα! Η πόλη δήθεν έκπληκτη αναστατώθηκε. Τάχα δεν γνωρίζει όλη η Κύπρος τα περί εκβιασμών και προστασίας από μπράβους και κυκλώματα του υποκόσμου. Ότι το βαθιά ριζωμένο οργανωμένο έγκλημα «κρατά περιοχές» και με μοναδικό κεφάλαιο τον φόβο εισπράττει «συνδρομές». Από περίπτερα μέχρι μεγάλες επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου και νυχτερινά κέντρα ή όπου αλλού κυκλοφορεί ρευστό.
Και καλά οι πολίτες. Ο υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως που έσπευσε «αλαφιασμένος» να επαναλάβει το ποίημα που μας έλεγαν και οι προκάτοχοί του; Πρώτον, ότι το συμβάν δείχνει ότι το έγκλημα έχει αποθρασυνθεί. Σάμπως και οι εγκληματίες δεν είναι από τη φύση του θρασείς. Δεύτερο, ότι έχει φτάσει σε σημείο που πρέπει να παταχθεί με κάθε τρόπο. Αλήθεια; Αυτή δεν έπρεπε να ήταν η δουλειά του κράτους από πάντα, δεδομένου ότι το οργανωμένο έγκλημα δεν εμφανίστηκε στα ξαφνικά και πλέον έχει εξελιχθεί σε «κανονικότητα»; Τρίτον, ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να πατάξει το έγκλημα. Αυτή η αποφασιστικότητα για κάτι που θα έπρεπε να είναι δεδομένο, τώρα προέκυψε; Ο κ. υπουργός το πήγε όμως κι ένα βήμα παραπέρα: Ζήτησε τη συνδρομή των πολιτών, έστω και μέσα από ανώνυμες πληροφορίες, για να μπορεί παρέμβει η Αστυνομία προληπτικά και να κτυπήσει το οργανωμένο έγκλημα.
Εν ολίγοις. μας είπε ότι οι διωκτικές Αρχές ζητούν τη συνδρομή αυτών τους οποίους το έγκλημα εκφοβίζει και εν τέλει πληρώνουν για την «προστασία» για να μην τους «ενοχλήσουν», ήτοι να τους βάλουν βόμβα ή να τους κάψουν το μαγαζί και την επιχείρηση. Αυτούς που όταν συμβεί και τους «ενοχλήσουν» το αποδίδουν σε «προσωπικές διαφορές»... Ναι, η κοινωνία ανέχεται τις φατρίες και τον υπόκοσμο γιατί φοβάται. Ο πολίτης πληρώνει προστασία γιατί «δεν θέλει να μπλέξει». Και το χειρότερο, πληρώνει «προστασία» γιατί δεν εμπιστεύεται το κράτος.
Εδώ που φτάσαμε χορτάσαμε από δηλώσεις καταδίκης και αποτροπιασμού, χορτάσαμε κι από περιστασιακές συλλήψεις. Αυτό που οφείλει να μας πει ο υπουργός με ειλικρίνεια είναι εάν η κυβέρνηση και οι Αρχές ασφάλειας θα λάβουν επιτέλους μέτρα ώστε να εγγυηθούν την πραγματική προστασία των πολιτών. Υπάρχει πλάνο; Υπάρχει κάποιο σχέδιο; Υπάρχει βούληση για να σπάσει ο φαύλος κύκλος του εγκλήματος; Που εν πάση περιπτώσει δεν αφορά μόνο την πώληση προστασίας, αλλά και τις λοιπές δραστηριότητες του υποκόσμου;
