Η Κύπρος βιώνει πρωτόγνωρες καταστάσεις. Κινείται σε αχαρτογράφητα νερά γεμάτα υφάλους. Μετά την επίθεση στην Αγγλική βάση του Ακρωτηρίου, χωρίς βέβαια να το θέλουμε αλλα πηγαίνοντας γυρεύοντας, γίναμε μέρος της ευρύτερης σύρραξης στη Μέση Ανατολή με επίκεντρο το Ιράν. Ένας πόλεμος που επηρεάζει την παγκόσμια ειρήνη με απρόβλεπτες συνέπειες και απρόβλεπτη διάρκεια.
Αντικειμενικά ομιλούντες, ορθά χειρίστηκε την κατάσταση τις πρώτες μέρες της κρίσης ο ΠτΔ Νίκος Χριστοδουλίδης. Ορθά κάλεσε χώρες να συνδράμουν στην ασφάλεια της Κύπρου. Δυστυχώς όμως στην πορεία επικράτησε η επικοινωνιακή πολιτική και η έπαρση. Με στόχο του το εσωτερικό ακροατήριο, η ρητορική του πρώτιστα εξυπηρετεί τους γνωστούς κύκλους του απορριπτισμού και του ψευδοπατριωτισμού.
Με την άφιξη των ελληνικών φρεγάτων και των F16 άρχισε μια συνδυασμένη προσπάθεια εκμετάλλευσης της ελληνικής κίνησης για να αναγκαστεί, δικαιολογημένα, η Τουρκία να αντιδράσει. Αυτός είναι ο λόγος που η τουρκική αντίδραση δεν ήρθε αμέσως με την άφιξη των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο. Εμείς με τις δηλώσεις μας και την αρθρογραφία των γνωστών παπαγάλων του λόφου, φέραμε την τουρκική αντίδραση. Σημαντικό δε ρόλο έπαιξε και η αψυχολόγητη επίσκεψη του υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδος Νίκου Δένδια, γνωστού υπονομευτή των προσπαθειών του Έλληνα Πρωθυπουργού για βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
«Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ορισμένοι κύκλοι, επιδιώκοντας να εκμεταλλευτούν τις πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή μας και να δηλητηριάσουν τις διμερείς σχέσεις με τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, Ελλάδα, επιχειρούν ένα νέο τετελεσμένο γεγονός», την αντίδραση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Επιπρόσθετα, αναμενόμενη και δικαιολογημένη η αναφορά της Τουρκίας στους Τ/Κ. «Με τη στήριξη της Τουρκίας, είναι ικανοί να διασφαλίσουν τη δική τους ασφάλεια και δεν εξαρτώνται από κανέναν άλλο».
Απορώ γιατί μας ενόχλησαν οι δηλώσεις αυτές. Όταν δια στόματος του Υπουργού των Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Κόμπου, δεν αναγνωρίζεται καν η ύπαρξη των Τ/Κ, πως είναι δυνατόν να νοιώθουν ασφαλείς; Όταν ο κύριος Κόμπος, με περισσή επιπολαιότητα, δήλωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα χριστιανικό κράτος, δεν είναι σαφέστατη παραγνώριση της ύπαρξης των Τ/Κ;
“Δεν με αφορά και δεν με απασχολεί”, η αντίδραση του ΠτΔ στην πιο πάνω αντίδραση της Τουρκίας. Πράγματι πόση αφέλεια μπορεί να υπάρξει; Πόση έπαρση από τον Πρόεδρο της «υπερδύναμης» Κύπρου, ο οποίος θέλει να μειώσει την«μικρή» χώρα που λέγεται Τουρκία; Όταν η αναφορά αυτή δεν αφορά τον ΠτΔ, τότε ποιον αφορά; Η πολύ προσεγμένη και ήπιων τόνων τουρκική αντίδραση, η οποία αναφέρεται στους γνωστούς κύκλους, σίγουρα, μεταξύ άλλων, εννοεί το δίδυμο Χριστοδουλίδη-Δένδια και τα γνωστά παπαγαλάκια του κυρίου Προέδρου.
Ο ΠτΔ, στα δύο διαγγέλματά, του δεν αναφέρθηκε στους Τ/Κ. Αν ήταν υπέρ της επαναπροσέγγισης, θα έπρεπε να ενημέρωνε και τον Τ/Κ ηγέτη για την προστασία των Τ/Κ. Θα έπρεπε στις διάφορες συσκέψεις για την εθνική ασφάλεια να τον καλούσε για να εκφέρει και τη δική του άποψη. Τη στιγμή που το δήθεν συμβούλιο εθνικής ασφάλειας βρίσκεται σε διαρκή συνεδρία, δεν θα έπρεπε να τους απασχολούσε και η ασφάλεια των Τ/Κ; Εκτός και αν αναγνωρίζουν την ύπαρξη άλλου κράτους στο βορρά και συνεπώς δεν ασχολούνται με την ασφάλεια ξένων κρατών. Τουλάχιστον να δείξει ότι αναγνωρίζει ότι στον βορρά υπάρχουν κύπριοι πολίτες οι οποίοι χρειάζονται και αυτοί προστασία. Ο Πρόεδρος μίλησε για πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφήνοντας πίσω τους ψευδοπολίτες του βορρά.
«Προτεραιότητά μας είναι η ασφάλεια ολόκληρου του νησιού, όχι μόνο για τους Τουρκοκύπριους αλλά και για τους Ελληνοκύπριους», δήλωσε ο Τ/Κ ηγέτης Τουφάν Έρχιουρμαν. Αποστομωτική απάντηση από ένα σοβαρό ηγέτη.
Η Τουρκία αναγκάστηκε να στείλει έξι F16. Μετά τις δικές μας προσπάθειες να θίξουμε το γόητρό της ήταν αυτονόητο να δώσει και αυτή το παρόν της στην έντονα στρατικοποιημένη περιοχή.
Το «δεν με αφορά» και «δεν με απασχολεί», ήταν ουσιαστικά το κάλεσμα προς την Τουρκία. Όταν δεν μετράς σωστά το μπόι σου υπάρχουν συνέπειες. Παίζουμε με τη φωτιά. Μεγαλοποιήσαμε το θέμα και η ειρήνη στην Κύπρο κρέμεται από μια κλωστή. Ένα ατύχημα στον αέρα είναι αρκετό να πυροδοτήσει μια νέα άνευ προηγουμένου κρίση.
Ο ΠτΔ μετά την άφιξη των Τουρκικών αεροσκαφών, εντελώς αυθαίρετα, δήλωσε ότι η κάθοδος των Τουρκικών αεροσκαφών είναι απάντηση προς την ΕΕ. Μάταια προσπαθεί να εμπλέξει την Ευρώπη η οποία δεν αντέδρασε απολύτως στην τουρκική κίνηση.
Προσπαθούμε να μετατρέψουμε την ιρανική κρίση σε ευρωτουρκική και το χειρότερο σε ελληνοτουρκική.
Αντί να εκμεταλλευτούμε την κρίση και να την μετατρέψουμε σε ευκαιρία, πήραμε την ευκαιρία και την μετατρέψαμε σε κρίση. Όλα αυτά για να ικανοποιήσουμε το εσωτερικό απορριπτικό μέτωπο. «Στα Κινέζικα, η λέξη «κρίση» γράφεται με δύο γράμματα». Το ένα σημαίνει κίνδυνος και το άλλο σημαίνει ευκαιρία, είπε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζων Κέννεντυ. Εμείς, πολιτικά μύωπες, πάντα ένα γράμμα βλέπουμε.
Εκτός της έντονης προσπάθειας να απαξιώσουμε την Τουρκία, δημιουργήσαμε και θέμα με τη Βρετανία. Από το «Ελλάς Ελλάς σκέπασε και μας», πήγαμε στο «Έξω οι βάσεις από την Κύπρο». Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, σε ύφος πλανητάρχη, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να θέσουμε θέμα βρετανικών βάσεων. Ο δε Υπουργός των Εξωτερικών, ο «μαέστρος» της διπλωματίας, μιλώντας στο BBC Newsnight, δήλωσε ότι πρέπει άμεσα να συζητηθεί το θέμα την αποχώρησης των βρετανικών βάσεων από την Κύπρο. Αν κάποιος πιστεύει ότι μπορούν να φύγουν οι βάσεις από την Κύπρο, τότε είναι αφελής και επικίνδυνος. Οι βρετανικές βάσεις είναι κατοχυρωμένες ως κυρίαρχες από τις συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου και επιπρόσθετα από τη συνθήκη προσχώρησης της Κύπρου στην ΕΕ. Οι βρετανικές βάσεις, είτε μας αρέσει είτε όχι, αποτελούν βρετανικό έδαφος με κατοχυρωμένα όλα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα. Συνεπώς η ρητορική για απομάκρυνση των βάσεων αποτελεί λαϊκισμό για εσωτερική κατανάλωση.
Στην πολιτική κάνεις πολλά και λες λίγα. Εμείς υιοθετήσαμε το αντίστροφο. Κάνουμε λίγα, γιατί δεν μπορούμε περισσότερα, αλλά λέμε πολλά. Η υπερβολή και η ασυναρτησία κυριαρχεί πάντα στις δηλώσεις μας. «Είμαστε πάντα μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος», δηλώνει ο ΠτΔ. Μα επιτέλους πότε θα παραδεχθούμε ότι, με άλυτο το κυπριακό, αποτελούμε το ίδιο το πρόβλημα.
Η άφιξη των στρατιωτικών δυνάμεων φίλων χωρών στην Κύπρο είναι φυσικό να αναπτερώσει το ηθικό μας. Όμως άλλο η αναπτέρωση του ηθικού και άλλο οι ονειροπλασίες. Όσοι νομίζουν ότι σε μια ενδεχόμενη κρίση με την Τουρκία θα υπάρξει παρόμοια αντίδραση, είναι εκτός πραγματικότητας. Όνειρα θερινής νυκτός. Σε μια τέτοια περίπτωση η μόνη που μπορεί να αντιδράσει είναι η Ελλάδα και αυτή με πόνο ψυχής. Η Ελλάδα δεν θέλει να καταστραφεί για τα καμώματα της Κύπρου. Αρκετά πλήρωσε ο ελληνισμός για την εθνική ανεπάρκεια των Κυπρίων.
Ας αφήσουμε λοιπόν τον μικρομεγαλισμό και ας προσγειωθούμε. Ας σταματήσουμε να παρουσιαζόμαστε ως ο ρυθμιστής των εξελίξεων στην περιοχή και ας συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ο φτωχός συγγενής ο οποίος, με την κατοχή να συνεχίζεται, θα είμαστε πάντα ο πυλώνας αστάθειας.
Έχουμε δυστυχώς αναβιώσει εθνικιστικές τάσεις που κάποτε μας κατέστρεψαν. Τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα. Ο μέσος ελληνοκύπριος πιστεύει όλες αυτές τις αρλούμπες που κυκλοφορούν. Αστακός η Μεγαλόνησος. Πλήρως θωρακισμένη η Μεγαλόνησος. Δυστυχώς πέρασαν 52 χρόνια και ακόμα να καταλάβουμε ότι η Μεγαλόνησος δεν υφίσταται με άλυτο το κυπριακό. Μια Μικρόνησος είναι η οποία ταλαιπωρείται ακόμα από τις φιλοδοξίες και τα καμώματα του κάθε λογής πολιτικάντη της δεκάρας.
