Το ζήτημα της παρουσίας των γυναικών στην πολιτική σκηνή του τόπου είναι τεράστιο και δεν μπορεί να αναλυθεί σε μερικές γραμμές. Δυστυχώς οι γυναίκες υποαντιπροσωπεύονται και αυτό είναι απότοκο μιας κοινωνίας πατριαρχικά δομημένης, ενώ μάλιστα υπάρχουν και περιπτώσεις πολιτικών κομμάτων, που καυχιούνται για τις ποσοστώσεις που επιβάλλουν… οι οποίες είναι τόσο προσβλητικές, αφού δεν φτάνουν ποτέ το 50% αλλά περιορίζουν την ανάγκη για γυναικεία εκπροσώπηση στο 30%... και ξόφλησαν. Υπάρχουν όμως δυστυχώς και εκείνες οι περιπτώσεις γυναικών, που η παρουσία τους στα ψηφοδέλτια και ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουν να πολιτευτούν, τις πρώτες που προσβάλλει, είναι τις ίδιες τις γυναίκες!
Έπεσε το μάτι μου πρόσφατα σε μία ανάρτηση μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης, η οποία ασχολείται με ζητήματα ισοτιμίας των φύλων. Δεν την αναφέρω, γιατί δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Η ανάρτηση όμως, αφορούσε τον τρόπο που κάποια ΜΜΕ παρουσιάζουν υποψήφιες γυναίκες ενόψει των βουλευτικών εκλογών. Ορθώς - κατά την άποψή μου - σημείωναν, ότι υπέβαλαν επίσημο παράπονο στην Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας «για δημοσιεύματα που αντικειμενοποιούν υποψήφιες βουλεύτριες και αναπαράγουν έμφυλα στερεότυπα». Σημειώνουν επίσης, μεταξύ άλλων, ότι «η δημοσιογραφία οφείλει να αμφισβητεί τα στερεότυπα, όχι να τα αναπαράγει». Ως εδώ, όλα καλά.
Πριν όμως, για ακόμα μια φορά, «φταίξουν» οι δημοσιογράφοι, ας δούμε λίγο καλύτερα, τι είναι αυτό που κρύβεται πίσω από πολλές τέτοιου είδους αναρτήσεις. Οι δημοσιογράφοι οφείλουν, αν θέλουν, να λέγονται δημοσιογράφοι, να μην υποκύπτουν σε τέτοιου είδους πιέσεις και να μην αναρτούν τέτοια δημοσιεύματα. Τι γίνεται όμως, όταν τέτοιες δημοσιεύσεις δεν γίνονται εν αγνοία των υποψηφίων ή ακόμα καλύτερα… όταν γίνονται επί πληρωμή; Δηλαδή, όταν εκείνοι που έπρεπε να υπηρετούν τον Τύπο (δημοσιογράφοι), λαμβάνουν χρηματική αμοιβή από υποψήφιες γυναίκες, προκειμένου να διαφημίσουν ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να ενοχλεί κάθε γυναίκα υποψήφια, αλλά και κάθε γυναίκα ευρύτερα; Τι γίνεται όταν οι ίδιες οι γυναίκες, αντικειμενοποιούν τον εαυτό τους για λίγους ψήφους;
Ήρθε στην αντίληψή μου ένα email, που στέλνει μεγάλος ειδησεογραφικός όμιλος του τόπου με τίτλο «Βήμα στις γυναίκες», το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει «θέλουμε να δώσουμε χώρο στις γυναίκες υποψήφιες, να συστηθούν στο κοινό με έναν διαφορετικό, πιο ανθρώπινο τρόπο», προσθέτοντας αναφορές για «ανάλαφρη συνέντευξη». Το εν λόγω email συνοδεύεται και με προσφορά για πληρωμένη διαφήμιση η οποία περιλαμβάνει - αν θέλει η υποψήφια - και φωτογραφικό υλικό και ανάλογα με τα χρήματα και περισσότερη προβολή.
Ξέρω ότι είναι περίοδος εκλογών και ότι ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί, τόσο για την προβολή του, όσο και τα ΜΜΕ για να εξασφαλίσουν οικονομικό όφελος. Όμως, όταν από μόνο του το περιεχόμενο, το οποίο οι γυναίκες επιλέγουν να πληρώσουν, δεν είναι στο σωστό πλαίσιο, πώς οι ίδιες αυτές γυναίκες θα απαιτήσουν αύριο στη Βουλή σεβασμό στο γυναικείο φύλο; Πώς είναι δυνατόν η ίδια η γυναίκα, να υποβαθμίζει την υποψηφιότητά της, σε κάτι πιο ανάλαφρο, όχι πολιτικό, το οποίο «θα την προβάλει καλύτερα»; Αν όλα αυτά γίνονται επί πληρωμή, πώς αύριο να υπάρξει αντίδραση σε ειδήσεις για υποψήφια που «μοιάζει με… μοντέλο» ή δημοσιεύματα για «κούκλα υποψήφια, που το πήρε απόφαση»;
Φτάσαμε στο σημείο, γυναίκες που είναι υποψήφιες, να επιλέγουν οι ίδιες να μην μιλούν για πολιτικά ζητήματα. Αντί να δίνουν συνεντεύξεις για τα τόσα ανοιχτά ζητήματα της κοινωνίας, για τις λύσεις που προτείνουν, για τα προβλήματα που πρέπει να ασχοληθούμε… οι ίδιες οι γυναίκες (ευτυχώς υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις) υποβιβάζουν τους εαυτούς τους σε λογικές lifestyle προσεγγίσεων, που ζητούν ψήφους, όχι γιατί το αξίζουν πολιτικά, αλλά για άλλους, παντελώς άσχετους λόγους με τη Βουλή.
Και σε αυτές τις εκλογές, και καθημερινά, αν θέλουν να κατακτήσουμε την ισότητα, μέσα από την ισοτιμία, οφείλουμε πρώτα και κυρία να αντιστεκόμαστε σε κάθε στερεότυπο. Επιτέλους, ας μην ξεπουληθούν τα πάντα για λίγη διαφήμιση και μερικές ψήφους.
