Ισχυρό ανθρώπινο αποτύπωμα άφησαν οι μαρτυρίες δύο γυναικών που μίλησαν δημόσια για την προσωπική τους εμπειρία με τον καρκίνο, στο πλαίσιο δημοσιογραφικής διάσκεψης που πραγματοποίησε η Μόνιμη Επιτροπή Καρκίνου της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου (ΟΣΑΚ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου.
Η Χριστίνα Δημητρίου και η Αντιγόνη Λουκά κατέθεσαν τις δικές τους διαδρομές μέσα στην ασθένεια, αναδεικνύοντας τις ψυχικές, οικογενειακές και κοινωνικές διαστάσεις της μάχης με τον καρκίνο, αλλά και τη σημασία της στήριξης και της πρόληψης.
Χριστίνα Δημητρίου: «Μια πρόταση χώρισε τη ζωή μου σε πριν και μετά»
Η Χριστίνα Δημητρίου περιέγραψε πώς ένας προληπτικός έλεγχος, τον οποίο αρχικά δεν θεωρούσε απαραίτητο, οδήγησε σε μια διάγνωση που ανέτρεψε πλήρως την καθημερινότητά της. Όπως ανέφερε, παρότι δεν ένιωθε ότι ανήκε σε ομάδα αυξημένου κινδύνου, η πραγματικότητα τη διέψευσε. Η ημέρα της μαστογραφίας, στις 7 Ιουνίου 2023, όπως είπε, αποτέλεσε σημείο καμπής, καθώς μια φράση της γιατρού ήταν αρκετή για να αλλάξει τα πάντα.
Ακολούθησε μια περίοδος συνεχών εξετάσεων, αναμονής και έντονης ψυχολογικής πίεσης, μέχρι να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Η έναρξη των θεραπειών συνοδεύτηκε από φόβο για τις αλλαγές στο σώμα, τις παρενέργειες και την αβεβαιότητα για το μέλλον. Αναφέρθηκε στις πρώτες χημειοθεραπείες ως ιδιαίτερα δύσκολες, σημειώνοντας ωστόσο ότι με τον χρόνο έμαθε να προσαρμόζεται και να διαχειρίζεται τη νέα πραγματικότητα.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη στήριξη που έλαβε από την οικογένεια, τους φίλους και το προσωπικό του ογκολογικού τμήματος, τονίζοντας ότι η ανθρώπινη προσέγγιση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πορεία της. Όπως ανέφερε, μέσα από αυτή τη δοκιμασία έμαθε να ακούει το σώμα της, να αποδέχεται τα συναισθήματά της και να συνεχίζει, ακόμη και τις μέρες που ο φόβος κυριαρχούσε. «Ο καρκίνος άλλαξε τη ζωή μου, αλλά δεν με καθόρισε», σημείωσε, προσθέτοντας ότι σήμερα μετρά τη ζωή με στιγμές και μικρές νίκες.
Τόνισε ακόμη ότι η εμπειρία της την έκανε να επανεκτιμήσει τη σημασία της πρόληψης, υπογραμμίζοντας ότι ένας προληπτικός έλεγχος μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός. Όπως είπε, σήμερα προσπαθεί να ζει με μεγαλύτερη συνειδητότητα, δίνοντας αξία στις μικρές στιγμές της καθημερινότητας.
Αντιγόνη Λουκά: «Το παιδί μου ήταν η άγκυρά μου»
Η Αντιγόνη Λουκά μίλησε για τη δική της εμπειρία με λέμφωμα υψηλής κακοήθειας, τονίζοντας ότι μέχρι τη διάγνωση ζούσε με την αίσθηση πως η ζωή ήταν υπό έλεγχο. Όπως είπε, η στιγμή που ενημερώθηκε για την ασθένεια δεν άφησε περιθώρια άρνησης και την ανάγκασε να αντιμετωπίσει τον φόβο της αβεβαιότητας και της απώλειας.
Ιδιαίτερα έντονη ήταν η αναφορά της στη μητρότητα, σημειώνοντας ότι το παιδί της αποτέλεσε τον βασικό λόγο για να αντλήσει δύναμη και να συνεχίσει. Περιέγραψε τη δύσκολη διαδρομή μέχρι τη διάγνωση, αλλά και την περίοδο των θεραπειών, οι οποίες συνέπεσαν με την πανδημία, εντείνοντας το αίσθημα απομόνωσης.
Η κ. Λουκά στάθηκε στη σημασία της ψυχολογικής στήριξης, επισημαίνοντας ότι η ψυχική αντοχή αποτελεί βασικό κομμάτι της θεραπείας. Όπως ανέφερε, μέσα από την εμπειρία της συνειδητοποίησε ότι η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία και ότι το να ζητάς βοήθεια είναι αναγκαίο. Τόνισε επίσης πως η ασθένεια αλλάζει τον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τις σχέσεις και τον χρόνο, χωρίς όμως να αφαιρεί την ταυτότητα του ανθρώπου.
Κλείνοντας, απηύθυνε μήνυμα σε όσους βρίσκονται σήμερα στη μάχη με τον καρκίνο, υπογραμμίζοντας ότι δεν είναι μόνοι και ότι κάθε μέρα που περνά αποτελεί μια πράξη δύναμης και αντοχής.
Αναφερόμενη στο “μετά”, σημείωσε ότι η επιστροφή στην κανονικότητα δεν είναι αυτόματη, αλλά μια σταδιακή διαδικασία, στην οποία η στήριξη του περιβάλλοντος παίζει καθοριστικό ρόλο. Όπως είπε, η εμπειρία της άλλαξε τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη ζωή, χωρίς όμως να την ορίζει.
