Απεβίωσε η Τουρκοκύπρια ερευνήτρια δημοσιογράφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια για την ειρήνη Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, η οποία για δεκαετίες αφιέρωσε το έργο της στη διερεύνηση της τύχης των αγνοουμένων της Κύπρου και στην προώθηση της συμφιλίωσης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Σύμφωνα με την Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, γεννημένη στις 15 Οκτωβρίου 1958 στη Λευκωσία, η Ουλουντάγ ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της πορεία το 1980, έχοντας προηγουμένως εργαστεί ως γραμματέας σε τράπεζα και ως διορθώτρια σε εφημερίδα. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Yenidüzen, ενώ παράλληλα υπήρξε για πολλά χρόνια αρθρογράφος του «Πολίτη», μέσα από τις σελίδες του οποίου ανέδειξε ζητήματα που αφορούσαν τους αγνοουμένους, την ιστορική μνήμη, τη συμφιλίωση και τον διάλογο μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Αφιέρωσε τη ζωή της στην έρευνα για τους αγνοουμένους
Από το 2002 αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην έρευνα για τους αγνοουμένους και τους μαζικούς τάφους της Κύπρου. Μέσα από τις δημοσιογραφικές της έρευνες έφερε στο φως μαρτυρίες και στοιχεία που οδήγησαν πολλές φορές σε επίσημες έρευνες και εκταφές από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ), συμβάλλοντας στον εντοπισμό ομαδικών τάφων και στην επιστροφή λειψάνων σε δεκάδες οικογένειες.
Η δουλειά της άνοιξε τον δημόσιο διάλογο γύρω από ένα ζήτημα που για χρόνια αποτελούσε ταμπού, αναδεικνύοντας ότι τόσο οι Ελληνοκύπριοι όσο και οι Τουρκοκύπριοι υπήρξαν θύματα, αλλά και θύτες, της διακοινοτικής βίας.
Δέχθηκε και απειλές για το έργο της - Απέφυγε επίθεση Ε/κ εθνικιστών το 2006
Η ερευνητική της δράση είχε σημαντικό προσωπικό κόστος. Υπήρξε στόχος εκστρατειών δυσφήμισης, απειλών θανάτου και εκφοβισμού, ενώ το τηλέφωνό της παρακολουθούνταν και η αλληλογραφία της υποκλεπτόταν. Το 2006 απέφυγε επίθεση από ομάδα Ελληνοκυπρίων εθνικιστών στο οδόφραγμα της Λευκωσίας, ενώ κατά καιρούς δεχόταν απειλές εξαιτίας των αποκαλύψεών της για μαζικούς τάφους.
Συγγραφέας και ακτιβίστρια για την ειρήνη
Παράλληλα με τη δημοσιογραφία, ανέπτυξε έντονη συγγραφική και ακτιβιστική δράση. Ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα της είναι τα βιβλία «Τα Στρείδια που Έχασαν το Μαργαριτάρι τους» και «Τα Ορφανά του Εθνικισμού», που φωτίζουν πτυχές της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου και του ζητήματος των αγνοουμένων.
Το 2001 συνίδρυσε τη δικοινοτική οργάνωση Hands Across the Divide, με στόχο την προώθηση της ειρήνης, της συμφιλίωσης και της ισότητας των φύλων, ενώ συμμετείχε ενεργά σε δράσεις και εκπαιδεύσεις γύρω από τα ζητήματα της ειρήνης και της συνύπαρξης.
Προτάθηκε για Νόμπελ Ειρήνης - Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο «Courage in Journalism»
Η προσφορά της αναγνωρίστηκε διεθνώς. Το 2008 έγινε η πρώτη Κύπρια δημοσιογράφος που τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο «Courage in Journalism», ενώ το 2014 έλαβε το Ευρωπαϊκό Βραβείο του Πολίτη. Το 2019 προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης, με τις εφημερίδες Yenidüzen και Πολίτης να χαιρετίζουν από κοινού την υποψηφιότητά της, κάνοντας λόγο για μια δημοσιογράφο που αφιέρωσε τη ζωή της στην εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων και στην οικοδόμηση αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Την ίδια χρονιά τιμήθηκε μαζί με τον δημοσιογράφο Ανδρέα Παράσχο για την πρωτοποριακή έρευνά τους σε θέματα αγνοουμένων.
