Στα αζήτητα παραμένει εδώ και μία δεκαετία το πρώην παραλιακό κέντρο «Λα Κου Τε Τα», στην «καρδιά» της τουριστικής περιοχής Μακένζι, δίπλα από την πολυσύχναστη παραλία Καστέλα, στη Λάρνακα. Το project για αξιοποίηση και ανάπτυξη τού υπό αναφορά παραθαλάσσιου τεμαχίου από ξένο επενδυτή είχε εξαγγελθεί επίσημα σε δημοσιογραφική διάσκεψη, σε ξενοδοχείο της πόλης, τον Αύγουστο του 2016. Έκτοτε, όμως, οι εξαγγελίες έμειναν… στα λόγια και ο χώρος παραμένει εγκαταλελειμμένος και αναξιοποίητος, προκαλώντας αλγεινή εντύπωση σε χιλιάδες λουομένους και επισκέπτες. Θυμίζουμε ότι οι μεγαλεπήβολες εξαγγελίες περιλάμβαναν τη δημιουργία πολυτελούς εστιατορίου θαλασσινών ειδών, τη λειτουργία θαλάσσιων σπορ στην ακτή με μπαράκι, τη δημιουργία ενός μικρού νησιού μέσα στη θάλασσα στο σχήμα της Κύπρου (!) καθώς και την ανέγερση, σε μεταγενέστερο στάδιο, πολυτελούς ξενοδοχειακής μονάδας στην απέναντι πλευρά του δρόμου, οι ένοικοι της οποίας θα είχαν πρόσβαση στην παραλία μέσω αερογέφυρας που θα κατασκευαζόταν στο πλαίσιο του ίδιου έργου. Δυστυχώς, δέκα χρόνια μετά μόνο εικόνες ντροπής αντικρίζουν οι επισκέπτες, εικόνες που πλήττουν καίρια το τουριστικό προφίλ της Λάρνακας, καθότι πρόκειται για μια σημαίνουσα παραλιακή έκταση. Το θέμα έχει συζητηθεί έντονα, κατά καιρούς, από το κοινό και από τα τοπικά ΜΜΕ, σε σχέση με την εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει εδώ και 10 χρόνια.
«Χωρίς άδειες»
Ο πρώην διευθυντής των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Λάρνακας, Ανδρέας Καρακατσάνης, δήλωσε στον «Π» ότι αρχικά ο επενδυτής είχε ξεκινήσει μετατροπές στο παλιό κτήριο, το οποίο ήταν αδειούχο. Όταν, όμως, κατεδάφισε το παλιό κτήριο και ξεκίνησε την ανέγερση του υφιστάμενου (μισοτελειωμένου) κτηρίου, που βρίσκεται εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας, αυτό έγινε χωρίς καμία άδεια. Ο κ. Καρακατσάνης είπε πως απ' όσο γνωρίζει εκκρεμούν ακόμα αιτήσεις του επενδυτή στο Δήμο Λάρνακας για παρέκκλιση. Η ουσία, πάντως, είναι ότι όλο αυτό το διάστημα δεν έγινε κατορθωτό να εξευρεθεί η χρυσή φόρμουλα, προκειμένου να αναπτυχθεί, με οποιονδήποτε τρόπο, το συγκεκριμένο παραλιακό υποστατικό ή τουλάχιστον να κατεδαφιστεί ώστε να «καθαρίσει» η ακτή. Ερωτηθείς, εξάλλου, από την εφημερίδα μας, κατά πόσο υπάρχει κάτι νεότερο με το θέμα ή εάν προκύπτει ενδιαφέρον από άλλον επενδυτή για να αγοράσει το κτήριο και να το αξιοποιήσει, ο δήμαρχος, Ανδρέας Βύρας, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει να προκύπτει προς το παρόν κάτι τέτοιο.
Και πρόχειρο πάρκινγκ
Σήμερα, 10 χρόνια μετά την εξαγγελία του έργου, ο εξωτερικός χώρος γύρω από το ημιτελές κτήριο έχει γεμίσει αγριόχορτα και ακαθαρσίες. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, είχε μετατραπεί σε πρόχειρο και παράνομο χώρο στάθμευσης προς εξυπηρέτηση λουομένων, αφού κάποιοι βρήκαν τον τρόπο να σταθμεύουν εκεί τα αυτοκίνητά τους. Έπειτα από διαμαρτυρίες, η δημοτική Αρχή μερίμνησε ώστε να αποτραπεί η είσοδος αυτοκινήτων στον χώρο, αλλά το μεγάλο πρόβλημα της οπτικής ρύπανσης παραμένει άλυτο. Όσοι περπατούν στον παρακείμενο πεζόδρομο ή περνούν από τον δρόμο με τα οχήματά τους γίνονται καθημερινά μάρτυρες ενός απαράδεκτου θεάματος. Κι όλα αυτά, σε απόσταση αναπνοής από οργανωμένες δημοτικές παραλίες, ξενοδοχεία, τουριστικά διαμερίσματα, εστιατόρια και επιχειρήσεις της περιοχής. Οριστικές αποφάσεις για το τι μέλλει γενέσθαι με το συγκεκριμένο παραθαλάσσιο τεμάχιο δεν φαίνεται να υπάρχουν. Το μόνο σίγουρο, όμως, είναι πως η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα δεν τιμά κανέναν.
