Την απόρριψη του αιτήματος της υπεράσπισης για πλήρη αποκάλυψη του πορίσματος των ποινικών ανακριτών, που αφορά στην ποινική διερεύνηση της υπόθεσης που σχετίζεται με την αυτοχειρία του 14χρονου Στυλιανού, αποφάσισε την Πέμπτη το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, διατάσσοντας ωστόσο ταυτόχρονα την αποκάλυψη όλου του μαρτυρικού υλικού, που περιλαμβάνεται στα παραρτήματά του.
Με την απόφασή του, ο Επαρχιακός Δικαστής, Παύλος Αγαπητός, έκρινε ότι η πλήρης δημοσιοποίηση του πορίσματος «ενέχει σοβαρό κίνδυνο» επηρεασμού δικαιωμάτων τρίτων προσώπων, ενώ την ίδια ώρα άνοιξε πλήρως τον φάκελο των αποδεικτικών στοιχείων, επισημαίνοντας ότι η κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να παραδώσει στην υπεράσπιση κάθε στοιχείο που συλλέχθηκε κατά την έρευνα, όπως καταθέσεις, έγγραφα και λοιπό υλικό, ανεξαρτήτως αν προτίθεται να το χρησιμοποιήσει ή όχι στη διαδικασία.
Υπενθυμίζεται ότι το αίτημα κατατέθηκε στις 27 Μαρτίου εκ μέρους όλων των συνηγόρων υπεράσπισης και αφορά στην αποκάλυψη πορίσματος ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου του 2020, το οποίο -όπως λέχθηκε- συνδέεται άμεσα με τα επίδικα ζητήματα της υπόθεσης.
Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για το έγγραφο που συνέταξαν οι ποινικοί ανακριτές μετά την ολοκλήρωση της έρευνάς τους και περιλαμβάνει το μαρτυρικό υλικό (καταθέσεις, έγγραφα, στοιχεία που συλλέχθηκαν), καθώς και τα συμπεράσματα των ανακριτών για το τι προκύπτει από αυτά τα στοιχεία.
Το πόρισμα παραδόθηκε στον Γενικό Εισαγγελέα, ώστε να αποφασιστεί αν προκύπτουν ποινικές ευθύνες και πώς θα προχωρήσει η υπόθεση.
Η προσέγγιση και η κατάληξη του Δικαστηρίου
Ανακοινώνοντας την απόφασή του, ο Δικαστής Παύλος Αγαπητός ξεκαθάρισε ότι «ο τελικός κριτής δεν μπορεί να είναι άλλος από το Δικαστήριο», υπογραμμίζοντας τον θεσμικό ρόλο της έδρας στην αξιολόγηση της υπόθεσης.
Στο σκεπτικό του, εξήγησε γιατί δεν μπορεί να δοθεί αυτούσιο το πόρισμα, σημειώνοντας πως «είναι ορατό το ενδεχόμενο η αποκάλυψη αυτούσιου του πορίσματος να διακυβεύσει κατά τρόπο σοβαρό δικαιώματα τρίτων προσώπων».
Την ίδια ώρα, όμως, το Δικαστήριο άνοιξε πλήρως την πρόσβαση στα αποδεικτικά στοιχεία.
Όπως ανέφερε «το μαρτυρικό υλικό που λήφθηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης υπόκειται σε αποκάλυψη», διευκρινίζοντας ότι αυτό περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που συνέλεξαν οι ποινικοί ανακριτές.
Αναφερόμενος στη σημασία της δίκαιης δίκης, ο κ. Αγαπητός επισήμανε ότι «ο σκοπός επιτυγχάνεται με τη διασφάλιση της πρόσβασης της υπεράσπισης στο μαρτυρικό υλικό, που κατέχει η κατηγορούσα Αρχή, είτε αυτό προορίζεται να χρησιμοποιηθεί είτε όχι».
Παράλληλα, ξεκαθάρισε τα όρια της αποκάλυψης, τονίζοντας πως η υποχρέωση της κατηγορούσας Αρχής «δεν προεκτείνεται στην αποκάλυψη των όσων οι ποινικοί ανακριτές συμπέραναν», διαχωρίζοντας τα αποδεικτικά στοιχεία από τις αξιολογήσεις.
«Η υποχρέωση της κατηγορούσας Αρχής επεκτείνεται στο να αποκαλύψει στην υπεράσπιση όλο το μαρτυρικό υλικό που οι ανακριτές συνέλεξαν κατά την έρευνα τους, μιας και αυτό κρίνεται σχετικό με τα επίδικα ζητήματα. Δεν προεκτείνεται, όμως, για τους λόγους που προανέφερα και στην αποκάλυψη του περιεχομένου, που δεν αφορά στα έγγραφα και στο μαρτυρικό υλικό και αφορά μόνο στα όσα οι ποινικές ανακριτές συμπέραναν στη βάση των εγγράφων και καταθέσεων για να συντάξουν το πόρισμα και να το μεταφέρουν στον εντολέα τους Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας», ανέφερε.
Ο Δικαστής διέταξε την κατηγορούσα Αρχή να αποκαλύψει και εφοδιάσει την υπεράσπιση με αντίγραφα των σελίδων του πορίσματος 3 έως 6, συμπεριλαμβανομένων και των σελίδων 232 και 234 μέχρι αύριο στις 12:00, προκειμένου η υπεράσπιση να μπορεί να ελέγξει την πληρότητα της αποκάλυψης των στοιχείων.
Η ακροαματική διαδικασία έχει προγραμματιστεί να συνεχιστεί στις 7, 20 και 30 Απριλίου του 2026, στις 11:00.
Η υπόθεση αφορά τον τραγικό θάνατο του 14χρονου Στυλιανού, τον Σεπτέμβριο του 2019, και επικεντρώνεται στο κατά πόσο υπήρξε ευθύνη τόσο εντός της οικογένειας όσο και από πλευράς κρατικών υπηρεσιών.
Ο ανήλικος φέρεται να ζούσε επί χρόνια σε περιβάλλον κακοποίησης και βίας, με καταγγελίες που αφορούσαν κυρίως τον πατέρα, ενώ οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας είχαν εμπλακεί σε διάφορα στάδια.
Η δίκη δεν αφορά μόνο το ίδιο το τραγικό γεγονός, αλλά κυρίως το αν υπήρξε κακοποίηση, βία ή κακομεταχείριση στην οικογένεια, αν η μητέρα γνώριζε και δεν κατήγγειλε και αν οι λειτουργοί των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας αμέλησαν να προστατεύσουν το παιδί, αγνόησαν ή δεν αξιολόγησαν σωστά καταγγελίες και δεν έλαβαν μέτρα που θα μπορούσαν, ώστε να αποτρέψουν την εξέλιξη.
Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει 218 κατηγορίες εναντίον 11 προσώπων, μεταξύ των οποίων οι γονείς του ανήλικου και εννέα λειτουργοί των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.
ΚΥΠΕ
