Γράφει: Κίκης Θεοδότου
Έχει δίκιο ο υπουργός των Οικονομικών όταν λέει πως δεν ασχολείται με τις γελοιότητες της πολιτικής. Δυστυχώς, όμως, για εκείνον, ηθελημένα ή άθελά του, έγινε μέρος αυτής της γελοιότητας. Γι’ αυτό καλά κάνει να είναι δύο και τρεις φορές προσεκτικός και να επιδεικνύει λίγη σεμνότητα όταν προβαίνει σε αυτού του είδους τα σχόλια.
Είναι παγκοίνως γνωστό πως ο GSI ξεκίνησε ως ένα οικονομικό ζήτημα και τείνει, δυστυχώς, να εξελιχθεί σε ένα γεωπολιτικό φιάσκο, με τον λογαριασμό να καλείται και πάλι να τον πληρώσει ο Κύπριος φορολογούμενος.
Γιατί, φίλτατε Μάκη, γνωρίζεις πολύ καλά πως το έργο αυτό δεν ξεκίνησε από κρατική πρωτοβουλία με στόχο τη μείωση του κόστους της ενέργειας, αλλά ούτε και ως έργο στρατηγικής σημασίας για την Κύπρο μας. Ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία που στην πορεία εξελίχθηκε σε ένα έργο μεγάλης εθνικής, ευρωπαϊκής και γεωστρατηγικής σημασίας, αναδεικνύοντας, δυστυχώς, ταυτόχρονα τη διαχρονική ανεπάρκεια, αδυναμία και αναποτελεσματικότητα που μας διακατέχει ως κράτος να σχεδιάσουμε, μα προπαντός να εκτελέσουμε, ένα έργο που πραγματικά να εξυπηρετεί τους πολίτες του. Μια ολοκληρωμένη, μακροπρόθεσμη ενεργειακή στρατηγική που θα διασφαλίζει ενεργειακή επάρκεια, μα προπαντός φθηνή ενέργεια.
Είναι επίσης γνωστό, αγαπητέ Υπουργέ, ποιοι και τι ρόλο διαδραμάτισαν ώστε να μετατραπεί το έργο αυτό σε έργο εξαιρετικής γεωστρατηγικής σημασίας.
Μάλιστα, αν δεν με απατά η μνήμη μου, και ο σημερινός Πρόεδρος ήταν μέρος αυτής της απόφασης, καθώς συμμετείχε στο τότε Υπουργικό Συμβούλιο και γνώριζε από πρώτο χέρι τόσο τα οικονομικά όσο, πολύ περισσότερο, τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα τέτοιο εγχείρημα.
Σου τα γράφω αυτά, αγαπητέ υπουργέ μου, γιατί θα συμφωνήσω απόλυτα και με τον άλλο συνάδελφό σου στο Υπουργικό, τον Υπουργό Ενέργειας, ο οποίος μας είπε πως όλοι λέτε το ίδιο πράγμα: και ο Πρόεδρος και εσείς και ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ. Ότι το έργο είναι εξαιρετικής γεωστρατηγικής σημασίας και πρέπει να υλοποιηθεί, το οποίο μπορεί και να γίνει αλλά και να μην γίνει· όμως, ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει χωρίς να ευθυνόμαστε εμείς. Και, δυστυχώς, αυτή η στάση είναι η επιτομή της πολιτικής γελοιότητας, όπως εσείς τη χαρακτηρίζετε, και συμφωνώ.
Αγαπητέ Υπουργέ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι απόλυτα ειλικρινής και ξεκάθαρος. Δηλώνει πως το έργο θα πρέπει να υλοποιηθεί, δηλώνοντας μάλιστα έτοιμος να εκταμιεύσει τη δόση όταν εκδοθεί η NAVTEX, μετατοπίζοντας ουσιαστικά την ευθύνη στην Ελληνική Κυβέρνηση. Το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που στηρίζει και συμμετέχει στην κυβέρνηση, όπως διαλαλεί καθημερινά, ζητά την υλοποίησή του χωρίς οποιαδήποτε προϋπόθεση. Ακόμη και η αντιπολίτευση υποστηρίζει το έργο. Γι’ αυτό, φίλτατε υπουργέ, μέσα σε αυτή την πολιτική γελοιότητα, όπως την αποκαλείς, πρόσεχε να μην την πληρώσεις εσύ.
Γιατί ίσως το πρόβλημα να μην είναι οι εμμονές του Νικόλα, όπως λες, ούτε οι θέσεις του Προέδρου. Το πρόβλημα ίσως είναι ποιος «θα φάει τη σφαίρα», κατά την προσφιλή ατάκα κάποιων, αν δεν γίνει το έργο και ποιος θα ευθύνεται για το χαράτσι που θα επωμίζεται ο Κύπριος καταναλωτής.
Κλείνω αυτή την ανοικτή μου επιστολή καταθέτοντας ταπεινά προς εσένα μια μικρή εισήγηση.
Αφού δεν ασχολείσαι με τις πολιτικές γελοιότητες, περιόρισε τη δραστηριότητά σου ως Υπουργός στον ρόλο του καλού τεχνοκράτη-διαχειριστή της καθημερινότητας, που υπηρετεί και μόνον τη δημοσιονομική πειθαρχία. Όμως, επειδή έχεις εκφράσει και ένα παράπονο περί των πολιτικών σου καταβολών, εγώ θα σε υποστηρίξω για ακόμη μία φορά. Είσαι γνήσιος Δηκοϊκός και κεντρώος και θα πρέπει να ξέρεις πως αυτό σίγουρα σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να ασπάζεσαι τη νεοφανή ιδεολογική προσέγγιση του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.
Γιατί τελικά οι πολιτικές καταβολές δεν είναι απλώς μια αναφορά στο παρελθόν. Είναι και ένας τρόπος να αντιλαμβάνεσαι τον ρόλο σου σήμερα, ιδιαίτερα όταν βρίσκεσαι σε μια θέση ευθύνης και καλείσαι να υπηρετείς όχι μόνο τους αριθμούς αλλά και την πολιτική κατεύθυνση που εκπροσωπείς.
