Εδώ και λίγες μέρες έφυγε πρόωρα από τη ζωή, με καρδιακή προσβολή, ο ευπατρίδης Ανδρέας Μαυρομάτης. Ένας αξιόλογος ομογενής που έζησε και διέπρεψε στο Παρίσι.
Δραστηριοποιήθηκε στο τομέα της εστίασης, ακολουθώντας με σεβασμό τα βήματα ενός άλλου συμπατριώτης μας, οικονομικού μετανάστη και αγωνιστή της ΕΟΚΑ, του Χριστόφορου Θ. Κόκκινου, αδελφού του αγωνιστή και ήρωα Σάββα Θ. Κόκκινου, από την Ακουρσό της Πάφου.
Στη συνέντευξη που είχαμε με τον Χριστόφορο εκφράζοντας τη βαθιά του θλίψη για τον αδόκητο θάνατο του αξιόλογου αυτού ομογενή, μας ανέφερε, μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:
≪≪Με μεγάλη συγκίνηση πληροφορήθηκα τον θάνατο του άξιου αυτού τέκνου της πατρίδας μας Ανδρέα Μαυρομάτη.
Η θλίψη κατέβαλε το είναι μου και οδήγησε τη μνήμη μου πολλά χρόνια πίσω, όταν ο Ανδρέας έφθασε στο Παρίσι για σπουδές και η Πρεσβεία μας τον έστειλε μαζί με τον αδελφό του Ευαγόρα, σε μένα -όπως συχνά συνέβαινε και με πολλούς άλλους ελλαδίτες κι ελληνοκύπριους, φοιτητές ή μετανάστες- για να τους βοηθήσω.
Μαθήτευσαν σε ένα από τα εστιατόρια μου με την επωνυμία "Le Pirée", στη Rue Mouftard, μια οδό με ελληνικά εστιατόρια, που δημιούργησα βοηθώντας και άλλους ομογενείς να φτιάξουν εστιατόρια.
Εκτιμώντας την φιλοτιμία τους, την εργατικότητα κι ευσυνειδησία τους, εμπιστεύθηκα τους νέους αυτούς και τους μετέδωσα τις γνώσεις μου στον τομέα της εστίασης. Βαπτίσθηκαν έτσι στην κολυμβήθρα του δικού μου αγώνα για επιβίωση σε μια ξένη πατρίδα, την οποία πατρίδα σεβάστηκαν όπως κι εγώ.
Με την όλη συμπεριφορά τους και την αγάπη τους προς την ιδιαίτερη μας πατρίδα και το έθνος των Ελλήνων, ενίσχυσαν την προσπάθεια μου να αναδείξω την ελληνική μεσογειακή γαστρονομία και τον ελληνικό πολιτισμό γενικότερα στην πατρίδα που μας φιλοξενούσε.
Αξιοπρεπείς κι επιδεκτικοί μαθήσεως, πήραν ότι καλύτερο μπόρεσα να τους δώσω και αγάπησαν τον τομέα της εστίασης. Η αξιέπαινη πορεία τους στη ζωή και οι επιτυχίες τους, με έκαναν να αισθάνομαι υπερήφανος, γιατί μπόρεσα να βοηθήσω, μεταξύ πολλών άλλων, τους δύο αυτούς, έξυπνους και αγαπητούς συμπατριώτες μας, να κτίσουν πάνω στις βάσεις που δημιούργησα στο Παρίσι. Έγιναν έτσι οι άξιοι συνεχιστές του αγώνα μου στην ξενιτιά, εκπέμποντας φως ελληνικό στη φιλόξενη αυτή ξένη πατρίδα ως άξια τέκνα του ελληνισμού, έβαλαν ανεξίτηλη την σφραγίδα τους στον χώρο τηε εστίασης με πολλές βραβεύσεις στο ενεργητικό τους.
Εκ μέρους ολόκληρης της οικογένειας μου θα ήθελα
να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους του Ανδρέα Μαυρομάτη, ευχόμενος στον εκλειπόντα ήρωα αγωνιστή της ζωής και συμπατριώτης μας, αιώνιο Παράδεισο. Τον ευχαριστούμε για το πέρασμα του από τη ζωή μας και για τον σεβασμό και την εκτίμηση στην ύπαρξή μας. Εις μνήμην αιώνιαν≫≫.
