Ένας ακριβώς μήνας απομένει από σήμερα, μέχρι το άνοιγμα της κάλπης στις 24 Μαΐου, για την ανάδειξη της νέας Βουλής, με την οποία θα «πατήσουμε» στην τέταρτη δεκαετία του 2000.
Μίας Βουλής στην οποία σε μία κανονική άλλη χώρα θα έπρεπε να διεκδικούν θέση τα πιο γερά και ικανά πολιτικά και τεχνοκρατικά μυαλά, άτομα με εμπειρίες και εξειδικευμένες γνώσεις στα μεγάλα προβλήματα και προκλήσεις του σήμερα και κυρίως του αύριο. Άνθρωποι που, μέσα από το νομοθετικό τους έργο, θα βάλουν τις βάσεις για το πέρασμα της κοινωνίας μας σε μία άλλη εποχή.
Δυστυχώς όμως εμείς αποδεικνύουμε για μία ακόμα φορά ότι ζούμε στον δικό μας κόσμο και «στραβά αρμενίζουμε».
Έχουμε μετατρέψει τις βουλευτικές εκλογές σε παρωδία και πάμε ολοταχώς να καταστήσουμε τη νέα Βουλή ιλαροτραγικό θίασο.
Τα πλείστα ψηφοδέλτια, που σε λίγες μέρες θα επικυρωθούν και επίσημα και στις 24 Μαΐου θα μας δοθούν στο χέρι για να τα ρίξουμε στην κάλπη, στερούνται της επιβαλλόμενης σοβαρότητας και βαρύτητας. Άτομα στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρως απολίτικα, χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις -ούτε καν στα πλέον βασικά-άτομα που σου δίνουν την εντύπωση ότι δεν έχουν καν συναίσθηση τι είναι Βουλή και τι είναι βουλευτής.
Και δεν μιλάμε μόνο για πολλούς «γραφικούς» και περιθωριακούς που έχουν παρεισφρήσει σε αυτά αλλά και για πολλούς δήθεν «σοβαρούς», οι οποίοι, κραδαίνοντας κάποια πτυχία και επικαλούμενοι και επικαλούμενες επαγγελματικές εμπειρίες και «επιτυχίες», προσφέρονται να «θυσιαστούν» για να μας… σώσουν. Και τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν μόνο στο ψηφοδέλτιο της δήθεν Άμεσης Δημοκρατίας ή άλλων γραφικών συνδυασμών αλλά σε όλα σχεδόν τα ψηφοδέλτια. Σε άλλα λιγότερες, σε άλλα πολύ περισσότερες.
Το έχουμε ξαναπεί αλλά θα το επαναλάβουμε. Ναι μεν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι αναφαίρετο για τον καθέναν, όμως δεν κάνουν όλοι για όλα και δεν αρκεί να θέλει κάποιος να γίνει βουλευτής αλλά πρέπει και να μπορεί και να πληροί κάποιες βασικές προϋποθέσεις.
Όπως διαμορφώνεται η όλη κατάσταση, ο κίνδυνος για μία Βουλή- παιδική χαρά αύριο και κυρίως για μία Βουλή πολιτικά «αγράμματη» και «επικίνδυνη» είναι περισσότερο από ορατός. Και ο κίνδυνος αυτός γίνεται ακόμη μεγαλύτερος, με την άνοδο που φαίνεται ότι θα έχει σε αυτές τις εκλογές και το ακόμα πιο επικίνδυνο «σοβαροφανές» μεν αλλά νεοφασιστικό και ρατσιστικό ΕΛΑΜ.
Η λύση στην όλη καταχνιά που επικρατεί δεν είναι φυσικά η αποχή από τις κάλπες ούτε η ψήφος σε λαϊκιστές και ανεύθυνους.
Αντίθετα, οι υπεύθυνοι πολίτες έχουμε υποχρέωση να συμμετάσχουμε μαζικά σε αυτές και να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε την όλη κατάσταση, δίνοντας την ψήφο μας μόνο σε υποψηφίους που πραγματικά αξίζει να βρίσκονται στη νέα Βουλή. Υπάρχουν -τουλάχιστον σε κάποια ψηφοδέλτια- αξιόλογοι υποψήφιοι και αυτούς οφείλουμε να εμπιστευτούμε και να στηρίξουμε, για να σώσουμε, έστω και τώρα, ό,τι μπορεί να σωθεί. Ο τελευταίος λόγος είναι σε μας. Φτάνει να τον αξιοποιήσουμε!
