Δυο μόλις εικοσιτετράωρα μας χωρίζουν από τις βουλευτικές εκλογές. Με βάση το εκλογικό μας σύστημα, την απλή αναλογική, οι ψηφοφόροι επιλέγουν πρωτίστως κόμμα και, στη συνέχεια, τους υποψηφίους του συγκεκριμένου κόμματος που επιθυμούν να τους εκπροσωπούν στη Βουλή. Πρόκειται, επομένως, για εκλογές κομμάτων, πολιτικών θέσεων και προτάσεων.
Στην κάλπη κρίνονται η αξιοπιστία, η συνέπεια, η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα των πολιτικών δυνάμεων, καθώς και οι θέσεις, οι προτάσεις, οι συμπεριφορές και η συνολική στάση που επιδεικνύουν οι ηγεσίες τους, απέναντι στα μεγάλα οικονομικά, κοινωνικά και θεσμικά ζητήματα που ταλανίζουν την κοινωνία. Πάνω απ’ όλα, όμως, κρίνονται από τη στάση τους απέναντι στο εθνικό μας ζήτημα.
Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, ολοένα και μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αντιμετωπίζει τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα με δυσπιστία, απογοήτευση και απαξίωση. Από τη νήσο των Αγίων μετατραπήκαμε σε νήσο της διαφθοράς, της διαπλοκής, του βολέματος, του ρουσφετιού, της ατιμωρησίας, της μετριότητας, της απατεωνιάς, της αρπαχτής, της συγγενοκρατίας, της κουμπαροκρατίας, των ημετέρων και των πελατειακών σχέσεων....
Η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς έχει κλονιστεί και, παράλληλα, έχει ενισχυθεί η πεποίθηση ότι, για πολλούς, η εξουσία λειτουργεί ως μηχανισμός εξυπηρέτησης συμφερόντων και όχι ως μέσο προσφοράς προς την κοινωνία. Το διαπιστώνουμε, άλλωστε, καθημερινά: η ατιμωρησία έχει καταστεί σχεδόν κανονικότητα, ενώ η μετριότητα επιβραβεύεται.
Η κοινωνία έχει κουραστεί από τα μεγάλα λόγια χωρίς αντίκρισμα, από τις υποσχέσεις που επαναλαμβάνονται προεκλογικά και λησμονούνται την επόμενη ημέρα, καθώς και από την ανακύκλωση των ίδιων προσώπων και νοοτροπιών στην εξουσία. Οι πολίτες έχουν πλέον μπουχτίσει από την υποκρισία υποψήφιων βουλευτών και από τον άκρατο λαϊκισμό που τους χαρακτηρίζει. Παίζουν με τον πόνο και τη δυστυχία του κόσμου, υπόσχονται τα πάντα στους πάντες χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και χωρίς καμία ουσιαστική δέσμευση, επιλέγοντας συνειδητά τον εύκολο δρόμο της δημαγωγίας, με έναν και μοναδικό στόχο: να υφαρπάξουν την ψήφο των πολιτών.
Ωστόσο, οι πολίτες διαθέτουν πλέον την εμπειρία και την ωριμότητα να διακρίνουν ποιοι επιδιώκουν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και ποιοι περιορίζονται σε εύηχα συνθήματα και επικοινωνιακές υπερβολές. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από άλλους επαγγελματίες της εξουσίας ούτε από πολιτικούς που θυμούνται τους πολίτες μόνο κατά την προεκλογική περίοδο. Αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι πολιτικούς με γνώση, επάρκεια, ήθος, πολιτική αξιοπιστία και γνήσια διάθεση προσφοράς προς τον τόπο και την κοινωνία.
Η ώρα των πολιτών
Η ερχόμενη Κυριακή αποτελεί, συνεπώς, μια σημαντική ευκαιρία πολιτικής παρέμβασης. Μια ευκαιρία για τους πολίτες να αποδοκιμάσουν τον λαϊκισμό, τη δημαγωγία, την αλαζονεία και την πολιτική υποκρισία. Να στείλουν το μήνυμα ότι η κοινωνία δεν ανέχεται πλέον τη διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις και τη νοοτροπία του βολέματος.
Όλοι εμείς, οι απλοί πολίτες και ψηφοφόροι, έχουμε μια τεράστια ευκαιρία την ερχόμενη Κυριακή: να γυρίσουμε την πλάτη σε εκείνα τα κόμματα και τους υποψηφίους που πορεύονται και πολιτεύονται με σημαία τον λαϊκισμό, να απορρίψουμε όλους εκείνους που εμφανίζονται ως «Ρομπέν των φτωχών», ενώ μια ζωή ζουν πλουσιοπάροχα, μακριά από τις πραγματικές δυσκολίες και έγνοιες της κοινωνίας, χωρίς να γνωρίζουν τι σημαίνει μεροκάματο, ανασφάλεια και αδικία.
Γιατί πρέπει να ψηφίσω
Για να μας εκπροσωπούν στη Βουλή οι ικανοί, οι ευφυείς, οι τίμιοι, οι άνθρωποι με ήθος, ειλικρίνεια, συνέπεια, σοβαρότητα και εργατικότητα, εκείνοι που αντιλαμβάνονται τη Βουλή ως χώρο προσφοράς και όχι ως μέσο προσωπικής προβολής και εξυπηρέτησης συμφερόντων.
Οι πολίτες έχουν τη δύναμη με την ψήφο τους, να αποδοκιμάσουν τους ανίκανους, τους λαϊκιστές και τους φαφλατάδες. Διότι η ποιότητα της δημοκρατίας σε μια χώρα εξαρτάται, τελικά, και από την ποιότητα των επιλογών των ίδιων των πολιτών της.
Καλή ψήφο!
