Διανύουμε πλέον τις τελευταίες ώρες της προεκλογικής μάχης και τα πράγματα σε μεγάλο βαθμό έχουν διαμορφωθεί. Υπάρχει φυσικά ακόμα ο αστάθμητος παράγοντας των αναποφάσιστων και κυρίως εκείνων οι οποίοι αποφασίζουν την τελευταία στιγμή, ακόμα και αφού εισέλθουν στο εκλογικό τους κέντρο, όμως αυτοί, με το πέρασμα των ημερών γίνονται όλο και λιγότεροι και δεν αναμένεται να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα σε καθοριστικό βαθμό.
Οι πολίτες άκουσαν, ζύγισαν, σύγκριναν και μέτρησαν και θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι έτοιμοι να ασκήσουν την Κυριακή το εκλογικό τους δικαίωμα με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, ψηφίζοντας αυτούς που οι ίδιοι θεωρούν καλύτερους και ικανότερους να τους αντιπροσωπεύουν στην Βουλή.
Κάποιοι εκφράζουν επιφυλάξεις, αν το κριτήριο της ψήφου πολλών θα είναι το ενδεδειγμένο, θεωρώντας - όχι αδίκως - ότι αρκετοί, δεν έχουν πάρει στα σοβαρά αυτή την εκλογική αναμέτρηση και ότι μπροστά στην κάλπη θα λειτουργήσουν, είτε επιπόλαια, είτε με θυμό και θα ψηφίσουν «τυφλά» και χωρίς να βλέπουν μπροστά και τι θα ακολουθήσει.
Έστω όμως και αν κάποιοι λειτουργήσουν με αυτό τον τρόπο, εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων, διατηρεί ακόμη υψηλό αίσθημα ευθύνης και γνωρίζει τη δύναμη και την αξία της ψήφου τους.
Ναι όντως υπάρχει μεγάλος θυμός και μεγάλη απογοήτευση μέσα στην κοινωνία, αλλά η τιμωρητική ψήφος δεν είναι η επιλογή και η σωστή διέξοδος. Η ψήφος είναι το «όπλο» του πολίτη για να διορθώσει εκείνα που τον ενοχλούν, τον πλήγωσαν και τον εξόργισαν. Για να προσπαθήσει να φτιάξει τα κακώς έχοντα, να διεκδικήσει εκείνα που δικαιούται, να κάνει τη ζωή και καθημερινότητα του καλύτερη.
Έστω και αν η δημοκρατία μας είναι προεδρική και όχι κοινοβουλευτική, η Βουλή αποτελεί τη «φωνή» και το «όπλο» του πολίτη. Μπορεί να μην ασκεί εκτελεστική εξουσία, αλλά έχει τη δύναμη να νομοθετεί και κυρίως να ελέγχει.
Γι΄ αυτό η νέα Βουλή που θα προκύψει από τις κάλπες της Κυριακής, πρέπει να είναι μία Βουλή σοβαρή, λειτουργική και αποτελεσματική. Μία Βουλή που να μπορεί να συνθέτει και να παράγει έργο και όχι να πελαγοδρομεί.
Δεν θα υποδείξουμε εμείς σε κανένα τι πρέπει να ψηφίσει.
Υπάρχουν μπροστά στον πολίτη πολλές επιλογές. Και καλές, και ικανές και ελπιδοφόρες. Υπάρχουν φυσικά -και σε αυτό δεν δικαιούμαστε να κλείνουμε τα μάτια – και κακές, ασόβαρες αλλά και επικίνδυνες, και για τον πολίτη και για τη δημοκρατία, επιλογές.
Ο ίδιος ο πολίτης είναι που θα αποφασίσει ποιες οφείλει να εμπιστευτεί, αναλαμβάνοντας έτσι με την ψήφο του και την δική του προσωπική ευθύνη, για το δικό του αύριο, αλλά και το αύριο του τόπου.
