Αν γινόταν μια δολοφονία στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Αν κάποιος από την Τουρκία σκότωνε έναν Τουρκοκύπριο. Θα έκανε αμέσως δήλωση πάνω σε αυτό το θέμα ο Τουφάν Έρχιουρμαν; Όμως, είναι διαφορετικά τα πράγματα αν αυτό το γεγονός συμβεί στον νότο. Όταν το μέρος είναι η Αγία Νάπα και όχι η Κερύνεια, αλλάζει το χρώμα της υπόθεσης. Μόλις ήρθε η είδηση ότι ένας Τουρκοκύπριος χτυπήθηκε άγρια, διακομίστηκε στο νοσοκομείο και εισήχθη στην εντατική, έσκασε αμέσως τη δήλωσή του. Ευτυχώς που δεν είπε «το έκαναν Ελληνοκύπριοι». Πάρα πολλοί έβγαλαν αυτό το προκατειλημμένο συμπέρασμα. Και ήταν έτοιμη η χορωδία των φωνασκιών. Και σίγουρα ο Τουφάν ενεπλάκη στο γεγονός για να μην λεχθεί ότι «σιώπησε». Ιδού, προέκυψε πως ήταν ξένοι εκείνοι που τον χτύπησαν. Τι θα γινόταν αν ήταν μερικοί φανατικοί Ελληνοκύπριοι; Τι θα κάνατε; Θα κηρύσσατε τον πόλεμο στους Ελληνοκύπριους; Θα μαζευόμασταν στα φυλάκια όπως πριν το 1963 στον Ταχτακαλά και θα ρίχναμε βροχή τους πυροβολισμούς προς την άλλη πλευρά; Ή μήπως θα σκηνοθετούνταν παιχνίδια με το σκεπτικό οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντας αντί οδόντος για να πάρουμε εκδίκηση για τον Αχμέτ Ταν; Πέρασαν εκείνες οι μέρες. Μια αθώα ζωή σε αντάλλαγμα για μια αθώα ζωή; Έτσι φάγατε τη ζωή μας. Ήταν το 1958. Οι Ελληνοκύπριοι σκότωσαν πέντε Τουρκοκύπριους, στήνοντας ενέδρα στον δρόμο σε ένα λεωφορείο το οποίο ερχόταν από το χωριό Σίντα. Άρα ο λογαριασμός έπρεπε να ήταν πέντε για πέντε. Θερίσατε με ριπές το καφενείο στην Ομορφίτα. Πέντε νεκροί! Έγιναν πέντε για τους πέντε! Έτσι έφυγαν από τον κόσμο δέκα αθώοι άνθρωποι. Αίμα για το αίμα. Ζωή για τη ζωή. Οι αναμνήσεις μας είναι γεμάτες πόνο.
Πέρασαν εκείνες οι μέρες. Τα όπλα θάβονται κάτω από τη γη πλέον. Ακόμα υπάρχουν πολλοί φανατικοί. Ζουν ανάμεσά μας κάποιοι που καίγονται από επιθυμία να κάνουν και πάλι τον τόπο άνω κάτω. Είναι πολλοί οι φανατικοί, όμως προς το παρόν δεν υπάρχει πίσω τους μια μεγάλη δύναμη όπως παλιά. Αν βρουν εκείνη τη δύναμη, είμαι βέβαιος πως πάλι δεν θα καθίσουν άπραχτοι. Αυτά τα μέρη δεν είναι ασφαλή. Είναι ανοικτά για πολύ περισσότερες προβοκάτσιες και προκλήσεις σε σύγκριση με το παρελθόν. Αν θελήσουν να κάνουν πάλι τις δύο κοινότητες να πιάσουν τα μαχαίρια και να ματώσουν, το κάνουν πολύ εύκολα. Όμως, ως γνωστόν, ικανοποιήθηκαν μοιράζοντάς μας. Γιατί να διασαλεύσουν αυτή την ηρεμία που διαφυλάσσουν εδώ και 52 χρόνια;
Κόπηκε απότομα ο σαματάς που ετοιμαζόσασταν να κάνετε μετά το συμβάν στην Αγία Νάπα, κύριοι. Δεν ξυλοκοπήθηκε επειδή ήταν Τουρκοκύπριος. Εκείνοι που τον ξυλοκόπησαν δεν τον γνώριζαν καν. Η Αγία Νάπα είναι όπως την ξέρετε. Ένα από τα πιο τουριστικά μέρη του νησιού, όμως μοιάζει με εγκληματική φωλιά. Αγαπούν πολύ τέτοια μέρη οι καβγατζήδες τύποι, οι αλήτες. Μήπως δεν είναι έτσι και η Κερύνεια; Ή η εντός των τειχών Λευκωσία; Κοιτάξτε τι λέει ένας φίλος μας: «Όταν περπατώ βράδυ στην εντός των τειχών περιοχή, φοβάμαι πιο πολύ από όταν περπατώ στην Αγία Νάπα»! Συμβαίνουν κάθε μέρα και στον βορρά τέτοια πράγματα. Και στις ειδήσεις που μεταδίδονται μετά από έναν ξυλοδαρμό ή μια δολοφονία δεν αποκαλύπτεται η εθνικότητα και ο τόπος καταγωγής κανενός. Ποτέ δεν λέγεται ότι μια ομάδα Τουρκοκυπρίων ξυλοκόπησε κάποιον από την Τουρκία. Ή ότι κάποιος από την Τουρκία μαχαίρωσε έναν Τουρκοκύπριο. Ποτέ δεν λέγεται. Όμως, αν το συμβάν γίνει στον νότο, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο πρωτοσέλιδος τίτλος είναι έτοιμος: «Ένας Τουρκοκύπριος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στον νότο». Τι είναι το πρώτο πράγμα που περνάει από το μυαλό; Οι Ελληνοκύπριοι! Όμως, κάνατε λάθος αυτή τη φορά, κύριοι. Δεν ήταν καν Κύπριοι εκείνοι που τον ξυλοκόπησαν.
Μήπως δεν είστε εσείς που παραπονιέστε ότι πλέον δεν μπορείτε να κοιμηθείτε τα βράδια του καλοκαιριού με ανοικτές πόρτες και παράθυρα όπως παλιά; Παλιά είχατε κάμερες στο σπίτι σας; Τώρα υπάρχουν κάμερες σε κάθε σπίτι. Κάποτε ο Ραούφ Ντενκτάς, λέγοντας «να πάρουν όλοι στα σπίτια τους ένα Ντόπερμαν», ανακοίνωσε ότι δεν θα μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με τους εγκληματίες και ότι χρειάζονταν οπωσδήποτε σκυλιά. Πέρασαν 14 χρόνια από τον θάνατο του Ντενκτάς. Είχαμε μια φυλακή και έγιναν δύο. Πηγαίνετε να δείτε. Υπάρχουν περίπου εννιακόσια άτομα στη φυλακή. Οι Τουρκοκύπριοι δεν ξεπερνούν τους πενήντα.
Λυπηθήκατε πολύ, κύριοι, που δεν ήταν Ελληνοκύπριοι οι επιτιθέμενοι; Μην ανησυχείτε. Ούτε εμείς χαρήκαμε πολύ. Μας αρκεί η θλίψη για την άθλια κατάσταση του βορρά!
