Η Λεμεσός έχει σήμερα τα περισσότερα προβλήματα από κάθε άλλη πόλη της Κύπρου, προβλήματα τέτοιου μεγέθους και τέτοιου βαθμού που έχουν αλλάξει τη φυσιογνωμία της και ταυτόχρονα έχουν ξεκινήσει να διώχνουν χιλιάδες ντόπιους από την πόλη. Το κόστος ζωής, ειδικά το στεγαστικό, σε συνδυασμό με την ανυπόφορη κατάσταση με το κυκλοφοριακό τείνουν να καταστήσουν τη Λεμεσό αφιλόξενη για τους Λεμεσιανούς. Δεν είναι υπερβολή, όσοι ξέρουν τη Λεμεσό και όσοι γνωρίζουν Λεμεσιανούς, σίγουρα έχουν υπόψη τους κόσμο που έφυγε -χωρίς να το θέλει- από την πόλη του, για οικονομικούς λόγους. Και τι κάνει η κυβέρνηση γι' αυτό; Όχι απλά δεν κάνει τίποτα, αλλά είναι τόσο προκλητικά αδιάφορη που δείχνει να «εκδικείται» την πόλη με κάθε ευκαιρία.
Τι άλλο μπορεί να είναι δηλαδή η απόφαση για να δοθεί άδεια κατά παρέκκλιση για νέο mall στη Λεμεσό; Μία άδεια εκτός από κάθε λογική, καταστρατηγώντας κάθε πολεοδομική αρχή αλλά και με πλήρη κατάχρηση του δικαιώματος της παρέκκλισης. Έκαναν δημόσιες διαβουλεύσεις (τυπικές, καθημερινή μέρα σε εργάσιμη ώρα το πρωί) και ενώ άκουσαν τις αντιδράσεις συνέχισαν κανονικά. Ζήτησαν τις απόψεις της τοπικής Αρχής, πήραν αρνητικές απαντήσεις και προχώρησαν λες και δεν συμβαίνει τίποτα. Είναι για να απορείς πόσο γραμμένους μας έχουν και γιατί μας ρωτούν. Αλήθεια, σε εκείνο το Υπουργικό Συμβούλιο, αν για όλα τα άλλα τους έχουν όλους γραμμένους, οι ίδιοι οι υπουργοί από τη Λεμεσό δεν ζουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης; Έχουν δοκιμάσει να περάσουν από τη Λινόπετρα σε ώρες αιχμής; Την τελευταία φορά που κοίταξα, έχουν ακόμα οχήματα οι υπουργοί, δεν πήραν ελικόπτερα.
Και επειδή έχουμε επικεντρωθεί στο κυκλοφοριακό. Αλήθεια, υπάρχει κάποιος που νοιάζεται για την κοινωνική συνοχή της πόλης; Υπάρχει κάποιος που να αναλάβει από τώρα την ευθύνη αν κλείσουν άλλες εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε όλη την πόλη;
Ένα άλλο θέμα, που είναι και ουσίας στη προκειμένη, είναι οι πολεοδομικές ζώνες. Φανταστείτε να αγοράζατε ένα τεμάχιο γης κάπου σε μία πόλη για 10.000 ευρώ και να μπορούσατε να κτίσετε μέσα τρεις ορόφους. Μετά, επειδή είστε μεγάλος και τρανός… θα ετοιμάζατε σχέδια και ανάπτυξη για 8 ορόφους και περισσότερη δόμηση. Βγάζει λογική; Όχι, ούτε θα παίρνατε άδεια, αλλά ακριβώς αυτό γίνεται στην άδεια κατά παρέκκλιση για το mall. Το Υπουργικό λειτουργεί ως ad hoc πολεοδομική Αρχή που κόβει και ράβει χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα πολεοδομικά δεδομένα. Στο κάτω-κάτω, γιατί δεν φρόντισαν να αναθεωρήσουν όλο το τοπικό σχέδιο μιας περιοχής για να δικαιούνται όλοι οι ιδιοκτήτες γης να κάνει ο καθένας την ανάπτυξη που επιθυμεί με τα νέα πολεοδομικά δεδομένα; Αυτός που πούλησε τη γη στους επενδυτές του mall, αν ήξερε ότι θα γίνει mall θα την πουλούσε με τα ίδια χρήματα, ποιος εξαπάτησε ποιον, με τη βούλα του Υπουργικού;
Το χειρότερο από όλα, είναι το ζήτημα «αντισταθμίσματα». Είναι εδώ που οι κάθε λογής τρανοί επιχειρηματίες, εξαγοράζουν το κράτος ή καλύτερα… εξαγοράζουν την αδιαφορία του κράτους προς όφελός τους. Αντί λοιπόν να ντρέπεται η κυβέρνηση (και αυτή και όλες) που το κυκλοφοριακό στην περιοχή είναι ανυπόφορο γιατί δεν προχώρησαν διάφορα έργα, παραδέχονται ότι είναι ανεπαρκείς και βάζουν τους ιδιώτες να τα πληρώσουν. Στη προκειμένη, με 10 περίπου εκατομμύρια θα τη βγάλουν καθαρή, θα πάρουν άδεια… και θα μας τη λένε και από πάνω ότι μας έφτιαξαν τους δρόμους. Δρόμους που έπρεπε να γίνουν πριν 15 χρόνια, που το κράτος αδιαφόρησε και αμέλησε να φτιάξει, ή πλατείες που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ, ή μουσεία που δεν ασχολήθηκε ή κυκλικούς κόμβους που δεν θα χρειαζόμασταν ποτέ.
Σημειώστε κιόλας ότι σε όλο τον κόσμο, ειδικά στη «μάνα των malls» στην Αμερική, κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Εμείς τα βάλαμε μέσα στον αστικό ιστό και ψάχνουμε να τετραγωνίσουμε τον κύκλο. Μετά θα απορούμε γιατί «νέκρωσε» ο Χ και Ψ δρόμος και θα φταίει το ΣΒΑΚ.
Με τη κατάσταση που επικρατεί στη Λεμεσό βλέπω τους δημάρχους να ψάχνουν επιχειρηματίες να κάνουν τον βόρειο παρακαμπτήριο. Επιχειρηματίες να λειτουργήσουν κανένα λεωφορείο και μεγάλες επενδύσεις που ενδιαφέρονται να κάνουν κανένα ποδηλατόδρομο της προκοπής. Επιτέλους η κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της έναντι της πόλης που προσφέρει τα περισσότερα στην οικονομία, σε βάρος πλέον των πολιτών της. Η Λεμεσός έχει ανάγκη από έργα που να προλάβουν να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί, το να διοικούν την πόλη εξ αποστάσεως και να αποφασίζουν από τα γραφεία στη Λευκωσία πώς θα ζήσουμε στη Λεμεσό πρέπει να τελειώσει.
ΥΓ: Η εικόνα είναι από το μέλλον, με τη βοήθεια του ΑΙ και τη στάμπα του Υπουργικού.
