Του Μαρίνου Σιζόπουλου*
Η επέτειος του προδοτικού πραξικοπήματος, η τουρκική εισβολή και η κατοχή του 37% της κυπριακής επικράτειας, παρά την παρέλευση 52 χρόνων από τη διάπραξή τους, επιβάλλει στο πλαίσιο της ιστορικής αυτογνωσίας την αποκατάσταση με κάθε αντικειμενικότητα της αλήθειας και την αποδόμηση της παραποίησης των γεγονότων που κάποιοι σκόπιμα ή/όχι επιχειρούν μέσα από δημόσιες δηλώσεις, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, αναρτήσεις σε ΜΚΔ, ομιλίες κ.ά.
Οι κυριότερες στρεβλώσεις που χρήζουν αντικειμενικής διόρθωσης είναι:
1. Η απαλλαγή του Γρίβα από την προδοσία του Ιουλίου του 1974 με το επιχείρημα ότι απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1974. Το επιχείρημα είναι αίολο δεδομένου ότι:
- Ο Γρίβας ήρθε παράνομα στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 1971 σε συνεργασία με τη χούντα με στόχο την πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου και την ανάληψη της εξουσίας. Αυτό επιβεβαιώνεται από έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών της χούντας τον Νοέμβριο του 1971, αλλά και από αλληλογραφία που είχε με τον δικτάτορα Ιωαννίδη.
- Εκπόνησε τρία (3) σχέδια πραξικοπηματικής ανατροπής του Μακαρίου. Το «Σφενδόνη» τον Δεκέμβριο του 1971, το «Απόλλων» τον Μάρτιο του 1972 και το «Νίκη» τον Ιούλιο του 1973.
- Στην ουσία προκάλεσε μια έκρυθμη εσωτερική κατάσταση ώστε να δικαιολογείται η πραγματοποίηση του πραξικοπήματος.
2. Ότι η ΕΟΚΑ Β' δεν γνώριζε για το πραξικόπημα και ήταν απόφαση και επιλογή της χούντας του δικτάτορα Ιωαννίδη. Το επιχείρημα καταρρίπτεται από το χειρόγραφο σημείωμα του ηγετικού στελέχους της ΕΟΚΑ Β' Λευτέρη Παπαδόπουλου προς τον Κροίσο Χριστοδουλίδη στις 9 Ιουλίου 1974, με το οποίο του ζήτησε να αποσύρει την παραίτησή του από την αρχηγία της οργάνωσης γιατί στις 15 Ιουλίου θα υπάρχουν εξελίξεις. Το σημείωμα συντάχθηκε μετά από ενημέρωση που είχε από ηγετικό στέλεχος της χούντας στη Λευκωσία με το ψευδώνυμο «Παρμενίων».
3. Ότι η Τουρκία αποφάσισε να πραγματοποιήσει την εισβολή μετά τη 15η Ιουλίου. Η άποψη αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα:
- Είναι αδύνατον να προετοιμαστεί μια στρατιωτική επιχείρηση αυτής της έκτασης σε διάστημα 4 ημερών.
- Η προετοιμασία των τουρκικών στρατευμάτων για την πραγματοποίηση της εισβολής άρχισε από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Εισήλθε στην τελική της φάση στα τέλη Απριλίου 1974, αφού προηγήθηκε η λήψη της τελικής απόφασης της χούντας για την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 1974. Αυτό επιβεβαιώνεται από την κατάθεση που έδωσε στην επιτροπή για τον Φάκελο της Κύπρου ο επικεφαλής του κλιμακίου της ελληνικής ΚΥΠ το 1974 στην Κερύνεια, υπολοχαγός Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης, καθώς και από Άκρως Απόρρητον (ΕΧ) έγγραφο του 2ου Ε.Γ. της διοίκησης του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
- Αναφορικά με τη μορφή της στρατιωτικής επιχείρησης της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου για πρώτη φορά ενημερώθηκε με κάθε λεπτομέρεια το ΓΕΕΦ τον Φεβρουάριο του 1973, από τον τότε στρατιωτικό ακόλουθο της Βρετανικής Ύπατης Αρμοστείας στη Λευκωσία, συνταγματάρχη Στόκερ. Υπάρχει σχετικό έγγραφο του ΓΕΕΦ που επιβεβαιώνει το γεγονός.
4. Ότι η τουρκική εισβολή ήταν αποτέλεσμα της ομιλίας του Αρχ. Μακαρίου στο ΣΑ του ΟΗΕ. Η άποψη αυτή είναι ανυπόστατη δεδομένου ότι, όπως ήδη αναφέρθηκε, η προετοιμασία των τουρκικών στρατευμάτων άρχισε στα τέλη Απριλίου 1974. Ο τουρκικός αποβατικός στόλος ολοκλήρωσε τον απόπλουν από το λιμάνι της Μερσίνας με κατεύθυνση την Κύπρο στις 2.30 μ.μ. της 19ης Ιουλίου. Η ομιλία του Αρχιεπισκόπου έγινε στις 10.30 το βράδυ της 19ης Ιουλίου, δηλ. οκτώ (8) ώρες αργότερα.
5. Τέλος, η μη υλοποίηση του σχεδίου Άμυνας της Κύπρου τα πρώτα 24ωρα από την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής δεν ήταν αποτέλεσμα της αποδιοργάνωσης των μονάδων της ΕΦ λόγω του πραξικοπήματος, αλλά της συγκατάθεσης της χούντας να καταλάβει η Τουρκία τμήμα του κυπριακού εδάφους για να αποκτήσει έξοδο προς τη θάλασσα η τ/κ κοινότητα. Καταγράφεται στα πρακτικά της συνάντησης της χούντας με τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Σίσκο το πρωί της 19ης Ιουλίου 1974.
*Τ. προέδρου της ΕΔΕΚ και της κοινοβουλευτικής επιτροπής για τον Φάκελο της Κύπρου
