Η συζήτηση για την αναγραφή των ονομάτων των γονέων στις ταυτότητες των παιδιών δεν είναι απλώς μία διαφωνία ανάμεσα στην παράδοση και στον εκσυγχρονισμό. Αγγίζει ένα πιο ουσιαστικό ζήτημα. Ποιον πρέπει να προστατεύει πρωτίστως ένα επίσημο έγγραφο, την εικόνα της οικογένειας ή το ίδιο το παιδί;
Η οικογένεια αποτελεί βασικό θεσμό της κοινωνίας και η αναγνώριση του ρόλου των γονέων έχει σημασία, ωστόσο, η στήριξη της οικογένειας δεν εξαρτάται από μία αναγραφή σε δελτίο ταυτότητας. Ενισχύεται μέσα από κοινωνικές πολιτικές, στήριξη των γονέων, προστασία των παιδιών και ίση μεταχείριση όλων, ανεξαρτήτως της οικογενειακής τους κατάστασης. Η παράδοση έχει αξία όταν ενώνει και προσφέρει ασφάλεια, όχι όταν μετατρέπεται σε διοικητική πρακτική που εκθέτει χωρίς λόγο ευαίσθητες προσωπικές πληροφορίες.
Η αναγραφή του ονόματος του πατέρα και της μητέρας μπορεί να φαίνεται αθώα ή ακόμη και αυτονόητη για την πλειονότητα. Δεν είναι, όμως, το ίδιο ουδέτερη για ένα παιδί αγνώστου πατρός, για ένα παιδί που μεγαλώνει σε μονογονεϊκή οικογένεια, που έχει χάσει έναν γονέα ή του οποίου η οικογενειακή ιστορία είναι σύνθετη και επώδυνη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μία πληροφορία που δεν είναι αναγκαία για την καθημερινή ταυτοποίηση μπορεί να προκαλέσει αμηχανία, ανεπιθύμητες ερωτήσεις ή στιγματισμό.
Όσοι υποστηρίζουν την αναγραφή μπορεί να θεωρούν ότι αυτή επιβεβαιώνει τη συγγένεια ή διευκολύνει πρακτικές διαδικασίες. Όμως η συγγένεια δεν μπορεί να αποδεικνύεται με ένα στοιχείο πάνω στην ταυτότητα, ιδίως όταν υπάρχουν υιοθεσίες, επιμέλειες, δικαστικές αποφάσεις ή άλλες οικογενειακές συνθήκες. Για τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν πιστοποιητικά γέννησης, ληξιαρχικά αρχεία και επίσημες βάσεις δεδομένων.
Τα στοιχεία των γονέων υπάρχουν ήδη στα ληξιαρχικά αρχεία και είναι διαθέσιμα στις αρμόδιες Αρχές όταν συντρέχει νόμιμος λόγος. Συνεπώς, η αναγραφή τους στην ταυτότητα δεν προσφέρει ασφάλεια ούτε ενισχύει την αξιοπιστία του εγγράφου. Αντίθετα, διευρύνει την έκθεση προσωπικών δεδομένων χωρίς σαφή ανάγκη.
Το κριτήριο πρέπει να είναι απλό: ό,τι αναγράφεται σε ένα επίσημο έγγραφο οφείλει να είναι απολύτως απαραίτητο. Η ταυτότητα πρέπει να ταυτοποιεί το παιδί, όχι να περιγράφει την οικογενειακή του κατάσταση. Μια σύγχρονη Πολιτεία δεν υποβαθμίζει την οικογένεια όταν αποφεύγει αυτή την αναγραφή. Δείχνει ότι σέβεται κάθε μορφή οικογένειας και, κυρίως, ότι το βέλτιστο συμφέρον και η αξιοπρέπεια του παιδιού προηγούνται των συμβολισμών.
