Ο Τουφάν Έρχιουρμαν λέει «δεν κάθομαι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς να διασφαλιστεί η πολιτική ισότητα». Όχι στο «τραπέζι των συνομιλιών». Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων! Από κανενός το μυαλό δεν είχε περάσει μέχρι σήμερα να διαχωρίσει τις συνομιλίες και τις διαπραγματεύσεις. Ο Τουφάν το εφηύρε και αυτό. Μήπως δεν είναι το ίδιο και τα δύο; Συνομιλεί αλλά δεν διαπραγματεύεται, λέει! Δηλαδή, πηγαίνει και βλέπει τον Χριστοδουλίδη, τον ρωτάει τι κάνει, πίνει καφέ μαζί του, συζητά τα οδοφράγματα, αναφέρεται στον κανονισμό της Πράσινης Γραμμής, ρωτάει για την κατάσταση των νέων που περιμένουν υπηκοότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.λπ. Έτσι; Όμως, δεν συζητά πώς θα λύσουμε το Κυπριακό. Δεν εισέρχεται στο θέμα της συνολικής λύσης χωρίς να γίνει αποδεχτή η πολιτική μας ισότητα! Και το αποκαλεί «συνομιλίες» αυτό. Δεν το αποκαλεί «διαπραγμάτευση»! Ο Ερσίν Τατάρ είχε ανατρέψει το τραπέζι μιλώντας για «δύο κράτη» και τώρα ο Τουφάν ανατρέπει το τραπέζι μιλώντας για «πολιτική ισότητα».
Όταν υπήρξε αντίδραση στην κοινότητα για τη φράση «δεν κάθομαι στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης», προέβη σε δήλωση λέγοντας ότι ένιωσε την ανάγκη να προβεί σε δήλωση. «Τα είπα και πριν τις εκλογές αυτά», είπε. Δηλαδή, έκανε ό,τι υποσχέθηκε στον λαό. Δηλαδή δεν υπάρχει εξαπάτηση και προδοσία! Όσο διαβάζω τις δηλώσεις του σκέφτομαι «γιατί αναμείχθηκε με την πολιτική αυτός ο άνθρωπος και δεν έμεινε στη δουλειά του στο πανεπιστήμιο;». Αυτό το πεδίο δεν κάνει για αυτόν. Αυτό το πεδίο ελέγχεται με τηλεχειριστήριο. Ο έλεγχος είναι στα χέρια της Τουρκίας. Αν έμενε στο πανεπιστήμιο θα είχε τουλάχιστον δική του βούληση. Έγραψα και εγώ ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση του Τουφάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μοιράζομαι μαζί σας πιο κάτω αυτό το σχόλιο:
1) Δεν έχουν απολύτως καμία άποψη όσοι λένε «σας εμπιστευόμαστε πλήρως, κύριε "πρόεδρε"» στα σχόλια στην ανάρτηση που έκανε ο Τουφάν Έρχιουρμαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση, υπάρχει μόνο θαυμασμός και αυτή η τύφλωση δεν θα οδηγήσει πουθενά την κοινωνία.
2) Η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν πρόβαλε καμία προϋπόθεση για να καθίσει στο τραπέζι, προβάλλει η τουρκική πλευρά.
3) Οι συμφωνίες του 1960 πολιτικώς συστάθηκαν πάνω στην πολιτική ισότητα, αν τώρα δημιουργεί ξανά συζήτηση αυτό και προβάλλεται ως προϋπόθεση δείχνει ότι η τουρκική πλευρά ενεργεί με τη νοοτροπία του κατακτητή. Η τουρκική πλευρά απαιτεί πολύ περισσότερα από τα δικαιώματα του 1960, επειδή θεωρεί τον εαυτό της τον νικητή του 1974.
4) Οι συνθήκες μετά το 1974 δεν είναι οι συνθήκες του 1960. Το νησί μοιράστηκε, στον βορρά ιδρύθηκε χωριστό κράτος, η Τουρκία ενεργεί ως εγγυήτρια μόνο του βορρά, όχι ολόκληρου του νησιού. Ο δημογραφικός χαρακτήρας στον βορρά άλλαξε σοβαρά, ο πληθυσμός που μεταφέρθηκε τριπλασίασε, τετραπλασίασε τους Τουρκοκυπρίους. Λόγω όλων αυτών των αλλαγών, πρέπει να συζητηθεί ξανά στο τραπέζι η πολιτική ισότητα.
5) Η ελληνοκυπριακή πλευρά ποτέ δεν είπε «δεν αποδέχομαι την πολιτική ισότητα», λέει «να συζητήσουμε», διότι έχει και εκείνη κάποιες απαιτήσεις ως αντάλλαγμα σε αυτό. Αυτό το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μόνο με αμοιβαίες παραχωρήσεις.
6) Δεν άλλαξε η πολιτική της Τουρκίας για την Κύπρο. Ακόμα έχει την αντίληψη ότι η μη λύση είναι λύση. Έβαλε τον Τατάρ να λέει «δύο κράτη» και τώρα τινάζει στον αέρα το τραπέζι και φράσσει τον δρόμο των διαπραγματεύσεων βάζοντας τον Τουφάν να λέει «πολιτική ισότητα».
7) Ουσιαστικά, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και ακόμα και η ΕΕ είναι ικανοποιημένες από αυτό το στάτους κβο που συνεχίζεται εδώ και 52 χρόνια και δεν θέλουν να το αλλάξουν. Αν ήθελαν θα το έκαναν πολύ εύκολα. Μέσα σε 52 χρόνια άλλαξαν πολλά πράγματα στον κόσμο, όμως δεν άλλαξε απολύτως τίποτα στην Κύπρο. Διότι οι μεγάλες δυνάμεις που κυριαρχούν στο νησί ακόμα δεν μπόρεσαν να βρουν κάτι πιο επικερδές για τα συμφέροντά τους από το υφιστάμενο στάτους κβο και δεν ένιωσαν την ανάγκη να το αλλάξουν.
8) Το να προβάλλεις προϋποθέσεις και να επιμένεις στην άνευ όρων αποδοχή τους σημαίνει ότι αποφεύγεις το τραπέζι και αυτό γίνεται με τη βούληση της Άγκυρας. Όμως, αν κοιτάξει κανείς τις πρόσφατες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και σκεφτεί την πολιτική του Τραμπ πως «μόνη δύναμη είναι η Αμερική», η κατάσταση μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Η αλλαγή στάσης της Τουρκίας εξαρτάται από ένα νόημα του Τραμπ με το δάχτυλο. Επειδή ακόμα δεν τέλειωσαν τα πράγματα στη Μέση Ανατολή, προς το παρόν δεν αγγίζει τον Ερντογάν, τον οποίον κρατάει στο χέρι. Ακόμα δεν πέρασε η περίοδος χρήσης του.
9) Πρέπει να κρατάει καλά το κέφι όσων λέει «κύριε "πρόεδρε", σάς εμπιστευόμαστε πλήρως» και σίγουρα δεν έχουν και πολλή έγνοια για λύση.
10) Αν πάνε έτσι τα πράγματα, δεν θα σημειωθεί απολύτως καμία πρόοδος εδώ. Όπως πέρασαν πέντε χρόνια άδικα με τον Τατάρ, θα περάσουν άδικα και πέντε χρόνια με τον Τουφάν…
