Η τελευταία συνάντηση των δύο ηγετών, υπό την παρουσία της προσωπικής απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ Μαρία Άνχελα Ολγκίν, δεν επέφερε κανένα αποτέλεσμα σε επίπεδο Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Στην ουσία η κ. Ολγκίν βγήκε από τη συνάντηση με άδεια χέρια και απογοητευμένη από το κυπριακό γινάτι. Η αξιωματούχος του ΟΗΕ και οι πολίτες στις δύο κοινότητες έχουν μεγάλη ανάγκη μια αισιόδοξη νότα. Έστω την ανακοίνωση ενός Μέτρου Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης ώστε να διαφανεί κάποιας μορφής θετική κινητικότητα που θα δημιουργεί προοπτικές στο Κυπριακό. Εξάλλου ποιος πιστεύει ότι είναι εφικτή η λύση του Κυπριακού όταν οι δύο ηγέτες δεν μπορούν να συμφωνήσουν στο άνοιγμα ενός οδοφράγματος;
Η αρχή της αμοιβαιότητας στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται σε όλα τα επίπεδα αποτελεί ένα καλό μηχανισμό παρακίνησης όλων των πλευρών που συνομιλούν για επίλυση ενός προβλήματος. Το Κυπριακό και όλες οι πτυχές αυτού του προβλήματος κινούνται στη βάση αυτής της αρχής. Δηλαδή αμοιβαίες παραχωρήσεις. «Θα σου δώσω αυτό υπό την προϋπόθεση ότι θα μου δώσεις εκείνο». Η αρχή της αμοιβαιότητας διασφαλίζει την ισότητα των διαπραγματευόμενων πλευρών στο τραπέζι του διαλόγου ώστε να μην μπορεί ο ισχυρότερος να επιβάλει τις θέσεις του. Είναι μια σημαντική αρχή που πρέπει να διαφυλαχθεί διότι προφυλάσσει και τον αδύνατο.
Ωστόσο, η δογματική προσκόλληση σε αυτή την αρχή μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να δημιουργήσει αδιέξοδο. Υπάρχουν στιγμές που αντιλαμβάνεσαι ότι εάν την παρακάμψεις ίσως να ανοίξεις τον δρόμο για μεγαλύτερα και πιο σημαντικά πάρε-δώσε. Για παράδειγμα, η διάνοιξη του οδοφράγματος της Μιας Μηλιάς θα έχει όφελος για τους πολίτες και των δύο κοινοτήτων, ασχέτως εάν αποτελεί αίτημα της τ/κ πλευράς. Η διακίνηση στα οδοφράγματα δεν γίνεται μόνο από τη μια πλευρά. Δεν υπάρχουν δικά μας και δικά τους οδοφράγματα. Αυτή η λογική ισχύει μόνο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Είναι η λογική της αμοιβαιότητας. Οι πολίτες δεν διαχωρίζουν τα οδοφράγματα σε ελληνοκυπριακά και τουρκοκυπριακά.
Αφού λοιπόν η διάνοιξη του οδοφράγματος της Μιας Μηλιάς θα έχει αμοιβαίο όφελος και θα δημιουργήσει ορισμένες προοπτικές για επανέναρξη των συνομιλιών τότε γιατί πρέπει να προσκολληθούμε με μη παραγωγικό τρόπο σε μια αρχή; Ίσως να είναι πιο έξυπνο να την παρακάμψουμε αυτή τη φορά διότι ο δεδηλωμένος στόχος της ε/κ πλευράς είναι η συζήτηση ουσίας και άρα η σύγκληση της άτυπης πενταμερούς διάσκεψης το συντομότερο δυνατό. Συνεπώς, η επίσημη ελληνοκυπριακή πλευρά θα μπορούσε να δώσει ένα δώρο στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Ένα δώρο που θα δημιουργεί κάποιες υποχρεώσεις για την τουρκοκυπριακή πλευρά. Η γενναιοδωρία πάντοτε αναγνωρίζεται και οι συναντήσεις των ηγετών πραγματοποιούνται υπό την εποπτεία του ΟΗΕ. Αυτό το δώρο θα δημιουργήσει πίεση προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Είναι κάτι που θα το επισημαίνει κάθε φορά η κ. Ολγκίν και θα ενισχύει τη δική της προσπάθεια για επανέναρξη του διαλόγου.
Το «δώρο» έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διασφάλιση της ειρήνης και τη σύναψη κοινωνικών δεσμών στις πρωτόγονες κοινότητες ανθρώπων. Το δώρο αποτελούσε έναν κοινωνικό μηχανισμό παράκαμψης της καχυποψίας και υπέρβασης του εχθρικού κλίματος. Θεμελίωνε την ειρήνη μεταξύ δύο εχθρών και άνοιγε τον δρόμο της συνεργασίας και της συμμαχίας.
