Δεν το λες και έκπληξη που πατέρας βρέθηκε υπό κράτηση μετά από επίθεση σε προπονητή σε αγώνα Κ12. Αντέδρασε, είπε, σε λεκτική βία προς τον ανήλικο γιο του, οι ισχυρισμοί διερευνώνται, η Αστυνομία λαμβάνει καταθέσεις και αναμένεται και η οπτικογραφημένη κατάθεση του παιδιού. Μάλλον καθρέφτης είναι, της γενικότερης κατάστασης που επικρατεί στις πολυάριθμες ακαδημίες ποδοσφαίρου για παιδιά που κατά τα άλλα υπόσχονται διασκέδαση και ομαδικότητα...
Παρακολούθησα ελάχιστες φορές τους ποδοσφαιρικούς αγώνες του γιου μου. Εκτός του ότι δεν είμαι ποδοσφαιρόφιλη, μου προκαλούσε αναστάτωση. Ίσως επειδή δεν μπορούσα να ξεχωρίσω ποιος ήταν ο πατέρας, ποιος ο προπονητής και ποιος ο διαιτητής. Όλοι είχαν άποψη. Κάποιοι φώναζαν. Κυρίως ήταν οι βρισιές. Προς τα παιδιά τους όπως π.χ. «Τι κάνεις; Είσαι βλάκας;». Πίεση, άγχος, υστερία. Σε μια ηλικία που ακόμη μαθαίνουν να δένουν τα κορδόνια τους….
Θυμάμαι, λίγο σαν τραύμα, μια βροχερή νύχτα, που τον πήγα στην προπόνηση. Έπαιζε τότε σε ακαδημία γνωστής ομάδας. Επειδή δεν μπορούσε να πηγαίνει πάνω από δύο φορές την εβδομάδα για προπόνηση ή επειδή ήταν ακόμα καινούργιος, δεν είχε την «εύνοια» να παίξει. Μαζί με άλλο παιδί τους έδωσαν μια μπάλα να παίζουν μόνοι τους, δίπλα. Δεν είχαν καμία επίβλεψη, κάθε λίγο σταματούσαν και παρακολουθούσαν τους «παιχταράδες». Αν ο αθλητισμός χτίζει αυτοπεποίθηση, ομολογώ εκείνο το βράδυ δεν το έβλεπα. Σε μια ηλικία που όλοι πιστεύουν -ή τους κάνουν να πιστεύουν- πως θα γίνουν Ρονάλντο...
Πολλοί άνθρωποι θα φερθούν άδικα στα παιδιά μας. Πολλοί δεν θα τους πουν καλημέρα. Και δεν είναι προσωπικό. Το μόνο που πραγματικά μπορούμε να τους μάθουμε είναι πώς να το διαχειρίζονται. Τις περισσότερες φορές, αυτές οι αδικίες θα γίνουν μαθήματα ζωής. Θα μάθουν να σωπαίνουν εκεί που πρέπει, θα αναγνωρίζουν τις συμπεριφορές των ανθρώπων, θα τις θυμούνται τις «αδικίες» και θα γελούν, θα τις εξιστορούν με περηφάνια. Αυτό που ενδεχομένως μένει ως τραύμα είναι η ντροπή για το ρεζίλι που σε έκανε ο γονιός σου μπροστά σε όλους, η εικόνα όταν τον μάζεψαν. Σε μια ηλικία που είναι το πρότυπό σου…
Οι πιθανότητες τα παιδιά μας να τριπλάρουν στο γήπεδο όπως ο Ρονάλντο είναι μηδαμινές. Οι πιθανότητες να ακολουθήσουν τα βήματα του πατέρα τους, να φέρονται στους άλλους όπως συμπεριφέρεται εκείνος πολύ μεγαλύτερες…
