Οι αποκαλύψεις Μακάριου Δρουσιώτη συγκλονίζουν την ταλαίπωρη πατρίδα μας. Ένας πραγματικός σεισμός πολλών ρίχτερ που ακόμα μας κουνάει. Το δε δραματικό είναι το γεγονός ότι οι σεισμικές δονήσεις που προκάλεσαν οι πρώτες αποκαλύψεις δεν πρόκειται για τον κύριο σεισμό. Προσεισμοί ήταν. Ο κύριος σεισμός έρχεται. Η έρευνα του Μακάριου Δρουσιώτη, που την ονόμασε «Η απάτη του αιώνα», όπως ο ίδιος ανάφερε, θα παρουσιαστεί στις 15 Απριλίου. Συνεπώς τα σοκαριστικά που είδαμε μέχρι τώρα είναι μια μικρή «προκαταβολή» του τεράστιου σκανδάλου που προαναγγέλλει ο δημοσιογράφος.
Οι θεσμοί ισοπεδώθηκαν. Νομική υπηρεσία ανύπαρκτη ή καλύτερα μη αξιόπιστη για να αναλάβει τον θεσμικό της ρόλο. Τα κόμματα αντέδρασαν με γελοιότητες. Η ΕΔΕΚ συνδέει τις αποκαλύψεις με το Κυπριακό και την Τουρκία. Ο ΔΗΣΥ, με μια απαράδεκτη ανακοίνωση, δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης. Μιλούν για σεβασμό στους θεσμούς την στιγμή που θεσμοί δεν υπάρχουν. Η δικαστική εξουσία, κάποτε το καμάρι μας, φαίνεται να απαξιώνεται πλήρως.
Ένα το συμπέρασμα. Άνοιξαν οι πύλες του φρενοκομείου και πλέον τίποτα δεν εκπέμπει σοβαρότητα.
Αύριο γιορτάζουμε το Πάσχα, την ανάσταση του Κυρίου και ταυτόχρονα ασχολούμαστε με τον θάνατο του κράτους δικαίου και γενικά των θεσμών μας. Για το κράτος μας συνεχίζεται η μεγάλη Παρασκευή. Η θεσμική διαφθορά, είτε αποδειχθούν είτε όχι οι ισχυρισμοί Δρουσιώτη, έχει ριζώσει για τα καλά στον τόπο μας.
Όταν ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, αποκάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία εκλιπούσα, δικαιολογημένα αντιδράσαμε έντονα. Αν και οι λόγοι του ισχυρισμού του Τούρκου ΥπΕξ ήταν άλλοι, το ερώτημα είναι αν πράγματι μιλούμε στην ουσία για ένα κράτος φάντασμα. Δυστυχώς η απάντηση είναι καταπέλτης. Ναι, από πλευράς ηθικής, η Κυπριακή Δημοκρατία αποδεικνύεται εκλιπούσα. Δεν νομίζω να υπάρχει άλλος χαρακτηρισμός για ένα κράτος χωρίς θεσμούς. Για ένα κράτος όπου η διαφθορά δεν είναι γνώρισμα μόνο του υποκόσμου, των ανθρώπων της νύχτας, αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό, των ευυπόληπτων απατεώνων της ημέρας. Το τραγικό είναι το ότι εμείς οι ίδιοι καταντήσαμε το κράτος μας μια εκλιπούσα Δημοκρατία. Ένα κράτος Μαφία.
Ακόμα τραγικότερο είναι το γεγονός ότι δεν βρίσκουμε όρθιο θεσμό για να ερευνήσει τις αρχικές καταγγελίες. Ο Γενικός Εισαγγελέας, στη βάση των αποκαλύψεων Δρουσιώτη, είναι εμπλεκόμενος. Ο αρχηγός της Αστυνομίας, εντιμότατος μεν, αλλά παρουσιάζει μια αδικαιολόγητη δειλία να προχωρήσει δυναμικά. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Φυτιρής, με τις δηλώσεις του και την αχρείαστη φλυαρία του δείχνει να είναι προκατειλημμένος εναντίον του Μακάριου Δρουσιώτη. Δυστυχώς αν και ο ΠτΔ ήταν ο μόνος που από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισε με σοβαρότητα τις αποκαλύψεις, στην εξέλιξη μας απογοήτευσε. Οι ύποπτες κινήσεις της αστυνομίας, οι στοχευμένες διαρροές και οι απαράδεκτες κινήσεις του Κώστα Φυτιρή, δείχνουν μια συντονισμένη προσπάθεια συγκάλυψης. Ο μη έγκαιρος διορισμός ανεξάρτητων ποινικών ανακριτών, εμπλέκει δυστυχώς και τον ίδιο τον ΠτΔ στις προσπάθειες συγκάλυψης.
Σε ένα κανονικό κράτος θα υπήρχαν από την πρώτη στιγμή συλλήψεις και οι έρευνες θα ήταν σε προχωρημένο στάδιο. Εδώ ο υπουργός δηλώνει ότι δεν έχει κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι το ζήτημα είναι σοβαρό. Μα επιτέλους κύριε υπουργέ δεν ακούσατε τίποτα, δεν καταλάβατε το παραμικρό; Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε το υπουργείο της Δικαιοσύνης έδειξε ότι παίζει τον ρόλο του Ράμπο. Καλό και αυτό αλλά χρειάζεται και κρίση και σοβαρότητα. Συμφωνώ ότι ο Μακάριος Δρουσιώτης δεν κατάθεσε στοιχεία ικανά να καταδικαστούν αυτοί που κατά τον δημοσιογράφο εμπλέκονται. Όμως οι αναρτήσεις από μόνες τους και τα στοιχεία που ακολούθησαν, αποτελούν στοιχεία αρκετά για να αρχίσουν άμεσα οι έρευνες. Ο Μακάριος Δρουσιώτης δεν είναι ανακριτής. Σας άνοιξε τον δρόμο και είναι δική σας δουλειά η συνέχεια.
Σε όλες τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις και έρευνες, η διαφθορά είναι το πρώτο θέμα που ανησυχεί τον μέσο κύπριο πολίτη και μετά το κυπριακό. Αν και τα δύο αυτά θέματα φαινομενικά είναι άσχετα μεταξύ τους, για μένα είναι αλληλένδετα και ίσως συνώνυμα. Το κυπριακό εκτός από θέμα εισβολής και κατοχής, δυστυχώς η ρίζα του είναι η διαφθορά. Η πατρίδα μας, λυπούμαι που το λέω, παραμένει μισή πατρίδα λόγω διαφθοράς. Για μένα υπάρχει η οικονομική διαφθορά κάτι πολύ ανησυχητικό, όμως υπάρχει και μια άλλη μορφή, η πλεον καταστροφική, αυτή της εθνικής διαφθοράς. Οι οικονομικά διεφθαρμένοι, όταν πρόκειται για πολιτικούς και αξιωματούχους, δεν διστάζουν να πάρουν αποφάσεις εθνικά επιζήμιες με στόχο τον πλουτισμό. Όταν ο οικονομικά διεφθαρμένος αντιληφθεί ότι μια αλλαγή στην δομή του κράτους θα του στερήσει την ευχέρεια να παίρνει αποφάσεις, με στόχο το ιδιοτελές του συμφέρον, τότε δεν διστάζει να ταχθεί εναντίον της συγκεκριμένης αλλαγής. Στη δική μας περίπτωση, η λύση του Κυπριακού, για αρκετούς διεφθαρμένους, ήταν πάντα απειλή για τα συμφέροντά τους.
Το ότι σαν Κύπρος είμαστε διεθνώς απαξιωμένοι, είναι δυστυχώς γεγονός. Αυτός είναι ο λόγος που ο ΠτΔ μιλά για rebranding. Το rebranding όμως, για να είναι αποτελεσματικό, θα πρέπει πρώτα να αρχίσει από το εσωτερικό. Αν δεν πεισθούν οι Κύπριοι πολίτες ότι έχουν αλλάξει κάποια πράγματα πως θα πεισθούν οι ξένοι;
Νομίζω οι εξωφρενικές αποκαλύψεις Δρουσιώτη έδωσαν στον ΠτΔ, Νίκο Χριστοδουλίδη, την ευκαιρία για το πιο αποτελεσματικό rebranding αλλά την πέταξε στα σκουπίδια. Το rebranding κύριε Πρόεδρε αρχίζει από τον άμεσο διορισμό ανεξάρτητων ποινικών ανακριτών από το εξωτερικό. Δεν υπαινίσσομαι ότι δεν υπάρχουν στην Κύπρο ακέραιοι δικαστικοί και γενικά ανακριτές. Όμως για να μην μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ένα ενδεχόμενο πόρισμα, θα πρέπει να γίνει από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση ή εξάρτηση από τους, κατά τον Μακάριο Δρουσιώτη, διεφθαρμένους. Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια.
Για να είμαστε δίκαιοι, ορθά ο ΠτΔ άφησε εκτός των ερευνών τον Γενικό Εισαγγελέα Γιώργο Σαββίδη. Αρχικά πολύ σωστή η απόφασή του να θέσει την εποπτεία των ερευνών στον υπουργό Δικαιοσύνης. Λέω αρχικά, γιατί στην πορεία ο κύριος Φυτιρής αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Η φλυαρία του και η μανία για δημοσιότητα, έπληξε την όλη προσπάθεια του ΠτΔ. Δυστυχώς, ακόμα να καταλάβει ο κύριος υπουργός ότι βρίσκεται στην κυβέρνηση και όχι στο στράτευμα.
Εκτός της αηδίας που νιώθει κανείς για τα όσα ισχυρίζεται ο Μακάριος Δρουσιώτης, βιώνουμε και ένα άλλο εξ ίσου προβληματικό σκηνικό. Οι μάσκες έπεσαν. Πολλοί κακεντρεχείς, αναιδείς και θρασύτατοι έσπευσαν να αποδώσουν αλλότρια κίνητρα στον δημοσιογράφο. Το γεγονός ότι είναι υποψήφιος με το Volt το θεωρούν απειλή για τα κομματικά ποσοστά. Σαν δεν ντρέπεστε κύριοι. Αντί να υποκλιθείτε στον άνθρωπο που με τεράστιο προσωπικό κόστος, μέχρι και με κίνδυνο της ζωής του, προσπαθεί να καθαρίσει τους στάβλους από τα δικά σας κόπρια, τον επικρίνετε; Αντί να τον ευχαριστήσετε και να τον θαυμάσετε, προσπαθείτε να τον αποδημήσετε; Ντροπή σας και πάλι γραμματείς και φαρισαίοι. Μόνο Respect αρμόζει στον Μακάριο Δρουσιώτη. Άλλωστε δεν χρειάζεται τις δικές σας συστάσεις. Το ίδιο του το συγγραφικό και ερευνητικό έργο μιλάει από μόνο του. «Συμμορία», «Έγκλημα στο Κρανς Μοντανά» και «Κράτος Μαφία», έχουν αγκαλιαστεί από τον κύπριο πολίτη, τον καλοπροαίρετο, που θέλει να καθαρίσει η παρτίδα του από την δυσοσμία.
