Η ερήμωση, η φυγή των νέων, η γήρανση του πληθυσμού και το αυξημένο κόστος ζωής συνθέτουν τη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνει η κοινότητα της Κινούσας στην επαρχία Πάφου. Ένα χωριό που άλλοτε αριθμούσε περίπου 300 κατοίκους, σήμερα έχει περιοριστεί στους μόλις 92 μόνιμους κατοίκους, με τους περισσότερους να είναι ηλικιωμένοι και μόλις λίγα νεαρά ζευγάρια να παραμένουν στον τόπο τους.
Ο κοινοτάρχης Σολωμόν Μιχαήλ περιγράφει μια πραγματικότητα που, όπως σημειώνει, χαρακτηρίζει πολλές μικρές κοινότητες της κυπριακής υπαίθρου. Όπως αναφέρει, η έλλειψη ουσιαστικής στήριξης, η αστυφιλία και η μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό οδηγούν σταδιακά τα χωριά σε μαρασμό, ενώ οι οικονομικές συνθήκες δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο όσους επιλέγουν να παραμείνουν. Ενδεικτικό, όπως αναφέρει, είναι το γεγονός ότι ο 25χρονος γιος του εργάζεται σήμερα στην Ιρλανδία, όπου απολαμβάνει καλύτερες απολαβές και εργασιακές παροχές. Ο ίδιος διερωτάται γιατί οι νέοι να αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τον τόπο τους προκειμένου να εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και εργασίας.
Στα προβλήματα προστίθεται και η ακρίβεια, με τα υψηλά ενοίκια, το κόστος των καυσίμων και οι αυξημένες οικονομικές υποχρεώσεις να περιορίζουν σημαντικά τη δυνατότητα των νέων να αποταμιεύσουν και να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Όπως επισημαίνει ο κοινοτάρχης, η καθημερινότητα γίνεται ολοένα δυσκολότερη, ιδιαίτερα για τα νέα ζευγάρια που επιθυμούν να παραμείνουν στην ύπαιθρο. Παρά τη δυσμενή εικόνα, η κοινότητα εξακολουθεί να διατηρεί σημάδια ζωής. Στην Κινούσα ζουν σήμερα 25 μαθητές, οι οποίοι μεταβαίνουν καθημερινά στην Πόλη Χρυσοχούς για τη φοίτησή τους, γεγονός που δημιουργεί συγκρατημένη αισιοδοξία για το μέλλον. Παράλληλα, αρκετοί κάτοικοι εξακολουθούν να εργάζονται σε επαγγέλματα που σχετίζονται με τη δασική υπηρεσία, την ξυλεία, τις σιδηρουργικές κατασκευές και άλλες τοπικές δραστηριότητες. Ωστόσο, η εικόνα της κοινότητας παραμένει δύσκολη. Στο χωριό λειτουργεί μόνο ένα μικρό καφενείο, ενώ το μικρό ξενοδοχείο της περιοχής παραμένει κλειστό μετά τον θάνατο των ιδιοκτητών του. Η Κινούσα αποκτά ζωή κυρίως τον Αύγουστο, όταν επιστρέφουν απόδημοι και επισκέπτες και ο πληθυσμός αυξάνεται προσωρινά.
Τον υπόλοιπο χρόνο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κοινοτάρχης, το χωριό παραμένει σχεδόν έρημο. Με φόντο τη συνεχιζόμενη δημογραφική συρρίκνωση, ο Σολωμόν Μιχαήλ απευθύνει έκκληση για ουσιαστική στήριξη των μικρών κοινοτήτων, επισημαίνοντας ότι χωρίς αναπτυξιακά κίνητρα, ενίσχυση της τοπικής απασχόλησης και πολιτικές που θα κρατήσουν τους νέους στον τόπο τους, η ερήμωση της κυπριακής υπαίθρου θα συνεχιστεί.
