Η αντιπαράθεση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων για την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας δεν είναι μόνο κυπριακό φαινόμενο. Σε όλες τις πλουραλιστικές δημοκρατίες εμφανίζονται κατά καιρούς αποκλίνουσες απόψεις και θέσεις αναφορικά με τη στάση που τηρεί μια διακυβέρνηση απέναντι στη σχέση της Πολιτείας με κάποιο τρίτο κράτος ή ένα διεθνές ζήτημα. Ακόμα, πεδίο αντιπαράθεσης καθίσταται και η αντιμετώπιση της Πολιτείας από κάποιον διεθνή οργανισμό στον οποίο συμμετέχει κυρίαρχα το κράτος. Δεν χρειάζεται να δώσουμε ιδιαίτερα παραδείγματα, αφού αρκεί μόνο να αναφέρουμε την κατάσταση που επικρατεί σε σχέση με τον ΟΗΕ στο δικό μας εσωτερικό πολιτικό σκηνικό κάθε φορά που τρέχει μια διαδικασία γύρω από το Κυπριακό.
Το ΑΚΕΛ, η Κύπρος και το Ισραήλ
Με λίγα λόγια, αφού είναι τόσο σοβαρό το ζήτημα και το συγκεκριμένο κόμμα αισθάνεται τόσο έντονα για αυτό, γιατί δεν τίθεται σε ένα αντίστοιχα και ανάλογα ουσιαστικό πλαίσιο συζήτησης;
Αντίστοιχα, η τρέχουσα πολιτική διαφορά μεταξύ του ΑΚΕΛ και όλων, σχεδόν, των υπόλοιπων κομμάτων και η δημόσια αντιπαράθεση που κάθε τρεις και λίγο τη συνοδεύει, γύρω από τη σχέση μας με το Ισραήλ, δεν αποτελεί κάτι αφύσικο για μια δημοκρατία. Ακόμα, στο πλαίσιο τέτοιων αντιπαραθέσεων είναι αναμενόμενη η απλούστευση των όποιων επιχειρημάτων και η επίκληση γενικόλογων αξιωματικών θέσεων. Αυτά έχει η δυναμική των πολιτικών αντεγκλήσεων που γίνεται με την ανταλλαγή δημόσιων ανακοινώσεων και δηλώσεων, που στόχο έχουν, από τη μια, την καταγραφή μιας πολιτικής θέσης και, από την άλλη, την απόρριψή της.
Αν ήθελαν, όμως, τα κόμματά μας και κυρίως το ΑΚΕΛ, θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τους υφιστάμενους θεσμικούς μηχανισμούς, είτε τους άτυπους, όπως, για παράδειγμα, το Εθνικό Συμβούλιο, είτε τους πολιτειακούς, όπως για παράδειγμα την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, να προσέλθουν με θέσεις, δεδομένα και επιχειρήματα… και όχι μόνο απόψεις… και να συμβάλουν στον επηρεασμό των σχεδιασμών της εξωτερικής πολιτικής μέσω αυτών, αφού αξιωματικά η τελευταία αποτελεί πεδίο συνταγματικής ευθύνης και αρμοδιότητας της Εκτελεστικής Εξουσίας και εδράζεται, πέραν της όποιας ιδεολογικής παρόρμησης και προτίμησης, στην άκρως εξειδικευμένη αναλυτική εργασία της διπλωματίας και του Υπουργείου Εξωτερικών.
Έχοντας υπόψη το πιο πάνω, θα ήταν πιο παραγωγικό και ωφέλιμο για τα συμφέροντα της χώρας μας αν αναλάμβανε το ΑΚΕΛ μια τέτοια πρωτοβουλία. Ειδικά αφού αισθάνεται τόσο έντονα για αυτή τη γραμμή πλεύσης της Πολιτείας μας. Αντί να εξαντλείται, λοιπόν, αυτή η πολιτική διαφορά σε μια επαναλαμβανόμενη δημόσια συζήτηση που αρχίζει και τελειώνει με ατάκες περί «διεθνούς δικαίου και γενοκτονιών», δεν θα ήταν καλύτερα για τη χώρα μας να γινόταν κάτι πιο ουσιαστικό; Τόσο ουσιαστικό όσο είναι, άλλωστε, και το δεδηλωμένο έντονο σημείο διαφοροποίησης του ΑΚΕΛ από την άποψη της πλειοψηφίας των πολιτικών κομμάτων του τόπου.
Με λίγα λόγια, αφού είναι τόσο σοβαρό το ζήτημα και το συγκεκριμένο κόμμα αισθάνεται τόσο έντονα για αυτό, γιατί δεν τίθεται σε ένα αντίστοιχα και ανάλογα ουσιαστικό πλαίσιο συζήτησης; Ειδικά αν τούτο το πλαίσιο δεν θα εξαντλείται σε «πιστεύω» αλλά σε δεδομένα, συναρτόμενα με τα ευρύτερα και μακροπρόθεσμα γεωπολιτικά, οικονομικά και αξιακά συμφέροντα του τόπου. Της Κύπρου του 2026 και όχι της Κύπρου του 1976.
Αν γίνει κάτι τέτοιο, και τα δεδομένα και η επιστημονική ανάλυσή τους οδηγούν στο συμπέρασμα ότι απαιτείται κάποια μετατόπιση από την υφιστάμενη πορεία της εξωτερικής μας πολιτικής και της σχέσης μας με το Ισραήλ, τότε σίγουρα η κυβέρνηση θα το προσμετρήσει στους σχεδιασμούς και στη στάση της, αν δεν θέλει να διακινδυνεύσει και η ίδια την αξιολόγησή της από την κοινή γνώμη. Και, κυρίως, αν θέλει να προασπιστεί, ως οφείλει, τα ευρύτερα συμφέροντα του τόπου. Αντιστοίχως και τα υπόλοιπα κόμματα, αφού πειστούν, στη βάση των δεδομένων που θα παρουσιάσει το ΑΚΕΛ, ότι η Κύπρος ακολουθεί πορεία αντίθετη με τα όσα επιτάσσει το συμφέρον της επειδή θα αποδειχθεί ότι δεν την εξυπηρετούν γεωστρατηγικά, θα υποχρεωθούν να αναθεωρήσουν την στάση τους ή να διακινδυνεύσουν την πολιτική αξιοπιστία τους.
Καταλήγοντας, δεν θα επικαλεστούμε το γνωστό περί «Ρόδου» και «πηδήματος» επειδή η πιο πάνω εισήγηση δεν θα εισακουστεί και δεν θα προκύψει ο εις βάθος διάλογος για τυχόν αλλαγή πλεύσης επειδή απλά δεν υπάρχουν εκείνα τα δεδομένα που θα στήριζαν τα επιχειρήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Όσο δε για την επίκληση της στάσης κάποιων άλλων κρατών μελών της ΕΕ, καλύτερα να μην το σχολιάσουμε. Διαβάζουμε, ευτυχώς, τα όσα διαλαμβάνονται σε μια εκάστη των χωρών που συμπεριέλαβε στην ανακοίνωσή του το ΑΚΕΛ, σε σχέση με την πραγματική συνεργασία τους με το Ισραήλ και μπορούμε να ξεχωρίσουμε, όπως κάνουν και εκείνες οι κυβερνήσεις, μεταξύ της σχέσης τους με το κράτος του Ισραήλ, τη διακυβέρνηση του Ισραήλ, τον λαό του Ισραήλ, τα θύματα και τους θήτες κάθε πλευράς, τους Παλαιστινίους, την ηγεσία τους, τη Φατάχ, τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, τους μιλιταριστές, τους σκοταδιστές, τους ριζοσπάστες, κ.ο.κ. Ας τα ξεχωρίσει και το ΑΚΕΛ και ίσως τότε να μπορέσουμε να καταλάβουμε και εμείς οι υπόλοιποι τι ακριβώς θέλει να θέσει ως στόχο της εξωτερικής μας πολιτικής σε σχέση με το Ισραήλ…
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
