Ο Γιώργος Βασιλείου υπήρξε για την Κύπρο όχι απλά ο πιο πετυχημένος πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά ίσως και ο πιο άξιος πολίτης της. Μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα παγκόσμιου επιπέδου, που είχαμε την τύχη να γεννηθεί στην Κύπρο. Ο ίδιος θα είχε μεγαλουργήσει οπουδήποτε και αν είχε γεννηθεί. Εμείς ήμασταν οι τυχεροί που είχαμε έναν Γιώργο Βασιλείου, ο οποίος γνοιαζόταν γι' αυτόν τον τόπο. Είχαμε την τύχη να έχουμε έναν Πρόεδρο που δίδαξε την ελπίδα και την αισιοδοξία σε εποχές σκοτεινές. Έφερε τη μετριοπάθεια σε εποχές που κυριαρχούσαν ακραία πολιτικά πάθη. Ένας Ευρωπαίος εκσυγχρονιστής ηγέτης, ένας παγκόσμιος πολίτης που υπήρξε προπομπός για τους Μπιλ Κλίντον, Τόνι Μπλερ και Κώστα Σημίτη. Αποχαιρετήσαμε έναν άνθρωπο που υπήρξε πολύ περισσότερα από έναν πρώην Πρόεδρο.
Το «κακό» που έκανε ο Γιώργος Βασιλείου στον τόπο, ήταν ότι πιστέψαμε πως μπορούσαμε να τον αντικαταστήσουμε εύκολα. Πως υπάρχουν και άλλοι Βασιλείου που θα μπορούσαν να ανανεώσουν και να επανενώσουν τη χώρα. Ακόμη ψάχνουμε... Στην προσπάθειά μας μάλιστα, πέφτουμε θύματα κακών μιμήσεων. Τώρα, την ώρα που αποχαιρετούμε τον Πρόεδρο Βασιλείου, μπορούμε επιτέλους να πούμε με βεβαιότητα πως δεν υπάρχουν Γιώργηδες εκεί έξω που μπορούν σε εποχές στασιμότητας να δώσουν αποτελεσματικά την πνοή που χρειάζεται.
Πόσοι εκεί έξω θέλουν να υπηρετήσουν τη χώρα και είναι αληθινά διανοούμενοι και ταυτόχρονα επιχειρηματικές ιδιοφυΐες; Πόσοι μπορούν να συνδυάσουν την τοπική αντίληψη και ταυτόχρονα να είναι παγκόσμιοι πολίτες; Πόσοι έχουν διασυνδέσεις και φιλίες με παγκόσμιες προσωπικότητες πριν γίνουν αρχηγοί κράτους και πόσοι τις θέτουν στην υπηρεσία της χώρας; Ποιος πραγματικά θα γεμίσει αυτό το κενό;
Είμαστε καταδικασμένοι να αναζητούμε τον Γιώργο Βασιλείου. Αυτό είναι το τίμημα της μεγάλης τύχης που είχαμε να υπηρετήσει τον τόπο, ως Πρόεδρος, ως διαπραγματευτής της ένταξης της χώρας στην ΕΕ, ως επιχειρηματίας και ως απλός πολίτης. Η σοφία, η πολιτική του σκέψη, η αισιοδοξία του και η εξωστρέφεια που μας κληροδότησε θα περνούν από γενιά σε γενιά και θα λειτουργούν ως οξυγόνο για την πολιτική και την οικονομική ζωή του τόπου. Ο ορθολογισμός της σκέψης του περάσει σε μια σειρά ζητημάτων που αφορούν τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών και την εξωστρέφεια που πρέπει να έχει η επιχειρηματική δραστηριότητα της χώρας. Η αδιαπραγμάτευτη ένωσή μας με την Ευρώπη, με μια ταυτόχρονη κατανόηση της γεωγραφίας μας που είναι στη Μέση Ανατολή και του ρόλου που καλούμαστε να διαδραματίσουμε. Και τέλος, το παντοτινά απλωμένο χέρι συνεργασίας και συμφιλίωσης με τους Τουρκοκυπρίους και τελικά της επανένωσης της χώρας.
«Να πάρει τώρα τηλέφωνο τον Ακιντζί και να πάνε στα ΗΕ να λύσουν το Κυπριακό. Να τρέξει όσο πιο γρήγορα μπορεί τις διαδικασίες», ήταν η απάντησή του στο τι θα συμβούλευε τον Νίκο Αναστασιάδη λίγους μήνες μετά την αποτυχία του Κραν Μοντανά. Τα ίδια πιθανόν θα έλεγε και στους Νίκο Χριστοδουλίδη και Τουφάν Έρχιουρμαν. Όσο για την αντιπολίτευση, αν θέλει να τιμήσει τον Γιώργο Βασιλείου, θα πρέπει να βάλει πλάτες για εθνικά ζητήματα, όπως έκανε και ο ίδιος για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Αρκεί βέβαια να πειστεί για τις προθέσεις της κυβέρνησης και να υπάρχει κατανόηση ότι ο στόχος είναι κοινός.
Τέλος, θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του Γιώργου Βασιλείου, καθώς και τον σεβασμό μου για τον δικό τους χρόνο που όλοι «κλέψαμε» για τα προβλήματα του τόπου. Παρηγοριά για τα παιδιά και τα εγγόνια του, πως με την Ανδρούλλα του ο Γιώργος φρόντισαν ώστε σήμερα να έχουμε μια καλύτερη, πιο σύγχρονη και ανοιχτή πατρίδα από ό,τι αν δεν είχαν αναμειχθεί οι γονείς και οι παππούδες τους με τα κοινά. Ο στόχος για μια πιο ανοιχτή και συμπεριληπτική κοινωνία, για μια ενιαία και εξωστρεφή Κύπρο, συνεχίζεται. Ευχαριστούμε τον Γιώργο Βασιλείου που τίμησε τον τόπο με την προσφορά του.
